วันอังคารที่ 7 มีนาคม 2017
สัปดาห์ที่ 1 เทศกาลมหาพรต
ระลึกถึง น.แปร์เปตูอา และเฟลีชีตัส มรณสักขี
อสย 55:10-11 / มธ 6:7-15
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมัทธิว
เวลานั้น พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า “เมื่อท่านอธิษฐานภาวนา จงอย่าพูดซ้ำเหมือนคนต่างศาสนา เขาคิดว่าถ้าเขาพูดมากพระเจ้าจะทรงสดับฟัง อย่าทำเหมือนเขาเลย เพราะพระบิดาของท่านทรงทราบแล้วว่าท่านต้องการอะไร ก่อนที่ท่านจะขอเสียอีก ดังนั้น ท่านทั้งหลายจงอธิษฐานภาวนาดังนี้
‘ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์สถิตในสวรรค์
พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ
พระอาณาจักรจงมาถึง
พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดิน เหมือนในสวรรค์
โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้
โปรดประทานอภัยแก่ข้าพเจ้า
เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้อื่น
โปรดช่วยข้าพเจ้าไม่ให้แพ้การผจญ
แต่โปรดช่วยให้พ้นจากความชั่วร้ายเทอญ’
เพราะถ้าท่านให้อภัยผู้ทำความผิด พระบิดาของท่านผู้สถิตในสวรรค์ ก็จะประทานอภัยแก่ท่านด้วย แต่ถ้าท่านไม่ให้อภัยผู้ทำความผิด พระบิดาของท่านก็จะไม่ประทานอภัยแก่ท่านเช่นเดียวกัน”
(พระวาจาของพระเจ้า)
----------
การอดอาหารที่สำคัญ ไม่เป็น สถิติประจำตัว
เพราะว่า เมื่อเรามุ่งทำลายสถิติ กี่ครั้ง กี่หน เราทำเพื่อตัวเอง ไม่ได้ทำเพื่อพัฒนาตัว
การจำศีลอดอาหารเพื่อพัฒนาตัวเอง ต้องไม่ใช่ สถิติ
การเล่าพระวาจาในหนังสืออิสยาห์ สอนความคิด การอดเพื่อพลี การสละเพื่อเบ่งบาน ในขณะเวลาที่เราอดอาหาร ถ้าเราอดเพื่อได้ตัวเลข สละเพื่อหวังวานไปในการตอบกลับ เราจะไม่ได้อดเพื่อพลี หรือสละเพื่อเบ่งบานเลย ดังนั้นจึงบอกว่า
"สวรรค์อยู่สูงกว่าแผ่นดินฉันใด ทางของเราก็อยู่สูงกว่าทางของท่าน และความคิดของเราก็อยู่เหนือความคิดของท่านฉันนั้น ฝนและหิมะลงมาจากท้องฟ้า และไม่กลับไปที่นั่นถ้าไม่ได้รดแผ่นดิน ทำให้แผ่นดินอุดม ทำให้พืชงอกขึ้น เพื่อให้ผู้หว่านมีเมล็ดพันธุ์ และให้ผู้กินมีอาหารฉันใด"
พระบิดาของเราผู้สถิตในสวรรค์ ไม่ต้องการ สถิติเพื่อบ่งชี้นัยสำคัญ หรือ การรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณเพื่อบ่งชี้ความแน่นอน
แต่ต้องการให้เรา "พลีได้ ให้เป็น เป็นคนเกลาและเหลาได้จากสละจนเบ่งบาน"
จิตตารมณ์มหาพรต ทำให้เรา "เปลี่ยนและเป็นคนสุก" จากการพลีและเบ่งบาน จากการอด ลด สละ แบ่งปัน
เหมือนดังพระบิดาที่สอนเราให้อธิษฐานภาวนา ไม่ใช่ เพื่อตัวเอง แต่เพื่อจะแบ่งได้มาก แบ่งได้กว้าง แบ่งได้กว่าที่เคยเป็นคนเห็นแก่ตัว
