วันพุธที่ 24 สิงหาคม 2016
ฉลอง น.บาร์โธโลมิว อัครสาวก
วว 21: 9ข–14/ ยน 1: 45–51
บทอ่านจากพระวรสารตามคำเล่าของนักบุญยอห์น
เวลานั้น ฟิลิปพบนาธานาเอล และบอกเขาว่า
“เราพบผู้ที่โมเสส และบรรดาประกาศกเขียนไว้ในพระคัมภีร์แล้ว ผู้นั้นคือพระเยซูบุตรของโยเซฟ ชาวนาซาเร็ธ”
นาธานาเอลจึงพูดกับฟิลิปว่า “จะมีอะไรดีมาจากนาซาเร็ธได้รึ” ฟิลิปตอบว่า “มาดูซิ” พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรเห็นนาธานาเอลเข้ามาเฝ้า จึงตรัสถึงเขาว่า “นี่คือชาวอิสราเอลแท้ เป็นคนไม่มีมารยา” นาธานาเอลทูลถามว่า “พระองค์ทรงรู้จักข้าพเจ้าได้อย่างไร” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “ก่อนที่ฟิลิปจะเรียกท่าน เราเห็นท่านอยู่ใต้ต้นมะเดื่อ” นาธานาเอลทูลตอบว่า “รับบี พระองค์เป็นพระบุตรของพระเจ้า พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของชนชาติอิสราเอล”
พระเยซูเจ้าตรัสว่า “ท่านเชื่อเพราะเราพูดว่า เราเห็นท่านอยู่ใต้ต้นมะเดื่อหรือ ท่านจะเห็นเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก” แล้วพระองค์ตรัสเสริมว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ท่านจะเห็นท้องฟ้าเปิด และจะเห็นบรรดาทูตสวรรค์ของพระเจ้าขึ้นลงรับใช้บุตรแห่งมนุษย์”
(พระวาจาของพระเจ้า)
————
เราครุ่นคิด ใคร่ครวญ ถึงเรื่องการเงินอาชีพปากท้อง พอเราเติมใส่ได้ แล้วเมื่อย่อยหายไป ก็โหยหาใหม่อีก
เราครุ่นคิด เงินๆ ทองๆ ฐานะ เราเติมใส่ให้เต็มก็มีพร่อง เหมือนใส่ช่องรั่ว
สุภาษิตจีนว่า 你想什么就会吸引什么。[Nǐ xiǎng shénme jiù huì xīyǐn shénme]
คุณคิดอะไร ก็ดึงดูดสิ่งนั้น
ถ้าวันๆ หนึ่ง เราแสวงหาการเติมใส่ เราหมกมุ่น เอาจริงเอาจัง สนใจ แต่เรื่องแบบนี้ เราจะไม่มี “ช่อง” ในชีวิตความเชื่อได้เลย
เพราะความเชื่อ ตรงข้าม กับการแสวงหา เติมใส่ ใฝ่หาครอบครอง
แต่เป็นการสละละวาง หยิบยื่นแบ่งปัน ช่วยเหลือเกื้อหนุน จุนเจือเอื้อเฟื้อ ที่แตกต่างจากการตักเข้าหาตัว วนเข้าหาที่เก็บกัก
ความเชื่อของบาร์โธโลมิว หรือ นาธานาเอล เติบโตจาก “ตัวเอง” ก้าวเป็น “เพื่อคนอื่น” ความเชื่อจึงเปลี่ยนสภาพจาก “ทำเพื่อตัวเอง” เป็น “ทำเพื่อผู้อื่น” จึงกลายเป็นความเชื่อแท้ไม่มีมารยา
(Credit จาก Facebook คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์)
