วันเสาร์ที่ 20 สิงหาคม 2016
สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา
อสค 43:1-7กข……………..
1เขานำข้าพเจ้าไปยังประตูซึ่งหันไปทางทิศตะวันออก 2ข้าพเจ้าเห็นพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าแห่งอิสราเอลมาจากทิศตะวันออก มีเสียงดังมากับพระองค์เหมือนเสียงน้ำมาก และแผ่นดินก็ส่องแสงสะท้อนพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ 3นิมิตที่ข้าพเจ้าเห็นนี้เหมือนกับนิมิตที่ข้าพเจ้าเคยเห็นเมื่อข้าพเจ้ามาดูเมืองนี้ถูกทำลาย และเหมือนนิมิตที่ข้าพเจ้าได้เห็นที่ริมแม่น้ำเคบาร์ ข้าพเจ้าจึงกราบลงหน้าจรดพื้น
4พระสิริรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์เข้าไปในพระวิหารทางประตูที่หันไปทางทิศตะวันออก 5พระจิตยกข้าพเจ้าขึ้น นำข้าพเจ้าเข้าไปในลานชั้นใน ข้าพเจ้าเห็นพระสิริรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์เต็มพระวิหาร 6ขณะที่ชายคนนั้นยังยืนอยู่ข้างข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ยินเสียงอีกคนหนึ่งดังออกมาจากพระวิหาร พูดกับข้าพเจ้า 7เสียงนั้นเป็นเสียงของพระยาห์เวห์ตรัสว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย สถานที่นี้เป็นบัลลังก์ของเรา เป็นที่วางเท้าของเรา เราพำนักอยู่ที่นี่ในหมู่ชาวอิสราเอลตลอดไป
อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• “ภูมิใจที่เป็นชาวตะวันออก....”
o พ่อมีเพื่อนต่างชาติเป็นชาวตะวันตกอยู่บ้าง เวลาที่เรียนที่โรม สมัยที่เรียนที่นั่น พ่อรู้สึกยากลำบากที่ต้องปรับตัวเข้าไปอยู่ในโลกที่เรียกว่า “ตะวันตก”
o ยุโรปสำหรับเราคือตะวันตก เวลาเรียนปรัชญาเราก็เรียนปรัชญาตะวันตกหลายสมัย และรู้สึกว่าชาวตะวันตกนั้นเขาล้ำค่าล้ำความคิดและร่ำรวยในหลายๆ รูปแบบทางความคิด ทางเศรษฐกิจ แม้แต่เวลาดูหนังเขาก็ว่าหนังตะวันตกก็ดูเหมือนจะดีกว่าตะวันออก ตะวันออกเราก็ดูด้อยไปบ้าง...
• แต่เมื่อได้ร่ำเรียนและศึกษาพระคัมภีร์มากขึ้น พ่อได้เริ่มเห็นบางอย่างที่น่ารักและน่าภูมิใจ... “ตะวันออกน่าจะดีกว่านี่นา”... แล้วก็เริ่มพิจารณา...
o เออจริง เราเห็นแสงสว่างยามเช้าของดวงอาทิตย์ก่อนชาวตะวันตกนี่นา...
o เราได้กลิ่นอายยามเช้าก่อนชาวตะวันตก...
o เราได้ “ความสว่างแสงอบอุ่นและอากาศดียามเช้า” ก่อนใครอีกเช่นกัน....
o และ “ตะวันออก” ความหมายในความรู้สึกคือ “แสงสว่าง” ส่วนคำว่า “ตะวันตก” หมายถึง “ความมืดมาเยือน” นี่นา...
o ที่สำคัญมากๆ เราชาวตะวันออก แผ่นดินตะวันออกเป็นที่เกิดของศาสนาใหญ่ๆ ของโลกทั้งหมดเลยครับ “ว้าว”.... คริสต์ อิสลาม พุทธ ฮินดู ฯลฯ... น่าคิด..
• พ่อเคยไปอเมริกาครั้งหนึ่งเกือบยี่สิบปีมาแล้ว...
o อ้าว อเมริกาเองก็มีตะวันออกตะวันตกอีก... ฝั่งนิวยอร์กดูว่าเจริญมากเป็นฝั่งเมืองหลวงด้วย ก็เป็นฝั่งตะวันออกของอเมริกาไปอีก
o และถ้าคิดดีๆ ตะวันออกหรือตะวันตกไม่ได้อยู่ที่ประเทศหรือสภาพกายภาพทางภูมิศาสตร์เสียแล้ว เพราะไทยเราซึ่งเรียกว่าเป็นตะวันออก ใช่เราก็เป็นตะวันออกของหลายประเทศ แต่ขณะเดียวกันเราก็เป็นตะวันตกของหลายประเทศ เช่น เขมร ลาว เวียดนาม ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย ฯลฯ
o ทางฝั่งตะวันออกของเรา เราก็กลายเป็นตะวันตกของเขาเช่นกัน... ดังนั้น ตะวันออกหรือตะวันตกก็แล้วแต่พิกัดเสียแล้ว... แต่ก็ภูมิใจที่โดยรวมเราเป็นตะวันออก เมื่อชาวตะวันตกเขาเรียกเราขานเรา...
• ทำไม้วันนี้พ่อเขียนถึงเรื่องทิศและเน้นเรื่อง “ออกๆ ตกๆ” นี่ล่ะครับ...
• พ่อคิดว่าในพระคัมภีร์ก็มีสาระสำคัญ เพราะวรรณกรรมวิวรณ์ในหนังสือเอเสเคียลที่เราอ่านในวันนี้เป็นเรื่องนี้ครับ “พระวิหาร”
o ประตูที่หันไปทางตะวันออก
o แสงมาจากตะวันออก
o พระเจ้าเป็นดัง “แสงสว่าง” ซึ่งมาจากตะวันออก
• พ่ออยากจะบอกว่า สิ่งที่พ่อได้เห็นและได้เข้าใจและอยากจะนำมาสู่การไตร่ตรองและพัฒนาชีวิตของเราคริสตชนคือว่า
1. ชีวิตของเราคริสตชน “มิติชีวิต” เราต้องหันไปหาพระเจ้า “พระเจ้าเป็นตะวันออกเสมอสำหรับชีวิตของเรา” เป็น องค์อรุโณทัย เป็นสิริรุ่งโรจน์ของชีวิตของเราเสมอไป ไม่ว่าเราคริสตชนจะอยู่ทิศใดๆในโลกใบนี้
2. เรามีพระคริสตเจ้าเป็น องค์ความสว่างส่องทางชีวิตของเราเสมอไป เป็นพระพรสำหรับเราเสมอไป พระองค์คือปรีชาญาณ คือหนทาง คือความจริง และคือชีวิตของเราเสมอไป
3. สรุปว่าไม่มีตะวันตกของชีวิตอีกแล้วถ้าเราหันหน้าไปหาพระองค์ และเดินตามหนทางและความจริงของพระองค์
4. ชีวิตขอเราจะเหมือนกับชีวิตที่พบกับตะวันตก พบกับความมืดมนทันที ถ้าหากว่าเราเองไม่ได้หันไปหาพระเจ้า... เมื่อเราตัดสินใจหันหลังให้กับแสงสว่าง หันหลังให้กับความดีและหันไปเลือกหาความมืดมน เมื่อเราหันหลังให้กับพระเจ้าองค์ความสว่างนิรันดร...
• พ่อเชื่อว่าสิ่งนี้เป็นความจริงเสมอๆ
o ต้นไม้สวยงามเติบโตขึ้นและย่อมจะเอนโน้มตนเองหันไปหาแสงสว่างฉันใด ชีวิตของเราคงต้องหันไปหาพระเจ้าเสมอฉันนั้นเพื่อเราจะเติบโต
o ชีวิตของเราคริสตชน เราต้องพิศเพ่งพระเจ้าเสมอ เราควรต้องไตร่ตรองตระหนักถึงความรักของพระเจ้า ไตร่ตรองพระธรรมบัญญัติแห่งความรักของพระเจ้า และให้ความรักของพระเจ้าเปี่ยมล้นอาบจนเอิบอิ่มในชีวิตเราครับ
o ระหว่างพระเจ้าองค์ความรักความดีและความจริงนิรันดร สันติสุขนิรันดร แสงสว่างนิรันดร กับอำนาจของความมืดและความตาย ความเกลียดชัง เราจะเลือกหันไปทางใด เราจะเลือกหันไปหาพระเจ้า หรือเราจะเลือกและตัดสินใจหันไปหาความเท็จเทียม...
o พ่อสังเกต คนที่รักกัน แม่รักลูก คิดถึงลูกตลอดมิได้ขาด คนรักกันคิดถึงกันตลอด... พี่น้องครับ พระเจ้าเป็นความรักผู้ที่อยู่ในความรักก็อยู่ในพระเจ้าเสมอใช่ไหมครับ...
• พ่อเคยเห็นคุณแม่ท่านหนึ่งที่พ่อรู้จัก... เคยเขียนเรื่องนี้แล้ว... พ่อเล่าสิ่งที่พ่อได้เห็นเขาเขียนในช่วงวันแม่ว่า
o เพราะเขามีลูกชายสามคน เขาไปเยี่ยมลูกชายในต่างประเทศ เขาโพสต์รูปตนเองกับลูกชายทั้งสามคนพร้อมกับข้อความบนเฟสบุคน่ารักๆว่า “หนุ่มๆที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน” เขาเขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า “The most important men in my life” อ่านแล้วรู้ได้เลยว่า น่ารัก และแม่นั้นคิดถึง รักลูกๆ และปักหัวใจอยู่กับลูกๆเสมอ
o ขอให้ชีวิตของเรา หันไปหาความรักของพระเจ้าเสมอ และหันไปหาบรรดาพี่น้องผู้ยากไร้ของเราเสมอด้วยความรัก เพราะพระเยซูเจ้าตรัส “สิ่งที่ท่านกับพี่น้องผู้ต่ำต้อยของเราครั้งใด ท่านทำกับเราเอง” (มธ 25)
• พี่น้องที่รัก พ่อมั่นใจว่า เราทุกคนคือชาวตะวันออกครับ หมายความว่า เราคริสตชนมีพระเจ้าเป็นแสงสว่างที่เราหันไปหา พระองค์คือตะวันออกของชีวิต เพราะชีวิตของเราต้องหันไปหาพระองค์และเราแสวงหาพระเจ้า องค์อรุโณทัยตลอดไป
o พ่อขอให้เราคริสตชนทุคนได้หันไปหาพระเจ้า ความจริงนิรันดรตลอดไป เราหันไปหาความดีความรักและสันติตลอดไป
o เห็นไหมครับเราต้องภูมิใจที่เราเป็นชาวตะวันออกตลอดกาล ทุกคนมุ่งหน้าสู่ทิศแห่งความสว่าง อย่ามุ่งไปหาความมืดมนของความโลภ โกรธ หลง และความเห็นแก่ตัวใดเลยนะครับ... หันไปหาพระเจ้า หันไปหาพี่น้องที่ลำบากกว่าเรา และเมตตา รัก และให้อภัย...
o จงหันไปสู่พระเจ้าองค์ความสว่างครับ...
o จงดำเนินชีวิตในความสว่างหรือตะวันออกของชีวิตเสมอไปนะครับ....
o จงออกจากความมืดและเดินในความสว่างจะไม่หลงทางครับ...
o พระเจ้าองค์อรุโณทัยแห่งชีวิตนิรันดรโปรดอวยพรพี่น้องเสมอครับ....
