วันพฤหัสบดีที่ 15 กันยายน 2016
ระลึกถึงแม่พระระทมทุกข์
ฮบ 5: 7–9 / ยน 19: 25–27
บทอ่านจากพระวรสารตามคำเล่าของนักบุญยอห์น
เวลานั้น พระมารดาของพระเยซูเจ้าทรงยืนอยู่ข้างไม้กางเขนของพระองค์พร้อมกับน้องสาวของพระนางมารีย์ภรรยาของเคลโอปัส และมารีย์ชาวมักดาลา เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเห็นพระมารดา และศิษย์ที่รักยืนอยู่ใกล้ ๆ จึงตรัสกับพระมารดาว่า “แม่ นี่คือลูกของแม่” แล้วตรัสกับศิษย์ผู้นั้นว่า “นี่คือแม่ของท่าน” นับตั้งแต่นั้นศิษย์ผู้นั้นก็รับพระนางเป็นมารดาของตน
(พระวาจาของพระเจ้า)
—————
จากไม้กางเขน มาถึง เชิงกางเขน
“แม่พระระทมทุกข์” ที่วาดภาพที่เชิงกางเขน ที่ไม่ใช่ การอาดูรสูญเสีย แต่เป็นภาพของการพยายามผ่านคราบน้ำตา เป็นหนทางแห่งไม้กางเขน ที่คนหนึ่งถูกตรึง คนหนึ่งพยายามทำความเข้าใจ
ความเข้าใจเรื่องการยอมรับหนทางแห่งไม้กางเขน ที่ผ่านเรื่อง “ระทมทุกข์” ของพระมารดา ก็สะท้อนความจริงให้กับเราว่า
หนทางแห่งไม้กางเขน ไม่ใช่ “แค่แบกไม้กางเขน” แต่ต้อง ทุกข์ ผ่านทุกข์ ระทมผ่านเรื่องสงสัยไม่เข้าใจ อ้างว้างเดียวดายผ่านคนที่ถอยออกไปจากการเคียงข้าง การระทมทุกข์ที่ไม่ใช่การแบกไม้กางเขน ก็ทุกข์ทรมานเช่นกัน
หนทางแห่งความรอดพ้น ก็ผ่านทุกข์ ผ่านความมืด ผ่านหุบเขา ผ่านความยากลำบากแบบนี้ จนกว่าจะพบ พระสิริรุ่งโรจน์
ประสบการณ์ ทุกข์ ความมืด หุบเขา ความยากลำบากก็เป็นปัจจัยหนึ่งที่เราจะต้องผ่านเพื่อความรอดพ้นจากหนทางแห่งไม้กางเขนด้วย
(Credit จาก Facebook คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์)
