วันศุกร์ที่ 16 กันยายน 2016
สัปดาห์ที่ 24 เทศกาลธรรมดา
1คร 15:12-20…
12ถ้าเราประกาศว่า พระคริสตเจ้าทรงกลับคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตายแล้ว เพราะเหตุใดบางท่านจึงพูดว่าบรรดาผู้ตายจะไม่กลับคืนชีพเล่า 13ถ้าผู้ตายไม่กลับคืนชีพ พระคริสตเจ้าก็มิได้ทรงกลับคืนพระชนมชีพด้วยเช่นเดียวกัน 14ถ้าพระคริสตเจ้ามิได้ทรงกลับคืนพระชนมชีพ การเทศน์สอนของเราก็ไร้ประโยชน์ และความเชื่อของท่านก็ไร้ประโยชน์เช่นเดียวกัน 15ยิ่งกว่านั้น เรากลายเป็นพยานเท็จถึงพระเจ้าเพราะเรายืนยันว่าพระเจ้าทรงปลุกพระคริสตเจ้าให้ทรงกลับคืนพระชนมชีพ ซึ่งพระองค์มิได้ทรงกระทำ ถ้าบรรดาผู้ตายไม่กลับคืนชีพ
16ถ้าผู้ตายไม่กลับคืนชีพ พระคริสตเจ้าก็มิได้ทรงกลับคืนพระชนมชีพด้วย 17ถ้าพระคริสตเจ้ามิได้ทรงกลับคืนพระชนมชีพ ความเชื่อของท่านก็ไร้ความหมายและท่านก็ยังคงอยู่ในบาป 18เมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้ที่ล่วงหลับไปในพระคริสตเจ้าก็พินาศไปด้วย 19ถ้าเรามีความหวังในพระคริสตเจ้า เพียงเพื่อชีวิตนี้เท่านั้น เราก็เป็นมนุษย์ที่น่าสงสารที่สุด
20ความจริง พระคริสตเจ้าทรงกลับคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตาย เป็นผลแรกของบรรดาผู้ล่วงหลับไปแล้ว 21ความตายมาจากมนุษย์คนหนึ่งฉันใด การกลับคืนชีพของบรรดาผู้ตายก็มาจากมนุษย์คนหนึ่งฉันนั้น 22มนุษย์ทุกคนตายเพราะ อาดัมฉันใด มนุษย์ทุกคนก็จะกลับมีชีวิตเพราะพระคริสตเจ้าฉันนั้น 23แต่จะเป็นไปตามลำดับของแต่ละคน พระคริสตเจ้าทรงเป็นผลแรก ต่อไปก็คือผู้ที่เป็นของพระ คริสตเจ้า เมื่อพระองค์จะเสด็จมา
อรรถาธิบายและไตร่ตรอง...
• มีต้นไม้สองต้นในพระคัมภีร์ที่มีงูเข้ามาเกี่ยวข้อง คือ ต้นไม้ของพันธสัญญาเดิม พ่อจะเล่าภาพให้อ่านกันนะครับ
• ต้นไม้ต้นแรก (ปฐก 3)
o รูปภาพมักจะนำเสนอ “ต้นไม้ในสวนเอเดน” ต้นไม้ที่ศิลปินได้เสนอภาพวาดให้เห็นในพระคัมภีร์ว่า ต้นไม้ต้นนั้น น่าจะมีงูอยู่บนต้นไม้ ตัวโตๆ พูดได้ด้วย และภาพก็ให้เห็นนางเอวาได้สนทนากับงู (นี่คือเรื่องตำนานธรรมในพระคัมภีร์ ภาพที่พ่อเล่าให้ฟัง ก็เป็นภาพจิตนาการ)
o งูอยู่บนต้นไม้ และบนต้นไม้ต้นนั้น ในวันนั้น... ณ เวลานั้น บนต้นไม้ในสวนสวรรค์เอเดน ไม่น่าเชื่อ... นางเอวาและอาดัมได้พ่ายแพ้ราบคาบต่องู หรือเจ้าตัวที่พระคัมภีร์บอกว่า “งูฉลาดกว่าบรรดาสัตว์ทุกชนิดที่พระเจ้าทรงสร้าง” มันล่อลวงเอวา และทั้งอาดัมและเอวาได้พ่ายแพ้ต่อการประจญของเจ้างูนั้น...
o วันนั้น มนุษยชาติในนามลูกหลานของ “อาดัมและเอวา” ได้ตกในบาป และบาปนั้นคือ “การขาดความเชื่อฟังต่อพระเจ้า” (Disobedience) หรือ บางทีเขาสอนกันมาเสมอว่า มันคือบาปของความ “จองหองหรือทะเยอทะยาน” (Sin of Pride หรือ arrogant) บ่อยๆเราเรียกว่าเป็นความจองหองทะเยอะทะยาน นั้นเป็นความปรารถนาจากภายใน แต่บาปที่อาดัมและเอวาได้กระทำจริง คือ “ไม่เชื่อฟังพระเจ้า” ไม่ยอมเชื่อฟังพระเจ้า ทำให้ต้องเจ็บปวด และต้องตาย ซึ่งเป็นผลมาจากความไม่เชื่อฟัง นี่คือต้นไม้ต้นแรกที่มีงูมาสนทนากับเอวาในจินตนาการของพระคัมภีร์
• ต้นไม้ต้นที่สอง (กดว 21) พี่น้องจำได้ไหมครับ...
o บรรดาอิสราเอลได้บ่นว่าโมเสส บ่นว่าพระเจ้าพึมพำ... และพระเจ้าลงโทษให้พวกเขาถูกงูกัดและเสียชีวิต... พวกเขาได้มาหาโมเสสและได้เสียใจ ขอโทษพระเจ้า...
o วันนั้น ในถิ่นทุรกันดาร พระเจ้าสั่งโมเสส... “แล้วพระยาห์เวห์ตรัสแก่โมเสสว่า “จงทำงูโลหะติดไว้บนเสา ผู้ที่ถูกงูกัดและมองดูงูโลหะนั้น จะรอดชีวิต” โมเสสจึงทำงูทองสัมฤทธิ์ขึ้นติดไว้ที่เสา ผู้ที่ถูกงูกัด และมองดูงูทองสัมฤทธิ์นั้นก็รอดชีวิต” (กดว 21:8-9)
o เจ้าเสาต้นนี้ก็น่าจะเป็นเสาไม้จากต้นไม้เช่นกัน พ่อคิดว่า เราเปรียบเป็นงูที่อยู่บนต้นไม้... อิสราเอลพ่ายแพ้ ไร้ความอดทน บ่นว่า โมเสส “ขณะที่อยู่ตามทางประชากรเริ่มหมดความอดทน 5จึงพากันบ่นว่าพระเจ้าและโมเสสว่า “ทำไมท่านจึงพาพวกเราออกมาจากประเทศอียิปต์ให้มาตายในถิ่นทุรกันดารนี้เล่า ที่นี่ไม่มีทั้งน้ำและอาหาร พวกเราเบื่ออาหารจืดชืดนี้เต็มทีแล้ว” (ข้อ 4-5)
o บาปของพวกประชากรอิสราเอลครั้งนี้คือการขาดความเชื่อ ขาดความวางใจ และความเพียรทน และบ่นว่า พ่ายแพ้เช่นกัน...แพ้ความอยากของตนเอง งูมากัด พวกเขาต้องตาย พระเจ้าจึงสั่งให้แขวนงูทองสัมฤทธิ์ไว้บนต้นไม้ (เสาไม้) เป็นเครื่องหมายให้ดู ประหนึ่งจะบอกว่า “ดูซะและสำนึกเสียว่าได้ทำอะไรลงไป ผลจนกลายมาเป็นเช่นนี้” งูบนต้นแม้ต้นนี้ คือ เครื่องหมายแห่งความตายแต่ก็ได้รอดเพราะสำนึกถึงความตาย
• ต้นไม้ต้นที่สาม... ต้นไม้ต้นนี้คือต้นไม้วิเศษที่สุด...
o “ไม้กางเขน” ไม่ได้มีงูอยู่บนต้นไม้ต้นนี้ แต่มีผลแห่งความบาป คือ “ความตาย” ที่พระเยซูเจ้า โดยความตายของพระองค์บนไม้กางเขน เพราะเหตุแห่ง “ความเชื่อฟัง” (Obedience)
o พระองค์ทรงยอมนอบน้อมเชื่อฟังที่สุด จนกระทั่ง บนไม้กางเขนนี้ “จงมีความรู้สึกนึกคิดเช่นเดียวกับที่พระคริสตเยซูทรงมีเถิด แม้ว่าพระองค์ทรงมีธรรมชาติพระเจ้า พระองค์ก็มิได้ทรงถือว่าศักดิ์ศรีเสมอพระเจ้านั้น เป็นสมบัติที่จะต้องหวงแหน แต่ทรงสละพระองค์จนหมดสิ้น ทรงรับสภาพดุจทาส เป็นมนุษย์ดุจเรา ทรงแสดงพระองค์ในธรรมชาติมนุษย์ ทรงถ่อมพระองค์จนถึงกับทรงยอมรับแม้ความตาย เป็นความตายบนไม้กางเขน เพราะเหตุนี้ พระเจ้าจึงทรงเทิดทูนพระองค์ขึ้นสูงส่ง”
o พี่น้องที่รัก เพราะความเชื่อฟังของพระเยซูนี้ พระองค์ทำลายบาปและผลของบาปคือความตายด้วย “การกลับคืนพระชนมชีพ” เป็นชัยชนะสูงสุดจริงๆ จนพระองค์ได้ชื่อว่า “อาดัมคนใหม่” ไม่แพ้ แต่ยอมเพราะรักจนรับความตาย และได้รับชัยชนะเหนือบาปและความตาย เพราะความอ่อนน้อมเชื่อฟังของพระองค์
• พี่น้องที่รัก บนไม้สามต้น
o ต้นแรกมนุษย์พ่ายแพ้ราบคาบ
o ต้นที่สองอิสราเอลพ่ายแพ้แต่ก็ได้รับโอกาสให้ได้สำนึกและมองดูความตาย
o บนไม้ต้นที่สามคือไม้กางเขน พระเยซูพระองค์ดูเหมือนแพ้ราบคาบให้ความตาย... แต่หาเป็นเช่นนั้นไม่ พระองค์ทรงยอมนอบน้อมเชื่อฟังจนถึงที่สุดต่างหาก...
• เพราะความเชื่อฟัง ทำให้นักบุญเปาโลเขียนไว้ในบทอ่านวันนี้อย่างงดงาม และนี่คือ “ความเชื่อของเรา” จริงๆ นี่คือข่าวดีที่เราต้องประกาศจริงๆ ด้วยความศรัทธา... อ่านคำสอนของเปาโลกันอีกนิดหนึ่งครับ... พ่อขอดึงมาเป็นหัวข้อความเชื่อของเราที่ได้รับการประกาศจากเปาโล... ดูเป็นข้อที่พ่อแบ่งจะง่ายแก่การเข้าใจครับ... สำหรับความเชื่อของเราครับ
1. “ถ้าพระคริสตเจ้ามิได้ทรงกลับคืนพระชนมชีพ การเทศน์สอนของเราก็ไร้ประโยชน์ และความเชื่อของท่านก็ไร้ประโยชน์เช่นเดียวกัน
2. เรากลายเป็นพยานเท็จถึงพระเจ้า เพราะเรายืนยันว่าพระเจ้าทรงปลุกพระคริสตเจ้าให้ทรงกลับคืนพระชนมชีพ ซึ่งพระองค์มิได้ทรงกระทำ ถ้าบรรดาผู้ตายไม่กลับคืนชีพ”
3. ถ้าพระคริสตเจ้ามิได้ทรงกลับคืนพระชนมชีพ ความเชื่อของท่านก็ไร้ความหมายและท่านก็ยังคงอยู่ในบาป
4. ถ้าเรามีความหวังในพระคริสตเจ้า เพียงเพื่อชีวิตนี้เท่านั้น เราก็เป็นมนุษย์ที่น่าสงสารที่สุด
5. ความจริงพระคริสตเจ้าทรงกลับคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตาย เป็นผลแรกของบรรดาผู้ล่วงหลับไปแล้ว
6. ความตายมาจากมนุษย์คนหนึ่งฉันใด การกลับคืนชีพของบรรดาผู้ตายก็มาจากมนุษย์คนหนึ่งฉันนั้น
7. มนุษย์ทุกคนตายเพราะ อาดัมฉันใด มนุษย์ทุกคนก็จะกลับมีชีวิตเพราะพระคริสตเจ้าฉันนั้น
• สรุปว่า นี่คือความเชื่อของเราครับ... สบายใจได้ครับ บนไม้กางเขน พระเยซูเจ้าได้รับชัยชนะสูงสุดครับ เราเทิดทูนไม้กางเขน เราชนะความตาย แม้ต้องตาย แต่เราจะกลับคืนชีพในชีวิตนิรันดรเพราะเรามีความเชื่อศรัทธาในพระเยซูครับ.. ขอพระเจ้าอวยพรนะครับ
