วันเสาร์ที่ 18 กุมภาพันธ์ 2017
สัปดาห์ที่ 6 เทศกาลธรรมดา
ฮบ 11:1-7 / มก 9:2-13
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมาระโก
ต่อมาอีกหกวันพระเยซูเจ้าทรงพาเปโตรยากอบและยอห์นขึ้นไปบนภูเขาสูงตามลำพังแล้วพระวรกายของพระองค์ก็เปลี่ยนไปต่อหน้าเขาฉลองพระองค์กลับมีสีขาวเจิดจ้าขาวผ่องอย่างที่ไม่มีช่างซักฟอกคนใดในโลกทำให้ขาวเช่นนั้นได้แล้วประกาศกเอลียาห์กับโมเสสแสดงตนสนทนาอยู่กับพระเยซูเจ้าเปโตรจึงทูลพระเยซูเจ้าว่า
“พระอาจารย์เจ้าข้าที่นี่สบายน่าอยู่จริงๆเราจงสร้างเพิงขึ้นสามหลังเถิดหลังหนึ่งสำหรับพระองค์หลังหนึ่งสำหรับโมเสสอีกหลังหนึ่งสำหรับประกาศกเอลียาห์” เขาไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไรเพราะศิษย์ทั้งสามคนต่างตกใจกลัวครั้นแล้วเมฆก้อนหนึ่งลอยมาปกคลุมเขาไว้มีเสียงหนึ่งออกมาจากเมฆก้อนนั้นว่า “ผู้นี้เป็นบุตรสุดที่รักของเราจงฟังท่านเถิด” ทันใดนั้นศิษย์ทั้งสามคนเหลียวมองรอบๆไม่เห็นผู้ใดอยู่กับตนนอกจากพระเยซูเจ้าเท่านั้น
ขณะที่กำลังลงจากภูเขาพระองค์ตรัสสั่งเขามิให้เล่าเหตุการณ์ที่เห็นให้ผู้ใดฟังจนกว่าบุตรแห่งมนุษย์จะกลับคืนชีพจากบรรดาผู้ตายศิษย์ทั้งสามคนเก็บเรื่องนี้ไว้ไม่บอกใครแต่ยังปรึกษากันว่า “จนกว่าจะกลับคืนชีพจากบรรดาผู้ตาย” นี้หมายความว่าอย่างไรเขาจึงทูลถามพระองค์ว่า “เหตุใดบรรดาธรรมาจารย์กล่าวว่าประกาศกเอลียาห์จะต้องมาก่อน”
พระองค์ตรัสตอบว่า “ใช่แล้วเอลียาห์มาก่อนเพื่อจัดทุกสิ่งให้เข้าสภาพเดิมพระคัมภีร์เขียนไว้อย่างไรเกี่ยวกับบุตรแห่งมนุษย์พระคัมภีร์เขียนว่าบุตรแห่งมนุษย์จะต้องรับทุกข์ทรมานอย่างมากและถูกเหยียดหยามดังนั้นเราบอกท่านว่า ‘ประกาศกเอลียาห์ได้มาแล้วและประชาชนได้ทำกับเขาตามความพอใจดังที่มีเขียนถึงเขาไว้ในพระคัมภีร์’”
(พระวาจาของพระเจ้า)
--------
เมื่อหนังสือปฐมกาลจบลง บทอ่านแรกต่อด้วยจดหมายถึงชาวฮีบรู เหมือนเป็นบทสรุปจากเรื่องเล่าปฐมกาลที่ผ่านมา เขียนไว้ว่า
"พี่น้อง ความเชื่อคือความมั่นใจในสิ่งที่เราหวังไว้เป็นข้อพิสูจน์ถึงสิ่งที่มองไม่เห็นเพราะความเชื่อนี้คนในสมัยก่อนจึงได้รับการยกย่องในพระคัมภีร์เพราะความเชื่อเราจึงเข้าใจว่าพระวาจาของพระเจ้าเนรมิตสร้างโลกดังนั้นสิ่งที่มนุษย์มองเห็นได้จึงเกิดขึ้นจากสิ่งที่มนุษย์มองไม่เห็น"
เราไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ มองให้เห็น จับต้องให้ได้ อยู่ตรงนั้นด้วยตัวเอง จึงจะพิสูจน์ความเชื่อได้
แต่ "การวางใจ" ที่อธิบายมากมายในจดหมายถึงชาวฮีบรู ที่จำเป็นสำหรับเรา
เราจะวางใจได้ยาก ถ้าเราไม่ได้เห็น ไม่ได้มองด้วยตา ไม่ได้พิสูจน์พบ
ดังนั้น "ความเชื่อของเรา" ก็เติบโตได้ยากเช่นกัน
ความเชื่อมาจากความวางใจ และมั่นใจว่า พระเจ้าอยู่ในทุกสิ่ง
ในเวลาที่เราคิดก้าวหน้า หรือ ท้อแท้ถอยหลัง แล้วมีทางออกมากกว่าโอกาสเอาใจ
ในเวลาที่เราพยายามฝ่าฟัน มากกว่า ปลดเปลื้องทำให้
ในเวลาที่เราก้าวต่อ ก้าวไป ใช้เวลา มากกว่า ยื่นโอกาส ตัดเวลา ตามใจชอบ
พระเจ้า ให้เราวางใจ แบบนี้ ที่ไม่ใช่ การวางมือ ไม่ต้องทำ
