วันอังคารที่ 6 กันยายน 2016
วันอาทิตย์สัปดาห์ที่ 23 เทศกาลธรรมดา
1คร 6: 1-11 / ลก 6: 12-19
บทอ่านจากพระวรสารตามคำเล่าของนักบุญลูกา
ครั้งนั้น พระเยซูเจ้าเสด็จขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐานภาวนาและทรงอธิษฐานภาวนาต่อพระเจ้าตลอดทั้งคืน ครั้นถึงรุ่งเช้า พระองค์ทรงเรียกบรรดาศิษย์เข้ามาแล้วทรงคัดเลือกไว้สิบสองคน ประทานนามว่า “อัครสาวก” คือซีโมน ซึ่งเรียกว่าเปโตร อันดรูว์น้องชายของเขา ยากอบ ยอห์น ฟิลิป บาร์โธโลมิว มัทธิว โธมัส ยากอบบุตรอัลเฟอัส ซีโมนผู้มีสมญาว่า “ผู้รักชาติ” ยูดาส บุตรของยากอบ และยูดาส อิสคาริโอท ต่อมายูดาสผู้นี้จะเป็นผู้ทรยศ
พระเยซูเจ้าเสด็จลงมาจากภูเขาพร้อมกับบรรดาศิษย์และทรงหยุดอยู่ ณ ที่ราบแห่งหนึ่ง ที่นั่นมีศิษย์กลุ่มใหญ่และประชาชนจำนวนมากจากทั่วแคว้นยูเดีย จากกรุงเยรูซาเล็ม จากเมืองไทระ และจากเมืองไซดอนซึ่งอยู่ริมทะเล มาฟังพระองค์ และรับการรักษาให้หายจากโรคภัยไข้เจ็บของตน บรรดาผู้ที่ถูกปีศาจรบกวนได้รับการรักษาด้วย ประชาชนทุกคนพยายามสัมผัสพระองค์ เพราะมีพระอานุภาพออกมาจากพระองค์รักษาทุกคนให้หาย
(พระวาจาของพระเจ้า)
————
“คนอธรรมจะไม่ได้รับพระอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก” คำนี้ไม่ได้แสดงว่าพระเจ้าหวงแหน อาณาจักรสวรรค์ เป็นดังของหวาน ของตอบแทน แบบที่เราเคยวาดหวังกัน
อาณาจักรสวรรค์ ต้องไม่เป็นของหวานล่อใจ ของตอบแทนแลกเปลี่ยน
อาณาจักรสวรรค์ที่แท้ ที่เป็นทางเดิน การปฎิบัติตัวจนคุ้นเคย การพัฒนาตนจนก้าวหน้าในความสัมพันธ์ต่อพระในความสัมพันธ์อันดีต่อพี่น้อง นี่เป็น “ภาพที่ค่อยๆ ชัดเจน” ของพระอาณาจักรสวรรค์ที่ปรากฎในโลก
การปฎิบัติตัวจนคุ้นเคย จึงไม่ใช่ การเอาหน้า ทำเฉพาะหน้า ทำแค่หน้าที่ แต่ตลอดเวลา ตลอดไป
การพัฒนาตนจนก้าวหน้าในความสัมพันธ์ต่อพระในความสัมพันธ์อันดีต่อพี่น้อง เป็นความสม่ำเสมอ ความจริงใจต่อบุคคล การนับถือยอมรับกันดุจดังพี่น้อง
และเมื่อ “พระองค์ทรงเรียกบรรดาศิษย์เข้ามาแล้วทรงคัดเลือกไว้สิบสองคน ประทานนามว่า “อัครสาวก” จึงสะท้อนว่า ความก้าวหน้าและเจริญในคน ที่มาจากความหลากหลาย ยอมละลายตัวเองเป็นพี่เป็นน้อง เป็นการจำลองภาพความสัมพันธ์ของบุคคลแห่งพระอาณาจักรสวรรค์ที่เจริญขึ้นในบุคคลในโลกนี้
(Credit จาก Facebook คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์)
