วันศุกร์ที่ 3 กุมภาพันธ์ 2017
สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา
นักบุญบลาซีโอ พระสังฆราชและมรณะสักขี
นักบุญอันสการ์ พระสังฆราช
บทอ่าน ฮบ 13: 1 – 8 / มก 6:14-29
ระหว่างการจัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของพระองค์ กษัตริย์เฮรอดได้ทรงพบว่า พระองค์ต้องเผชิญกับปัญหาที่ยิ่งใหญ่ ด้านหนึ่งพระองค์ทรงยอมรับว่า ยอห์น บัปติสต์เป็นผู้ชอบธรรมและผู้ศักดิ์สิทธิ์เพราะฉะนั้นจึงทรงชอบฟังท่าน
อีกด้านหนึ่งพระองค์ทรงต้องการที่จะเอาใจนางเฮรอเดียสและแขกที่ได้รับเชิญมาในงาน การขอร้องของนางผ่านทางบุตรสาว ทำให้พระองค์กลายเป็นฆาตกร ระหว่างการทำตามคำสั่งและคำสาบาน กับการตัดศีรษะยอห์น บัปติสต์ พระองค์ทรงเลือกประการหลัง เพราะว่าพระองค์ทรงต้องการที่จะรักษาหน้าของพระองค์เอง มากกว่าการรักษาชีวิตของผู้บริสุทธิ์ เมื่อจะต้องตัดสินใจว่าจะรักษาชีวิตหรือทำลายชีวิตให้รอด พระองค์กลับเอาตัวพระองค์เองเป็นมาตรฐาน ไม่ใช่เอาพระเป็นเจ้าซึ่งเป็นเจ้าของชีวิตเป็นมาตราฐาน ใครที่ยึดติดโดยให้ตัวเองเป็นศูนย์กลาง จะทำให้พระเป็นเจ้าไม่มีที่ประทับในชีวิตของเขาเมื่อเขาคิดว่าคนที่ทำตัวต่อต้าน เป็นศัตรูกับเขา ชีวิตที่สมดุลนั้นถูกทำลายลงทันที ทั้งในครอบครัวของเรา ทั้งในหมู่คณะ และทั้งในสังคม เขาคนนั้นจะมีความกลัวตลอดชีวิต
“ถ้าความกลัวทำให้คนทำอะไรไม่ได้”
คำพูดนี้สามารถอธิบายได้ดีที่สุดกับกษัตริย์เฮรอด ผู้ทรงใช้อำนาจทางการเมืองที่ผิด ไม่เคยมีสันติสุขในใจ มีแต่หวาดกลัวตลอดเวลา
ความรู้สึกผิด ทำให้พระองค์กลัวทุกสิ่ง สงสัยทุกสิ่ง หวาดระแวงทุกสิ่ง และรู้สึกผิดหวังในทุกสิ่ง
การที่ทรงได้ยินว่าพระเยซูเจ้ากำลังรักษาคนเจ็บ และทรงทำอัศจรรย์ ได้ทำให้กษัตริย์เฮรอดมีความกลัวอีกครั้งหนึ่ง ทรงกลัวว่ายอห์น บัปติสต์จะกลับคืนชีพ หรือพระเยซูเจ้าอาจที่จะเป็นภัยคุกคามต่ออำนาจของพระองค์
พวกคนที่กำลังแบกความรู้สึกผิดไว้ในใจ และกระหายแต่อำนาจ ไม่สามารถที่จะมีจิตใจที่เป็นสุข เพราะพวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย…
ถ้าคุณกระจายความรักไปทุกๆที่ที่คุณไป และให้ผู้ที่มาหาคุณจากไปพร้อมความสุขมากขึ้น...
วิธีที่ดีที่สุดที่จะพบตัวตนที่แท้จริงคือการสูญเสียตัวเองให้กับการรับใช้ผู้อื่น…
ที่ใดมีรักที่นั่นมีชีวิต... แต่เฮรอดไม่เคยพบสิ่งดีดีในชีวิต
นอกจากความหลอกลวงอย่างเดียว
