วันเสาร์ที่ 27 พฤษภาคม 2017
สัปดาห์ที่ 6 เทศกาลปัสกา
ยน 16:23ข-26…
เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า
ท่านจะขอสิ่งใดจากพระบิดา
พระองค์จะประทานให้ท่านในนามของเรา
24จนถึงบัดนี้ ท่านยังไม่ได้ขอสิ่งใดในนามของเราเลย
จงขอเถิด แล้วท่านจะได้รับ
เพื่อความยินดีของท่านจะสมบูรณ์
25เราใช้อุปมาบอกเรื่องเหล่านี้กับท่าน
จะถึงเวลา
ที่เราจะไม่ใช้อุปมาพูดกับท่านอีก
แต่จะบอกถึงพระบิดาของเราให้ท่านรู้อย่างชัดแจ้ง
26วันนั้น
ท่านจะขอในนามของเรา
เราไม่บอกท่านว่า เราจะขอพระบิดาเพื่อท่าน
อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• “อาศัยพระคริสตเจ้า พร้อมกับพระคริสตเจ้า และในพระคริสตเจ้า” นี่คือบทภาวนายอพระเกียรติท้ายบทขอบพระคุณในบูชามิสซา... เราก็นิยมร้องด้วย ใช้กันมาเป็นพันปีในภาษาลาตินและภายหลังก็ภาษาต่างๆ ทั่วโลก พ่อคิดว่า ทุกภาษาในโลกที่มีคริสตชนคาทอลิก... เราใช้คำ “ยอพระเกียรติ” นี้ ที่ภาษาลาตินเรียกว่า “Doxology” จากรากภากรีกคือ “ด๊อคซา” แปลว่า “พระสิริ ความรุ่งโรจน์” ภาษาที่เราแปลไว้คือ “ยอพระเกียรติ”
• พี่น้องเคยเห็นความสำคัญของบทนี้ใช่ไหม... ในบูชามิสซาพระสงฆ์หลังภาวนาเสกศีลแล้ว พระสงฆ์ภาวนา และลงท้าย โดยยกจานแผ่นปังที่เพิ่งเสกใหม่และกาลิกส์บรรจุเหล้าองุ่นที่เพิ่งเสก นั่นคือ ยกพระกายและพระโลหิตของพระคริสตเจ้า และพระสงฆ์ ก็ภาวนายอพระเกียรติท้ายบทนี้...
o บ่อยๆ เราร้องเป็นเพลงเพื่อความสง่างามสมพระเกีรยติที่ต้องยกย่องพระกายและพระโลหิตหรือยกย่องสูงสุดที่การสิ้นพระชนม์เพราะความรักของพระเยซูคริสตเจ้า เพราะพระองค์คือบ่อเกิดและจุดสูงสุดของชีวิต ขอความรู้จักพระเจ้า เป็นพระองค์ อาศัยพระองค์ ทางพระองค์และในพระองค์ เราได้รู้และได้สัมผัสความรักของพระเจ้าพระบิดา
• นี่คือข้อความจริงที่เราได้รับเปิดเผยในพระคัมภีร์จริงๆ
o ไม่มีการเปิดเผยพระบิดานอกจากในพระคัมภีร์... ไม่มีครับ
o ไม่มีการใดๆจากพระบิดาโดยไม่ผ่านทางพระบุตร... นอกจากเสียงของพระบิดาที่ประกาศถึงพระบุตรของพระองค์ นอกพระคัมภีร์ พระวาจาวันนี้ยืนยันชัดเจน... พระบิดาจะไม่ตรัสโดยไม่ผ่านทางพระบุตร พระบุตรซึ่งอยู่ในพระอุระของพระบิดาตั้งแต่นิรันดร์ พระบุตรคือพระวาจานิรันดร์ คือ พระวจนาตถ์ (the Word, Logos) พระเยซูคือจุดศูนย์กลางและสรุปรวมทุกอย่างของการเผยแสดงของพระบิดาเจ้า
o เคยสังเกตไหมว่า เวลาที่เราวอนภาวนาขอพระบิดาเจ้า ร้องหาพระบิดาเจ้า... ทุกครั้งที่พระสงฆ์ภาวนา หรือการภาวนาในนามของพระศาสนจักรภาวนาถึงพระเจ้าพระบิดา... เราเคยสังเกตไหมว่า เราเมื่อจบลงท้ายการภาวนา... คำภาวนานั้นๆ เราต้องลงท้ายด้วยประโยคที่ว่า “เราวอนขอทั้งนี้ อาศัยพระบารมีพระคริสตเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย” เห็นไหมว่าเราจะต้องขอพระบิดาผ่านทางพระเยซูคริสตเจ้า
o เพราะในพระคัมภีร์ เรารู้จักพระบิดาโดยทางพระบุตร เรารู้จักพระจิตเจ้า ก็โดยทางการเผยแสงและประทานพระจิตเจ้าขององค์พระบุตร พระบุตรซึ่งเป็นพระวาจาของพระเจ้าเปิดเผยให้เราได้รู้จักพระบิดา และพระองค์ได้ตรัสกับบรรดาศิษย์ของพระองค์... “ไม่มีใครไปหาพระบิดาได้นอกจากผ่านทางเรา”
• “จนถึงบัดนี้ ท่านยังไม่ได้ขอสิ่งใดในนามของเราเลย จงขอเถิด แล้วท่านจะได้รับ เพื่อความยินดีของท่านจะสมบูรณ์”
o ดังนั้น โดยอาศัยพระคริสตเจ้า พร้อมกับพระคริสตเจ้า และในพระคริสตเจ้า... เราได้เรียนรู้แท้จริงๆว่า เราเป็น “คริสตชน” นะครับ หมายความว่า คนของพระคริสตเจ้า ผู้เชื่อศรัทธาในพระคริสตเยซูพระบุตรของพระเจ้าจริงๆ
o ไม่มีการแอบอ้างว่าเราสามารถไปถึงพระบิดา ฟังเสียงพระบิดา โดยตรงได้เลย ไม่มีความสามารถติดต่อพระบิดาโดยตรงได้เลย พระบิดาเรารู้จักโดยทางพระบุตร และพระบิดาก็ประกาศว่า “นี่คือบุตรสุดที่รักของเรา จงฟังท่านเถิด” (ดู มก 9:2-8) เราไม่สามารถรู้จักพระบิดาโดยไม่ผ่านพระเยซู เพราะพระบิดาเจ้า พระจิตเจ้า เราก็รู้จักโดยผ่านทางพระเยซูคริสตเจ้าพระองค์นี้ครับ...
o ดังนั้น เราต้องเป็นผู้ใหญ่ในความเชื่อ เข้าใจความเชื่อ อย่าหลงและอย่าเลอะเทอะ เราต้องศรัทธาและรักความเชื่อ... ไม่ติดกับความหลงงมงายและดื้อด้าน... ความเชื่อแท้ต้องมีแก่นที่ถูกต้องจริงๆ
• น่าเสียดาย และน่าเป็นห่วงครับ... “ความเชื่อ กับความหลงงมงาย มันคล้ายกันมากๆ เหมือนความรักกับความเห็นแก่ตัว”
o ความเชื่อแท้ต้องมีเนื้อหาที่แท้จริง...
o ความหลงก็อารมณ์เดียวกันบ่อยครั้งแรงกว่ามากด้วย ดื้อจนด้านด้วย แต่เนื้อที่เชื่อนั้นมันเท็จเทียม เทียมแท้ เหมือนจริงๆ ยึดติด เหตุผลดีแต่อธิบายไม่ได้
o คนเราถ้าเชื่ออะไรแท้จริงจะเป็นคนน่ารัก น่านับถือ ไม่ก่อความแตกแยกรุนแรง ไม่บ้าคลั่ง ทำอะไรเพี้ยนๆแบบหลอกลวงให้หลงไหล และมีผลออกมาเป็นความรักเมตตา ความชื่นชม ความสงบ (เน้นสงบ.. ไม่กรี๊ดๆๆร้องเหมือนบ้านคลั่ง ชักดิ้นชักงอแล้วร้องเสียงหลง...เพราะอาการแบบนี้ในพระคัมภีร์คือผีสิง) ความอดทน ความเมตตา ความใจดี ความซื่อสัตย์ (บ่อยครั้ง ความหลงผิด มักจะมีเรื่องผลประโยชน์อยู่เบื้องหลัง ความหลงไปเชื่อ แห่กันไปเชื่อ... มักจะต้องมีค่าเจ้าค่าครูค่าเส้นค่าไหว ค่าของ ฯลฯ) ต้องมีความอดทน และที่สำคัญมากๆ ต้อง “รู้จักควบคุมตนเอง” คือ ไม่รุนแรง ไม่ก้าวร้าวหาเรื่องทำร้ายทั้งทางสื่อและทางกาย...
• ความเชื่อแท้เป็นเช่นนั้นครับ.... ศาสนาคริสตของเราถูกทดสอบความเชื่อศรัทธามาเป็นพันๆปี และก่อนหน้านั้นในพันธสัญญาเดิมอีกรวมแล้วสี่พันกว่าปี และพระคัมภีร์ก็กล่าวถึงการสร้างหรือบ่อเกิดของสิ่งต่างๆว่ามาจากพระเจ้า ไม่ว่าด้วยวิธีการใดๆ ที่พระเจ้าทรงเนรมิตสร้าง...
• ศรัทธาแสนดี แสนยาวนาน และนำมนุษย์มากมายให้อ่อนโยน เมตตา รัก จนเป็นนักบุญมากๆมาย และเป็นนักบุญในชีวิตจริงแม้ไม่ได้รับการประกาศอีกเกือบทุกคนที่รักพระเจ้า ผ่านทางการรู้จักพระเยซูคริสตเจ้า
• กลุ่มความคิดต่างๆ แม้แต่พวกที่ “หลง และคิดว่า เชื่อ” พยายามทำลายจุดอ่อนของความเป็นมนุษย์ของสมาชิกพระศาสนจักร ใช้ภาพยนต์ เขียนหนังสือ หรือความรุนแรง พยายามเสมอมา แม้แต่ความรุนแรงของการทำลายความเชื่อ... แต่ความบ้าคลั่งไม่เคยทำร้ายพระคริสตเจ้าได้เลย
• ความเชื่อในพระองค์ มันคงนิรันดร์ และไม่หวั่นไหว ยิ่งถูกเบียดเบียนยิ่งเติบโต ในทางกลับกันถ้าชีวิตความเชื่อเจอกับความสบายเกินไปก็ฟุ้งซ่านเกิดนั่นเกิดนี่มาสั่นคลอน แต่ความเชื่อแท้ก็ได้รับการขัดฝนอบรมและเพาะบ่มต่อไป รักต่อไป เมตตา ต่อไป และศาสนาของเราเมตตามาก รักมาก โดยเฉพาะแกะหลงทาง อยากพากลับบ้านเสมอ นี่คือจิตตารมณ์ของพระเยซูอีกเช่นกัน...
• ดังนั้น เรามั่นใจ สบายใจ เรามีพระเจ้าพระบิดา..ที่เราได้รู้จักโดยทางพระเยซู เรามีพระบิดา ไม่เป็นกำพร้า และมีพี่ชายที่แสนดีคือพระเยซู... ขอบคุณพระองค์ และพระองค์ยังประทานพระจิตเจ้าให้เราเพื่อเป็นพลังแห่งความจริงและสัจจะอีกทั้งความรักตลอดไป สบายใจ สุขใจจริงๆ เมื่อเราเชื่อในพระองค์ เป็นคริสตชนแท้จริง ศรัทธาในพระคริสตเจ้า หนทาง ความจริง และชีวิต นำเราไปสู่พระบิดาและครอบครัวของพระเจ้า คือ เรากับพี่น้องทุกคน...
• จำไว้นะ เมื่อใดเราขัดกับพี่น้อง เราเกลียดชัง หรือสาบแช่งพี่น้อง... เราไม่ได้มีพระเจ้าองค์ความรักเลยจริงๆ มีแต่ความหลงและอวิชาจริงๆ...
• ดังนั้น จงน่ารักเสมอ รักเสมอ เพราะเราลูกพระ เชื่อในพระองค์ เราไม่ใช่ลูกผีครับ.. แต่ผีมันก็จ้องเสนอตัวให้เราหลง และเป็นเหมือนพวกมัน ในความเกลียดชัง ในความโลภ หลงเสมอเช่นกัน... สู้ๆครับ สู้ด้วยรักนิรันดร์
