วันอังคารที่ 20 ธันวาคม 2016
สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
อสย 7:10-14 / ลก 1:26-38
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญลูกา
เมื่อนางเอลีซาเบธตั้งครรภ์ได้หกเดือนแล้ว พระเจ้าทรงส่งทูตสวรรค์กาเบรียลมายังเมืองหนึ่งในแคว้นกาลิลีชื่อเมืองนาซาเร็ธ มาพบหญิงพรหมจารีคนหนึ่งซึ่งหมั้นอยู่กับชายชื่อโยเซฟ ในราชวงศ์ของกษัตริย์ดาวิด หญิงพรหมจารีผู้นั้นชื่อมารีย์ ทูตสวรรค์เข้าในบ้านกล่าวกับพระนางว่า “จงยินดีเถิด ท่านผู้ที่พระเจ้าโปรดปราน องค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตกับท่าน”
เมื่อทรงได้ยินถ้อยคำนี้ พระนางมารีย์ทรงวุ่นวายพระทัยมากทรงถามพระองค์เองว่า คำทักทายนี้หมายความว่ากระไร แต่ทูตสวรรค์กล่าวแก่พระนางว่า “มารีย์ อย่ากลัวเลย ท่านเป็นผู้ที่พระเจ้าโปรดปราน ท่านจะตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง ท่านจะตั้งชื่อเขาว่าเยซู เขาจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่และพระเจ้าผู้สูงสุดจะทรงเรียกเขาเป็นบุตรของพระองค์ องค์พระผู้เป็นเจ้าจะประทานพระบัลลังก์ของกษัตริย์ดาวิดบรรพบุรุษให้แก่เขา เขาจะปกครองวงศ์ตระกูลของยาโคบตลอดไปและพระอาณาจักรของเขาจะไม่สิ้นสุดเลย”
พระนางมารีย์จึงทรงถามทูตสวรรค์ว่า “เหตุการณ์นี้จะเป็นไปได้อย่างไรเพราะข้าพเจ้าตั้งใจจะเป็นพรหมจารี” ทูตสวรรค์ตอบว่า “พระจิตเจ้าจะเสด็จลงมาเหนือท่านและพระอานุภาพของพระผู้สูงสุดจะแผ่เงาปกคลุมท่าน เพราะฉะนั้น บุตรที่เกิดมาจะเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์และจะรับนามว่าบุตรของพระเจ้า ดูซิ เอลีซาเบธ ญาติของท่าน ทั้งๆ ที่ชราแล้ว ก็ยังตั้งครรภ์บุตรชาย ใครๆ คิดว่านางเป็นหมัน แต่นางก็ตั้งครรภ์ได้หกเดือนแล้ว เพราะไม่มีสิ่งใดที่พระเจ้าจะทรงกระทำไม่ได้” พระนางมารีย์จึงตรัสว่า “ข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้เป็นไปกับข้าพเจ้าตามวาจาของท่านเถิด” แล้วทูตสวรรค์ก็จากพระนางไป
(พระวาจาของพระเจ้า)
---------
การเล่าถึงความหวัง การรอคอย แล้วสมหวัง ในภาพลักษณ์ของการบังเกิดของพระผู้ไถ่ เพื่อจะ "ลบภาพ" ความคาดหวังที่ผิดทิศทางแล้วไม่สมหวัง การวาดภาพที่ไม่ตรงกับความเป็นจริงที่ส่งผลต่อความผิดหวัง ที่ไม่สอดคล้องกับการพัฒนาจิตวิญญาณตามแนวทางการประทับอยู่ของพระผู้ไถ่ หรือการบังเกิดมาของพระองค์ ดังนั้นในหนังสืออิสยาห์ได้พูดถึงความสมหวังว่า
"องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกษัตริย์อาคัสอีกว่า “จงขอองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าของพระองค์ ให้ทรงส่งเครื่องหมายจากที่ลึกของแดนผู้ตาย หรือจากที่สูงเบื้องบนเถิด”
ถ้าความสมหวัง เป็นความสมหวัง ตามที่ขอ ในพระเจ้าไม่ใช่ เพราะความสมหวังที่ตามที่ขอ รอคอย คาดคอย เป็นการกระทำเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อเติมเต็ม ความสำเร็จในการพัฒนาจิต เพราะเมื่อเรา เติมใส่ ตักตวง ออกหา เพื่อตัวเอง เราจะทิ้งคนอื่น เราจะนำใส่ตัวก่อนคนอื่น
ความสมหวังตามความหมายของพระผู้ไถ่ เป็นการมองคนอื่นเจริญขึ้น มีความเข้าใจและความสัมพันธ์กันดีมากขึ้น หมายถึงการคืนดี การปรับความเข้าใจ การพยายามทำความเข้าใจ การลดความต้องการของตัวเองลง การขยายพื้นที่อดทนคนอื่นมากขึ้น ไม่มุ่งเน้นที่เงินทองวัตถุ แต่เน้นเรื่องความสัมพันธ์อันดี
ความสมหวังแบบนี้ เป็น วิถีฝ่ายจิต ที่ไม่ใช่ฝ่ายโลก
ดังนั้น คนที่ยกระดับชีวิต มองวิถีชีวิตเป็นวิถีฝ่ายจิต จะมีคำตอบ จะมีคำพูดที่สูงส่งตามมา ตามวิถีคิด วิถีรำพึง หนทางการพิจารณาแบบพระนางมารีย์ในพระวาจาที่ว่า
"เหตุการณ์นี้จะเป็นไปได้อย่างไรเพราะข้าพเจ้าตั้งใจจะเป็นพรหมจารี” ทูตสวรรค์ตอบว่า “พระจิตเจ้าจะเสด็จลงมาเหนือท่านและพระอานุภาพของพระผู้สูงสุดจะแผ่เงาปกคลุมท่าน เพราะฉะนั้น บุตรที่เกิดมาจะเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์และจะรับนามว่าบุตรของพระเจ้า"
คนที่มีวิถีฝ่ายจิต จะมีคำตอบที่สะท้อนวิถีชีวิตฝ่ายจิต ที่ไม่ใช่ กอบโกย ตักตวง ออกหา แบบปุถุชนที่รอคอยแบบผิดทาง แล้วผิดหวัง
