วันศุกร์ที่ 18 พฤศจิกายน 2016
การถวายพระวิหาร นักบุญเปโตรและเปาโลอัครสาวก
บทอ่าน กจ 28:11-16,30-31 / ลก 19:45-48
พระเยซูเจ้าได้ขับไล่พ่อค้า ซึ่งกำลังขายสิ่งของต่างๆ ในบริเวณพระวิหาร พลางตรัสว่า “บ้านของเราเป็นบ้านของการสวดภาวนา แต่ท่านกลับทำให้เป็นบ้านของโจร”
ทุกวันพระองค์ได้สอนบริเวณพระวิหาร บรรดาหน้าคณะสงฆ์ คัมภีราจารย์ และบรรดาหัวหน้าของประชาชน กำลังหาทางที่จะกำจัดพระองค์ แต่พวกเขาไม่สามารถ เพราะประชาชนทั้งหลายได้เชื่อฟังพระวาจาของพระองค์
วันนี้ เราระถึงการถวายพระมหาวิหาร นักบุญเปโตรและเปาโล ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าทรงเตือนเรา เกี่ยวกับความสำคัญของพระมหาวิหารทั้งสอง คือ
ประการที่ 1 พระวิหารเป็นบ้านของพระเจ้า พระเยซูเจ้าทรงใช้คำว่า
“บ้านของเรา” เพื่อเรียกร้องให้เราประพฤติตัวอย่างเหมาะสม ขณะที่เราอยู่ในพระวิหาร
ประการที่ 2 พระเยซูเจ้าได้ตรัสอย่างชัดเจนว่า บ้านของพระองค์ จะเป็นบ้านแห่งการสวดภาวนา
ประการที่ 3 พระวิหารเป็นบ้านของการประกาศ พระเยซูเจ้าได้ ทรงสั่งสอนทุกวัน ในบริเวณพระวิหาร เหตุผลทั้ง 3 ประการนี้ เราจึงสมควรไปเยี่ยมพระวิหาร เพื่อส่งผลดีและความหมายที่ดีแก่เรา
ขณะเมื่อเกิดลมพายุ พระเยซูเจ้าได้เสด็จมาหาสานุศิษย์ของพระองค์ เปโตรต้องการแน่ใจว่าเป็นพระองค์จริงๆ จึงขอให้เดินไปหาพระองค์ พระองค์ได้ตรัสว่า “มาเถิด” แต่เพราะความกลัวและกำลังจะจมลง จึงได้ร้องว่า “พระเจ้าข้า ช่วยข้าพเจ้าด้วย” พระเยซูเจ้าได้ยื่นพระหัตถ์ให้ท่านจับ และได้ตรัสว่า “เจ้าคนความเชื่อน้อย ทำไมจึงลังเลใจเล่า”
เมื่อพระองค์และเปโตรขึ้นบนเรือแล้ว ลมพายุก็สงบลง
รูปแบบของสานุศิษย์บนเรือ เปลี่ยนเหมือนชีวิตของพระศาสนจักร ที่ประสบกับภัยอันตรายมากมาย จากความอ่อนแอของสมาชิกและหัวหน้าของพระศาสนจักร และจากภัยภายนอก แต่ถ้ามีพระเยซูเจ้าอยู่ด้วย และเรามีความเชื่อที่มั่นคง แม้มีความยากลำบากและปัญหา เราจะปลอดภัย และลมพายุก็สงบ เพราะพระองค์ให้ความมั่นใจแก่เรา
“ทำใจดีดีไว้ เป็นเราเอง อย่ากลัวไปเลย”
