วันอังคารที่ 24 มกราคม 2017
ระลึกถึง น.ฟรังซิส เดอซาลส์ พระสังฆราชและนักปราชญ์แห่งพระศาสนจักร
ฮบ 10:1-10 / มก 3:31-35
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมาระโก
เวลานั้น พระมารดาและพระประยูรญาติของพระเยซูเจ้ามาถึง ยืนรออยู่ข้างนอก ส่งคนเข้าไปทูลพระองค์ ประชาชนกำลังนั่งล้อมพระองค์อยู่ เขาจึงทูลพระองค์ว่า “มารดาและพี่น้องชายหญิงของท่านกำลังตามหาท่าน คอยอยู่ข้างนอก” พระองค์ตรัสถามว่า “ใครเป็นมารดาและพี่น้องของเรา” แล้วพระองค์ทอดพระเนตรผู้ที่นั่งเป็นวงล้อมอยู่ ตรัสว่า “นี่คือมารดาและพี่น้องของเรา ผู้ใดทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า ผู้นั้นเป็นพี่น้องชายหญิงและเป็นมารดาของเรา”
(พระวาจาของพระเจ้า)
----------
ความศักดิ์สิทธิ์ในความหมาย "สังคมพี่น้อง เพื่อนพ้องพึ่งพา นำพาพัฒนาให้สูงส่ง" ก็คือ ภาพของบุคคลที่บรรลุถึงความศักดิ์สิทธิ์ในพระอาณาจักรสวรรค์
สวรรค์ ไม่ใช่ สถานที่ที่เราวาดฝัน
สวรรค์ ไม่ใช่ สถานที่ ตอบแทน เติมเต็ม สิ่งที่เราวาดไว้
สวรรค์ ไม่ใช่ อาณาบริเวณ ที่อุดมสุข อิ่มทิพย์ เต็มไปด้วยข้าวของละลานตา
แต่เป็นจริง
เป็นจริงที่ก่อร่างจากโลกนี้ ด้วยรูปแบบการเป็น มนุษย์
ดังที่จดหมายถึงชาวฮีบรูบอกว่า "ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่ ข้าพเจ้ามาเพื่อปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระองค์ พระคริสตเจ้าจึงทรงยกเลิกการถวายบูชาแบบเดิมและทรงตั้งการถวายบูชาแบบใหม่ขึ้นแทน โดยพระประสงค์นี้เองเราทั้งหลายได้รับความศักดิ์สิทธิ์ เดชะการถวายพระวรกายของพระองค์เป็นการบูชาที่พระเยซูคริสตเจ้าทรงกระทำแต่เพียงครั้งเดียวโดยมีผลตลอดไป"
การทำหน้าที่ ตรงนี้ เพื่อคนอื่น เกื้อกูลผู้คน ค้ำจุนผู้ยากไร้ เคียงบ่าเคียงไหล่ผู้ทุกข์ยาก ใจสูงแต่มักใหญ่ใฝ่สูง มองคุณค่าระหว่างบุคคล อภัยได้ให้เป็น เป็นคนเพื่อคนอื่น ทั้งหลายที่เป็น "คุณค่า" แห่งความดีสูงส่งที่เกิดขึ้น ระหว่างอยู่กับพี่น้องเพื่อนมนุษย์ เรากำลังก่อร่าง "ประชากรสวรรค์" เพื่อให้เป็นบุคคลแห่งสวรรค์
ดังนั้น "ความสัมพันธ์ต่อพี่น้อง" จึงตอบโจทย์สวรรค์
ดังความสัมพันธ์ที่บอกว่า ใครที่มีความสัมพันธ์ที่ดี บุคคลเหล่านั้นคือ ประชากรสวรรค์
ดังคำของพระวรสารนักบุญมาระโก บอกว่า “นี่คือมารดาและพี่น้องของเรา ผู้ใดทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า ผู้นั้นเป็นพี่น้องชายหญิงและเป็นมารดาของเรา”
