วันเสาร์ที่ 19 พฤศจิกายน 2016
สัปดาห์ที่ 33 เทศกาลธรรมดา
วว 11:4-12 / ลก 20:27-40
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญลูกา
เวลานั้น ชาวสะดูสีบางคนมาพบพระเยซูเจ้า คนเหล่านี้สอนว่าไม่มีการกลับคืนชีพ เขาทูลถามพระองค์ว่า “พระอาจารย์ โมเสสเขียนสั่งไว้ว่า ถ้าพี่ชายตาย มีภรรยาแต่ไม่มีบุตร ก็ให้น้องชายของเขารับหญิงนั้นมาเป็นภรรยาเพื่อจะได้สืบสกุลของพี่ชาย มีพี่น้องเจ็ดคน คนแรกมีภรรยา แล้วก็ตายโดยไม่มีบุตร คนที่สอง คนที่สามรับนางเป็นภรรยาและตายโดยไม่มีบุตร เป็นเช่นนี้ทั้งเจ็ดคน ในที่สุดหญิงคนนั้นก็ตายด้วย ดังนี้ เมื่อมนุษย์จะกลับคืนชีพ หญิงคนนั้นจะเป็นภรรยาของใคร เพราะทั้งเจ็ดคนต่างได้นางเป็นภรรยา”
พระเยซูเจ้าตรัสกับเขาว่า “คนของโลกนี้แต่งงานเป็นสามีภรรยากัน แต่คนที่จะบรรลุถึงโลกหน้าและจะกลับคืนชีพจากบรรดาผู้ตายนั้น จะไม่แต่งงานเป็นสามีภรรยากันอีก เพราะเขาจะไม่ตายอีกต่อไป เขาจะเป็นเหมือนทูตสวรรค์และจะเป็นบุตรของพระเจ้า เพราะเขาจะกลับคืนชีพ โมเสสยืนยันแล้วว่าผู้ตายจะกลับคืนชีพในข้อความเรื่องพุ่มไม้ เมื่อพูดถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า เป็นพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัคและพระเจ้าของยาโคบ พระองค์มิใช่พระเจ้าของผู้ตาย แต่เป็นพระเจ้าของผู้เป็น เพราะทุกคนมีชีวิตอยู่เพื่อพระองค์”
ธรรมาจารย์บางคนพูดว่า “พระอาจารย์ ท่านพูดดีแล้ว” เขาไม่กล้าทูลถามพระองค์อีกต่อไป
(พระวาจาของพระเจ้า)
——————
การบันดาลความศักดิ์สิทธิ์ ไม่ได้เป็น “หนุ่มเสก สาวคัดสรร” แต่เป็นการเจริญชีวิต อย่างสุดความสามารถในการเป็นมนุษย์
เราไม่ควร หักห้ามการกิน ถ้าเราไม่เคยรู้รสการกินเลย แต่ความสุขในการกิน กับ การกอบโกยแสวงหาการกิน ต่างกันมาก
เราไม่ควร เลิกรากับการเรียนรู้ แม้ว่าการเรียนรู้จะไม่จบสิ้น แต่การเรียนรู้ด้วยความอยากรู้และถ่อมตนต่างหาก ทำให้เรา เรียนรู้ได้มากขึ้น กว่าการตอบว่า “รู้แล้ว”
ดังนั้น ความศักดิ์สิทธิ์ก็คล้ายกันกับเรื่องนี้ เพราะว่า ความดีจะเติมใส่โอกาสที่คนไม่มีความช่วยเหลือ ไม่มีใครเกื้อกูล ไม่มีคนเหลียวแล มากว่า เติมใส่ด้วย คำภาวนามากมาย คำสวดที่พร่ำเพียร แต่ไม่ได้ เหลียวมองดูใคร ใส่ใจใครบ้าง
ดังคำในหนังสือวิวรณ์ที่บอกว่า “คนของโลกนี้แต่งงานเป็นสามีภรรยากัน แต่คนที่จะบรรลุถึงโลกหน้าและจะกลับคืนชีพจากบรรดาผู้ตายนั้น จะไม่แต่งงานเป็นสามีภรรยากันอีก เพราะเขาจะไม่ตายอีกต่อไป เขาจะเป็นเหมือนทูตสวรรค์และจะเป็นบุตรของพระเจ้า”
ที่ไม่เข้าใจ จะไม่ได้ใช้ชีวิตได้ขัดเกลา ใช้เวลาเพื่อชำระขัดไคล ที่จะได้ผุดผ่อง บริสุทธิ์ ไม่ใช่ไม่เคยเปื้อน แต่ ความบริสุทธิ์ในความหมายของพระ คือ บริสุทธิ์เพราะได้ล้างคนอื่นให้ขาวใส ได้ทำให้คนอื่นปลดเปลื้องจากเรื่องดำแปดเปื้อน ได้เมตตา ได้ช่วยเหลือ ได้เป็นทำไม่ใช่คนมอง
ดังนั้น “บุคคล” ที่กลายเป็นบุตรของพระเจ้า ไม่ใช่คนลอยมากจากฟ้าสวรรค์ แต่เป็นคนเดินดินที่ผ่านโลกนี้อย่างดีด้วยเพื่อนพี่น้องมนุษย์ และบริสุทธิ์ใสด้วยงานแห่งความรักต่อพี่น้อง
