วันอาทิตย์ที่ 28 สิงหาคม 2016
สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน บสร 3:17-19,27.28-29 / ฮบ 12:18-19,22-24ก
เมื่อนักบุญยอห์น เวียนเนย์ ได้รับการแต่งตั้งให้ไปดูแลวัดที่ตำบลอาร์ส ท่านหลงทาง บังเอิญพบเด็กผู้ชายเลี้ยงแกะคนหนึ่ง ขื่อแอนโทนี่ จึงได้ถามทางที่จะไปวัด เด็กผู้ชายคนนั้นได้ชี้ทางให้ ท่านนักบุญได้ขอบใจเขาและได้พูดว่า “แอนโทนี่ เธอบอกทางไปวัดให้พ่อ ต่อไปพ่อจะบอกทางไปสวรรค์ให้เธอ” ความดีนั้นเมื่อทำไปแล้ว มักไม่เห็นผลทันที มันเหมือนกับต้นไม้ที่รอการพิสูจน์ว่า ดอกและผลผลิตที่ออกมานั้น มันมีคุณค่ามากขนาดไหน
ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าได้เสด็จไปเสวยพระกายาหารที่บ้านของหัวหน้าฟาริสี จึงได้ถือโอกาสนั้นตรัสถึงแขกที่ได้รับเชิญไปในงานเลี้ยง โดยพระองค์ได้ตรัสถึง
1) การเลือกที่นั่งบนโต๊ะอาหาร เพื่อจะหลีกเลี่ยงมิให้เสียหน้า ผู้รับเชิญไม่ควรจะไปนั่งในที่มีเกียรติ เผื่อว่าถ้ามีแขกที่สำคัญกว่าได้รับเชิญมา เจ้าภาพก็จะบอกให้เปลี่ยนที่ “จงให้ที่นั่งแก่ท่านผู้นี้เถิด” ตรงกันข้ามแขกที่รับเชิญควรจะไปนั่งในที่สุดท้าย เพื่อว่าผู้ที่เชิญจะได้บอกให้ผู้รับเชิญไปนั่งในที่ที่มีเกียรติ “เพื่อนเอ๋ย ไปนั่งที่ดีกว่านี้เถิด” พระเยซูเจ้าทรงต้องการจะสอนว่า เกียรติยศต่อหน้าสาธารณะชนนั้น จะถูกมอบให้แก่คนที่แสดงความสุภาพถ่อมตนต่อหน้าสาธารณะชนเช่นกัน
2) การเชิญแขกมาในงานเลี้ยง พระองค์ได้ทรงเตือนว่า เมื่อจัดงานเลี้ยง อย่าเชิญมิตรสหาย ญาติพี่น้อง หรือเพื่อนบ้านที่มั่งมี แต่ให้เชิญคนยากจน คนพิการ คนง่อยเปลี้ยเสียขา และคนตาบอด การที่พระเยซูเจ้าได้ทรงเตือนเช่นนี้ เพราะพระองค์ต้องการจะสอนว่า ในการจัดงานเลี้ยงนั้น เจ้าภาพไม่ควรหวังเกียรติยศเป็นผลตอบแทน เพราะเกียรติยศที่แท้จริงนั้นจะต้องเป็นเกียรติยศที่พระเป็นเจ้าทรงมอบให้เรา เมื่อเราทำดีต่อผู้ต่ำต้อยและยากไร้ เรากำลังปฏิตัวต่อพระองค์เอง...ความดีที่แท้จริงคือ “การปิดทองหลังพระ”...
ทำแล้วไม่หวังสิ่งตอบแทน ไม่ต้องการให้ผู้อื่นรู้ ไม่ต้องการโดดเด่น ความดีมักจะอยู่คู่กับความสุภาพ ถ่อมตน
”เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ท่านทำสิ่งใดต่อพี่น้องผู้ต่ำต้อยที่สุดของเราคนหนึ่ง ท่านทำสิ่งนั้นต่อเรา ” (มธ 25:40)
