วันพุธที่ 7 กันยายน 2016
สัปดาห์ที่ 23 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน 1คร 7:21-23 / ลก 6:20-26
นักเรียนหญิงคนหนึ่ง ได้ร้องไห้อย่างฟูมฟายกับครูว่า “หนูโกรธพ่อแม่ของหนู และหนูไม่มีความสุขเลย” เด็กนักเรียนหญิงคนนี้มาจากครอบครัวที่ร่ำรวย เธอไม่ต้องการเงินจากพ่อและแม่ นอกจากความรักและความอบอุ่นจากท่านทั้งสอง
จากเรื่องของเด็กหญิงคนนี้ เราต้องการคำตอบว่าความสุขที่แท้จริงมาจากไหน? พระเยซูเจ้าได้ตรัสถึงความสุขที่แท้จริงนั้น จะต้องเกิดจากการเปลี่ยนแปลงภายใน โดยการช่วยเหลือของพระจิตเจ้า สำหรับคนที่มีความเชื่อ ความสุขที่แท้จริง คือ การมีพระเป็นเจ้าแต่ผู้เดียวในหัวใจของเรา
1) พระเยซูเจ้าได้ตรัสถึงบุคคล 4 ประเภทที่มีความสุข คือ “ผู้ที่ยากจน”, “ผู้ที่หิวโหย”, “ผู้ที่ร้องไห้” และ”ผู้ที่ถูกเกลียดชัง” เพราะพวกเขาเป็นศิษย์ของบุตรแห่งมนุษย์ “ผู้ที่ยากจน”เป็นสุข เพราะพระองค์คือทรัพย์สมบัติที่แท้จริงของพวกเขา “ผู้ที่หิวโหย”เป็นสุข เพราะพวกเขากระหายหาพระเป็นเจ้าเท่านั้น “ผู้ที่ร้องไห้”เป็นสุข เพราะพวกเขาเห็นใจคนที่โชคร้ายกว่าพวกเขา และ “ผู้ที่ถูกเกลียดชัง”เป็นสุข เพราะพวกเขากำลังเดินตามพระเยซูเจ้าพร้อมกับแบกไม้กางเขนตามพระองค์ไป พวกเขาเป็นสุขเพราะในวันที่พวกเขาจากโลกนี้ไป พวกเขาจะได้ทรัพย์สมบัตินิรันดรในสวรรค์
2) พระเยซูเจ้ายังได้ตรัสถึงบุคคลอีก 4 ประเภทที่จะประสบกับความวิบัติ คือ “พวกที่ร่ำรวย”,”พวกที่อิ่มหนำ”, “ผู้ที่หัวเราะ”และ “ผู้ที่ได้รับการยกย่อง”ที่พระเยซูเจ้าตรัสว่าพวกเขาจะประสบภัยวิบัติ เพราะพวกเขามีความร่ำรวยและทรัพย์สมบัติ เป็นหลักประกันและเป็นความั่นคงของชีวิตนี้ โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพระเป็นเจ้า พวกเขาจะมีความเย่อหยิ่งจองหอง และความหลงตัวเอง จนทำให้พวกเขาเป็น “ผู้ที่หัวเราะ”เสียงดัง เป็นต้นเมื่อมีคนเสแสร้งยกยอปอปั้น ทำให้พวกเขากลายเป็น “ผู้ที่ได้รับการยกย่อง”จอมปลอม และในวันที่เขาจากโลกนี้ไป เขาจะไม่มีอะไรเลยติดตัวไป เพื่อรับบำเหน็จในสวรรค์นิรันดร...
ถ้าวันนี้ พระเยซูเจ้าตรัสว่า “วิบัติจงมีแก่เจ้า” ท่านจะทำอย่างไร เพื่อจะได้ยินคำว่า “พวกท่านจงเป็นสุข”เถิด?
