วันศุกร์ที่ 10 พฤศจิกายน 2017
สัปดาห์ที่สามสิบเอ็ด เทศกาลธรรมดา
ลก 16:1-8…
1พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์อีกว่า “เศรษฐีผู้หนึ่งมีผู้จัดการดูแลผลประโยชน์คนหนึ่ง มีผู้มาฟ้องว่าผู้จัดการคนนี้ผลาญทรัพย์สินของนาย 2เศรษฐีจึงเรียกผู้จัดการมาถามว่า “เรื่องที่เราได้ยินเกี่ยวกับเจ้าเป็นอย่างไร จงทำบัญชีรายงานการจัดการของเจ้า เพราะเจ้าจะไม่ได้เป็นผู้จัดการอีกต่อไป” 3ผู้จัดการจึงคิดว่า ”ฉันจะทำอย่างไร นายจะไล่ฉันออกจากหน้าที่ผู้จัดการแล้ว จะไปขุดดินก็ทำไม่ไหว จะไปขอทานก็อายเขา
4ฉันรู้แล้วว่าจะทำอย่างไรเพื่อว่าเมื่อฉันถูกไล่ออกจากหน้าที่ผู้จัดการแล้ว จะมีคนรับฉันไว้ในบ้านของเขา”
5‘เขาจึงเรียกลูกหนี้ของนายเข้ามาทีละคน ถามคนแรกว่า “ท่านเป็นหนี้นายข้าพเจ้าเท่าไร” 6ลูกหนี้ตอบว่า “เป็นหนี้น้ำมันมะกอกเทศหนึ่งร้อยถัง” ผู้จัดการจึงบอกว่า “นำใบสัญญาของท่านมา นั่งลงเร็วๆ เขียนแก้เป็นห้าสิบถัง” 7แล้วเขาถามลูกหนี้อีกคนหนึ่งว่า “แล้วท่านล่ะ เป็นหนี้อยู่เท่าไร” เขาตอบว่า “เป็นหนี้ข้าวสาลีหนึ่งร้อยกระสอบ” ผู้จัดการจึงบอกว่า “เอาใบสัญญาของท่านมาแล้วเขียนแก้เป็นแปดสิบกระสอบ”
8นายนึกชมผู้จัดการทุจริตคนนั้นว่าเขาทำอย่างเฉลียวฉลาด ทั้งนี้ก็เพราะบุตรของโลกนี้มีความเฉลียวฉลาดในการติดต่อกับคนประเภทเดียวกันมากกว่าบุตรของความสว่าง
อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• ผู้จัดการคนนี้ฉลาดในอุปมาที่พระเยซูเจ้าเล่าในพระวรสารนักบุญลูกาบทที่ 16 เขาเป็นคน ฉลาดแบบกระแสโลก ฉลาดแต่ไม่ซื่อสัตย์หรือฉ้อโกง วันนี้พระวรสารทำให้พ่อคิดถึงสังคมโลกของเราจริงๆ สังคมเศรษฐกิจทั้งหลาย ธุรกิจ ที่เป็นไปตามกระแสโลกียนิยม... ตามปกติหลักคิดง่ายๆ ที่เราอาจมองข้ามไปเพราะความเห็นแก่ตัว.... คือ ถ้ามีคนหนึ่งโกง ก็มีคนที่ถูกโกงโดยทันที ถ้ามีคนหนึ่งไม่ซื่อสัตย์ ก็มีคนที่ถูกกระทำการไม่ซื่อสัตย์โดยทันทีในกิจกรรม กิจการนั้นๆ โดยทันที เรื่องนี้น่าคิดจริงๆ น่าไตร่ตรองมากจริงๆ
• ในแวดวงธุรกิจ พ่อไม่ขอไปแตะอะไรมากนัก เพราะพ่อไม่ได้เป็นนักธุรกิจ แต่เรื่องราวของพระวรสารวันนี้ พ่อเห็นได้ชัดเจนว่า ความฉลาดแบบโลก เปรียบอะไรกับปรีชาญาณของพระเจ้าไม่ได้เลยจริงๆ และกระแสโลกก็เชิญชวนเราให้ออกไปเดินตามกระแสของมัน ยั่วยวนด้วยความโลภ พ่อมักจะใช้คำนี้เสมอ “กระแสโลก กระแสโลภ” ความคิดแบบกระแสโลก อำนาจ ความโลภ ความเห็นแก่ตัว นำไปสู่การฉ้อโกงซึ้งเป็นผลร้ายมากๆ
• ทุกวันนี้ประเทศไทยของเราต้องมีความพยายามเน้นเรื่องการสอน เน้นกับเด็กๆว่า “โตไปไม่โกง” เคยดังอยู่พักหนักอยู่หน่อย ตอนนี้ก็เริ่มคลายตัวลงไปแล้ว ไม่ค่อยพูดถึงแล้ว แต่พ่อเชื่อว่าเรื่องนี้สำคัญและการศึกษา ทั้งภาครัฐและเอกชน สังคม ทั้งหมดจะต้องร่วมกันปฏิรูปชีวิตของสังคม โดยเฉพาะประเทศไทยของเรา
• ไม่ไหวแล้วครับ ประวัติศาตร์ที่ไม่น่าจดจำ คือความฉ้อโกงและคนฉ้อโกง แอบอ้าง ตักตวงผลประโยชน์ เล่าไปพูดไปทั้งชีวิตพ่อคงพูดได้ไม่หมด
o จนเวลานี้การโกง (อย่าคิดถึงแต่เรื่องเงินทองธุรกิจใดๆเท่านั้นครับ) แต่การเอาเปรียบทุกรูปแบบ การค้ามนุษย์ การปล่อยให้เกิดการละเมิดการค้าและละเมิดศีลธรรม ตรงนี้มีใครคิดบ้างไหม...
o ประสบการณ์บอกกับพ่อ... ขับรถผ่านถนนเพชรเกษมมาเกือบสามสิบปี และถ้ารวมสมัยเคยนั่งรถเมล์ก็เกือบสี่สิบปี... เวลานั้น กับเวลานี้... ถนนเกือบทุกแห่งและถนนนี้ที่คุ้นเคย แสงสี ร้านค้าอาหารสุราและแถมค้ามนุษย์ มันช่างมากเกินไปจริงๆ ไม่ใช่ที่ท่องเที่ยวแต่เรามี “โรงแรม” (ที่เมื่อก่อนเรียกว่าม่านรูด แต่ปัจจุบันเรียกเป็นรีสอร์ท โรงแรม) เต็มไปหมด...ปิดได้จริงๆหรือ??? ที่สุดก็ต้องยอมรับว่า มีอิทธิพลและก็มีกฎหมาย มีผู้รักษากฎหมายไม่น้อย อยู่เบื้องหลังค้ำจุนรับผลประโยชน์
• การโกงไม่ได้เกิดเพียงการก้าวร้าวเข้าไปกรรโชค แต่การโกง ฉ้อโกงที่ร้ายกาจคือการโกงด้วยหน้าดุหรือหน้าใสๆพร้อมใส่ยศ แล้วรับผลอย่างแยบยลและดูดี เบื้องหลังคือตัวร้าย “ปล่อยปะละเลย” เพื่อประโยชน์... พ่อยอมรับว่าเอากฎหมายมาจับพวกคนโกงแบบนี้ยาก และก็ไม่ค่อยผิดกฎหมายด้วย เลี่ยงได้ จัดการได้...
• แต่ แต่ แต่ พี่น้องที่รัก... คำถามต่อไปคือ “ควรหรือไม่” “ควรกระทำแบบนี้ ควรปล่อยปะละเลย ทำเป็นไม่เห็น และได้ประโยชน์ หรือได้รับการต้อนรับตอบแทน” การทำแบบนี้ร้ายกว่าโกงฉ้อที่สามารถจับเข้าคุกได้ ขังได้ ดัดนิสัยได้ (คนเรามักจะยอมเพราะอายหรือกลัวสิ่งที่ภาษายุโรปไม่มีคือคำว่า “ขายหน้า” เพราะเขามีคำสอนพระเยซูฝังลึก จนวัฒนธรรมทั่วไปโกงไม่เป็น ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโกง แต่ก็นะ มนุษย์ก็อ่อนแอได้ แต่พอบอกตรงๆว่า คนยุโรปหลายชาติถูกหล่อหลอมจนโกงไม่เป็นจริงๆ และไม่มีคอรัปชั่น หรือคอรัปชั่นเป็นศูนย์)
• พี่น้องที่รัก เรื่องผู้จัดการที่ฉลาด โกงมาตลอด แต่เมื่อนาจจับได้... ส่งท้ายแม้โกงก็ยังฉลาดที่จะโกงเพื่ออนาคตและเอาตัวรอด จนนายในเรื่องอุปมาอดชมไม่ได้...
o “นายนึกชมผู้จัดการทุจริตคนนั้นว่าเขาทำอย่างเฉลียวฉลาด ทั้งนี้ก็เพราะบุตรของโลกนี้มีความเฉลียวฉลาดในการติดต่อกับคนประเภทเดียวกันมากกว่าบุตรของความสว่าง”
• พี่น้องที่รัก พ่อยอมรับว่าบุตรของโลกนี้มีความชาญฉลาด แต่ขาดปรีชาญาณ...จริงๆ พ่อขอให้พระวาจาของพระเจ้าที่พ่อเขียนไตร่ตรองสั้นๆวันนี้ เปิดใจของเรา เพราะเราเป็นคริสตชนมีพระคริสตเจ้าเป็นความสัตย์ซื่อและอ่อนโยน “Pie Iesu” (ปีเอ เยซู=Faithful Jesus) “พระเยซูผู้ซื่อสัตย์” เราต้องเป็นคริสตชนผู้เปี่ยมด้วยความเชื่อจริงๆให้ได้นะครับ
• ขอพระเจ้าอวยพระให้เราฉลาดกว่าความฉลาดแบบโลก คือ ฉลาดยิ่งกว่ากระแสโลกเพราะเรามีปรีชาญาณของพระเจ้า เราเป็นความสว่างส่องโลก และเป็นเกลือดองแผ่นดินนะครับ
• ที่สำคัญจงระวัง...พระองค์ตรัสชัดมาก “ทั้งนี้ก็เพราะบุตรของโลกนี้มีความเฉลียวฉลาดในการติดต่อกับคนประเภทเดียวกันมากกว่าบุตรของความสว่าง”
o พี่น้องที่รักจงเปี่ยมด้วยความซื่อสัตย์ต่อไป
o จงเฉลียวฉลาดที่จะคบหากับคนที่ซื่อสัตย์
o และอย่าปล่อยให้คนประเภทที่โกง ที่คบกันเป็นพรรค เป็นพวก เป็นกลุ่มก้อน...ในรูปแบบต่างๆ ที่ร่วมกันทั้งโกงกิน ยักยอก ฯลฯ อย่าเขาไปเสวนาคบหากับคนพวกนี้ และแยกแยะตนเองให้ศักดิ์สิทธิ์ คือ ถูกแยกไว้สำหรับพระเจ้านะครับ
o ขอพระเจ้าอวยพรครับ
• ข้อคิดส่งท้าย โลกเราย่อยยับทางเศรษฐกิจ สังคมเราย่ำแย่
o เพราะมีคนโกง คบกับคนโกง รวมกันเป็นพรรค เป็นกลุ่มในรูปแบบต่างจนร่ำรวยมากเกินไปครับ...
o บางคนประกาศงดงาม “นำเงินอนาคตมาใช้” ย่อยยับเลยนะครับ ฟังดูดี มีเครดิต แต่เป็นการสร้างหนี้หนักหนาจนคนส่วนใหญ่รากหญ้าของสังคมเป็นหนี้กันจนเหนื่อย...
o และที่แย่ๆๆๆ จังเลย “เอาเงินอนาคตมาใช้” สำหรับคนและพรรค พวก เหล่านี้ คือ “เอาเงินอน่าคตของประชาชนตาดำๆไปใช้เพื่อพวกตนร่ำรวยกันทั้งหมด...”
• ขอให้เราซื่อสัตย์นะครับ เหมือนพระเยซู พระองค์คือพระปรีชาญาณครับ
