วันอังคารที่ 17 มกราคม 2017
สัปดาห์ที่ 2 เทศกาลธรรมดา
ระลึกถึงนักบุญอันตน อธิการ
บทอ่าน ฮบ 6:10-20 / มก 2:23:28
สมอเรือทำด้วยโลหะหรือก้อนหิน เพื่อผูกติดกับเรือ ด้วยสายโซ่หรือสายเคเบิล และถูกหย่อนลงในก้นทะเล เพื่อมิให้เรือเคลื่อนไปที่อื่น หรือกระแทกกับท่าเรือหรือโขดหิน เป็นความจริงเช่นเดียวกัน ในบทอ่านถึงชาวฮีบรูในวันนี้
เมื่อคริสตชนสมัยแรกมีความไว้วางใจในพระเยซูเจ้า เปรียบเหมือนกับการทอดสมอเรือฝ่ายจิตอยู่กับพระองค์ และแม้มีลมพายุในชีวิตถาโถมเข้ามา พวกเขาก็ไม่ต้องหวาดกลัวต่อสิ่งใดๆ เพราะพวกเขายึดติดกับพระองค์อย่างมั่นคง ผู้เป็นพระเป็นเจ้าที่มีอำนาจยิ่งใหญ่
บางคนอาจจะคิดว่าความเชื่อในพระคริสตเจ้าอาจทำให้เราผิดหวัง ตัวอย่างของอาบราฮัม ผู้ที่พระเป็นเจ้าได้เคยสัญญาว่าจะประทานบุตรผู้สืบสกุลให้ แม้ท่านจะมีอายุในวัยชรา ท่านได้วางใจในคำสัญญาของพระเป็นเจ้า และไม่ได้ผิดหวังในคำสัญญานั้น ในฐานะเป็นคริสตชน เราเคยได้รับคำสัญญาจากพระเป็นเจ้าว่า เราจะได้พักผ่อนตลอดนิรันดรกับพระองค์ แต่สำหรับเรา ความมั่นใจในคำสัญญาของพระองค์ ไม่ใช่เราหวังในพระวาจาของพระองค์ต่ออาบราฮัมเท่านั้น แต่ในพระวจนาตถ์ ผู้ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์ คือ พระเยซูเจ้าสงฆ์สูงสุด ผู้ซึ่งได้ประทับอยู่เบื้องขวาของพระบิดา เพราะฉะนั้น ขอให้เรามีความหวังในพระเป็นเจ้า ให้เราทอดสมอเรือของตัวเราเองไว้กับพระเยซูคริสตเจ้า
และตราบใดที่เราไว้วางใจในพระองค์ เราก็ไม่ต้องกลัวสิ่งใดทั้งสิ้น...เขากลัวว่าเรือจะชนหินโสโครก จึงทิ้งสมอเรือสี่ตัวจากท้ายเรือ และอธิฐานภาวนาให้ถึงรุ่งเช้าโดยเร็ว” (กจ 27:29)...”เมื่อสว่างแล้ว พวกกะลาสีไม่รู้จักแผ่นดินตรงหน้า แต่เห็นอ่าวมีหายทราย และตั้งใจจะนำเรือเข้าไปเกยหาดนั้นให้ได้ จึงตัดสายสมอทิ้งทะเล ในเวลาเดียวกันก็แก้เชือกยึดหางเสือแล้วกางใบเรือด้านหน้า ลมพัดเรือเข้าไปยังหาดทราย ” (กจ 27:40)...
และขอให้สมอเรือของฉันยังคงทอดอยู่อย่างมั่นคง บนหินของความรอดของฉันเช่นกัน ฉันมีสมอเรือที่คอยช่วยวิญญาณของเรา มันมั่นคงและมั่นใจในขณะที่คลื่นลมพัดถาโถมเข้ามา สมอเรือทอดแน่อยู่กับก้อนหิน ที่ไม่เคลื่อนไหวไปไหน ทอดอย่างมั่นคงและลึกลงไปในความรักของพระองค์.
