วันเสาร์ที่ 3 ธันวาคม 2016
ฉลองนักบุญฟรังซิส เซเวียร์ พระสงฆ์ องค์อุปถัมภ์ของมิสซัง
บทอ่าน อสย 30:19-21,23-26 / มธ 9:35-10:1,5ก. 6-8
พระเยซูเจ้าเคยตรัสว่า “จะมีประโยชน์อันใด ที่ท่านจะได้โลกทั้งหมดเป็นกรรมสิทธิ์ แต่ต้องเสียวิญญาณไป” (มธ16:26ก) พระวาจานี้ได้สะกิดใจอาจารย์ปรัชญาหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงในการศึกษา มีชีวิตเต็มไปด้วยสิทธิพิเศษและเกียรติยศในสังคม
ท่าน คือ ฟรังซิส เซเวียร์ ที่กำลังอาศัยและสอนหนังสืออยู่ที่กรุงปารีส ซึ่งเมื่อได้ยินพระวาจาจากพระวรสาร (มธ16:26ก) ก็ยังลังเลใจ แต่ด้วยคำเชิญของเพื่อนรัก ที่ชื่ออิกญาซีโอ แห่งโลโยลา ทำให้สามารถชนะใจ ฟรังซิส และนำท่านมาพบกับพระเยซูเจ้า ท่านได้รับการอบรมเรื่อง “การฝึกชีวิตจิต” จากอิกญาซีโอ และต่อมาได้สมัครเป็นสมาชิกของกลุ่มเล็กๆของเพื่อนเพียงไม่กี่คน ในปี 1534 ซึ่งต่อมาได้กลายเป็น “คณะเยซูอิต” พวกเขาได้ปฏิญาณตัวที่วัดมองมาร์ต กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยยินดีถือความยากจน พรหมจรรย์ และความนบนอบต่อพระสันตะปาปา ภายหลังจากได้รับศีลบวชเป็นพระสงฆ์ที่เมืองเวนิสในปี 1537แล้ว ท่านได้เดินทางไปยังกรุงลิสบอน แต่ต่อไปยังประเทศอินเดีย ไปขึ้นบกที่เมืองกัว ทางทิศตะวันตกของอินเดีย ในระยะเวลาสิบปีข้างหน้า ท่านได้ทำให้ชาวฮินดู ชาวมาลายัน และชาวญี่ปุ่น ได้กลับใจเป็นจำนวนมากมาย
วิธีการทำงานของท่าน คือ การไปเจริญชีวิตอยู่กับคนยากจน กินอยู่กับพวกเขา โดยรับประทานอาหารและมีเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆเหมือนพวกเขาทุกอย่าง นอกจากนี้ยังใช้ไปเยี่ยมเยียนคนเจ็บและคนยากจน เป็นต้น
คนโรคเรื้อน ถึงกับบางครั้งไม่มีเวลานอนหลับพักผ่อน แต่ท่านก็ทำทุกอย่างด้วยความยินดีเสมอ ท่านยังได้เดินทางไปยังประเทศมาเลย์เซีย ญี่ปุ่น และตั้งใจจะเดินทางเข้าไปในประเทศจีน แต่ได้สิ้นชีวิต ก่อนจะเข้าไปในผืนแผ่นดินใหญ่ ท่านและนักบุญเทเรซาแห่งลีซิเออร์ ให้เป็นองค์อุปถัมภ์ของการแพร่ธรรมในปี 1925
ข้อคิดสำหรับเรา
ประการที่ 1 เราคงไม่มีโอกาสเดินทางไปประกาศข่าวดีเหมือนนักบุญฟรังซิส เซเวียร์ แต่ตามพระวาจาของพระเยซูเจ้าที่ตรัสว่า “จงไปสั่งสอนนานาชาติ” (มธ28:19) ทำให้สถานที่แพร่ธรรมของเรา คือ ครอบครัวของเรา ลูกๆของเรา สามีภรรยาของเรา เพื่อนร่วมงานของเรา
ประการที่ 2 เราได้รับการเรียกให้ประกาศข่าวดี ไม่ใช่ด้วยคำพูดเท่านั้น แต่ด้วยการเจริญชีวิตประจำวันของเรา
ประการที่ 3 มีแต่การยอมพลีตัวเองเท่านั้น ที่จะทำให้เรามอบสิ่งดีดีให้แก่ประเทศชาติ สังคม วัด และทุกๆคน เช่น การสวดภาวนา การให้ความช่วยเหลือแก่คนที่ขาดแคลน การยินดีรับฟังปัญหาชีวิตของคนอื่น และแนวทางและการปลอบใจ เป็นต้น ซึ่งเป็นสิ่งนักบุญฟรังซิส เซเวียร์ เคยปฏิบัติมาก่อนแล้ว...
ข้าแต่ท่านนักบุญฟรังซิสเซเวียร์ ช่วยวิงวอนเพื่อเราด้วยเทอญ
