วันจันทร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2017
สัปดาห์ที่ 8 เทศกาลธรรมดา
บสร17:24-29 / มก 10:17-27
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมาระโก
เวลานั้น ขณะที่พระเยซูเจ้ากำลังทรงพระดำเนินอยู่ระหว่างทางชายคนหนึ่งรีบเข้ามาคุกเข่าลงทูลถามว่า “พระอาจารย์ผู้ทรงความดีข้าพเจ้าต้องทำอะไรเพื่อจะได้ชีวิตนิรันดร” พระเยซูเจ้าตรัสกับเขาว่า “ทำไมเรียกเราว่าผู้ทรงความดีไม่มีใครทรงความดีนอกจากพระเจ้าเท่านั้นท่านรู้จักบทบัญญัติแล้วคืออย่าฆ่าคนอย่าล่วงประเวณีอย่าลักขโมยอย่าเป็นพยานเท็จอย่าฉ้อโกงจงนับถือบิดามารดา”
ชายผู้นั้นทูลว่า “พระอาจารย์ข้าพเจ้าได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติเหล่านี้ทุกข้อมาตั้งแต่เป็นเด็กแล้ว” พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรเขาด้วยพระทัยเอ็นดูตรัสกับเขาว่า “ท่านยังขาดสิ่งหนึ่งจงไปขายทุกสิ่งที่มีมอบเงินให้คนยากจนและท่านจะมีขุมทรัพย์ในสวรรค์แล้วจงติดตามเรามาเถิด” เมื่อได้ฟังพระวาจานี้ชายผู้นั้นหน้าสลดลงเพราะเขามีทรัพย์สมบัติจำนวนมากจึงจากไปด้วยความทุกข์
พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรโดยรอบแล้วตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า “ยากจริงหนอที่คนมั่งมีจะเข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้า” บรรดาศิษย์แปลกใจกับพระวาจานี้พระเยซูเจ้าจึงตรัสอีกว่า “ลูกเอ๋ยยากจริงหนอที่จะเข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้าอูฐจะลอดรูเข็มยังง่ายกว่าคนมั่งมีเข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้า” บรรดาศิษย์ยิ่งประหลาดใจมากขึ้นพูดกันว่า “ดังนี้ใครจะรอดพ้นได้” พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรบรรดาศิษย์แล้วตรัสว่า “สำหรับมนุษย์เป็นไปไม่ได้แต่สำหรับพระเจ้าเป็นเช่นนั้นได้เพราะพระองค์ทรงทำได้ทุกสิ่ง”
(พระวาจาของพระเจ้า)
------
บุตรสิรา ได้สอนวิธีการดำเนินชีวิต พิชิตความดี ที่เป็น "สามัญประจำบ้าน" ให้กับเราว่า
"พระองค์ทรงให้ผู้สำนึกผิดกลับมาประทานกำลังใจแก่ผู้ขาดความพากเพียรจงกลับใจมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้า ละทิ้งบาปจงอธิษฐานภาวนาเฉพาะพระพักตร์พระองค์ จงเลิกทำขัดเคืองพระทัยจงกลับมาเฝ้าพระผู้สูงสุด จงหันหลังให้ความอธรรม จงเกลียดชังความชั่วร้ายโดยสิ้นเชิง"
ความดี เพื่อ ชีวิตนิรันดร
บัญญัติ เพื่อ ทรงความดี
แต่ไม่มี "ชีวิตที่ดี เพื่อพี่น้อง" ก็ไม่เป็นแก่นสาร
ดำเนินชีวิตพิชิตความดี ไม่ใช่ เพื่อจะได้ดี
แต่เพื่อ "ดีได้" เพราะอยู่ท่ามกลางพี่น้อง โดยไม่ใส่ความแตกแยก แตกร้าว
ดีได้ เพราะอยู่ตรงนั้น เกื้อกูล ค้ำจุน โดยไม่ได้กดขี่ ก้าวร้าว รังแก
ดีได้ ไม่ใช่ "ดีกว่า" แต่ "ดี" เพราะ คุณอยู่ที่นี่ ดีที่คุณอยู่ตรงนี้ ดีที่คุณเป็นคนแรกที่ก้าวเท้ายื่นมือมาช่วยเหลือ เพราะความรักต่อกันฉันท์พี่น้อง
บัญญัติแห่งความดี เป็นความรอดพ้น เพราะ คนๆ หนึ่ง "ไปขายทุกสิ่งที่มีมอบเงินให้คนยากจนและท่านจะมีขุมทรัพย์ในสวรรค์ แล้วจงติดตามเรามาเถิด"
จึงเป็น "ความดีที่เราละทิ้งตัวเอง มาอยู่ท่ามกลางพี่น้อง" ไมใช่เพราะรักตัวเอง กลัวไม่ได้ดี ดูดีขึ้นเพราะทำบุญกับพี่น้อง เพื่อได้บุญมากพอซื้อหาสวรรค์ ที่ยังไม่ใช่สัญลักษณ์ของการ "ละทิ้งตัวเอง"
