วันพุธที่ 3 สิงหาคม 2016
สัปดาห์ที่ 18 เทศกาลธรรมดา
ยรม 31:1-7…
1วันนั้น – พระยาห์เวห์ตรัส – เราจะเป็นพระเจ้าของทุกเผ่าแห่งอิสราเอล และเขาจะเป็นประชากรของเรา
2พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
“ประชากรที่รอดชีวิตจากดาบ
ได้พบพระกรุณาในถิ่นทุรกันดาร
ขณะที่อิสราเอลเดินไปหาที่พักผ่อน
3พระยาห์เวห์ทรงสำแดงพระองค์แก่เขาจากที่ไกล ตรัสว่า
เรารักท่านด้วยความรักนิรันดร
ดังนั้นเราจึงมีความรักมั่นคงต่อท่านตลอดไป
4อิสราเอลพรหมจารีเอ๋ย
เราจะสร้างท่านอีก และท่านจะถูกสร้างขึ้นใหม่
ท่านจะแต่งตัวงดงามถือรำมะนาอีก
ออกไปเต้นรำกับผู้ที่ฉลองยินดี
5ท่านจะปลูกสวนองุ่นบนภูเขาของสะมาเรียอีก
ผู้ปลูกจะปลูก และเก็บผลผลิต
6วันนั้นจะมาถึง เมื่อคนยามจะร้องเรียกบนภูเขาแห่งเอฟราอิมว่า
‘จงลุกขึ้นเถิด เราจงไปยังศิโยนกันเถิด
ไปเฝ้าพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเรา’”
7พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
“จงร้องเพลงด้วยความยินดีสำหรับยาโคบ
และโห่ร้องต้อนรับผู้นำของนานาชาติ
จงประกาศสรรเสริญร้องว่า
‘พระยาห์เวห์ทรงช่วยประชากรของพระองค์ให้รอดพ้น
คือผู้ที่รอดชีวิตของอิสราเอล’
8ดูซิ เราจะนำเขาทั้งหลายกลับมาจากแผ่นดินทางทิศเหนือ
และจะรวบรวมเขาทั้งหลายมาจากปลายแผ่นดิน
ในหมู่เขาจะมีทั้งคนตาบอด คนขาพิการ หญิงมีครรภ์ และหญิงที่กำลังคลอดบุตร
เขาทั้งหลายจะกลับมาที่นี่พร้อมกันเป็นหมู่ใหญ่
9เขาทั้งหลายกลับมาด้วยน้ำตานองหน้า
เราจะนำเขากลับมาขณะที่เขาอธิษฐานภาวนา
เราจะนำเขาให้เดินไปยังธารน้ำ
ให้เดินในทางตรงที่เขาจะไม่สะดุด
เพราะเราเป็นบิดาสำหรับอิสราเอล
และเอฟราอิมเป็นบุตรคนแรกของเรา”
10ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงฟังพระวาจาของพระยาห์เวห์เถิด
จงประกาศพระวาจานั้นแก่ชนชาติที่อาศัยตามเกาะห่างไกล
จงกล่าวว่า ‘พระองค์ผู้ทรงบันดาลให้อิสราเอลกระจัดกระจายไป
จะทรงรวบรวม และจะทรงดูแลเขาอย่างผู้เลี้ยงแกะดูแลฝูงแกะของตน’
อรรถาธิบายละไตร่ตรอง
• “เรารักท่านด้วยความรักนิรันดร ดังนั้นเราจึงมีความรักมั่นคงต่อท่านตลอดไป”
o อ่านพระวาจาของพระเจ้าจากหนังสือประกาศกเยเรมีย์ มาถึงบทที่ 31 ทีไร ก็ไม่อยากไปไหนต่อแล้ว ดูเหมือนจบแล้วจริงๆ
o เมื่อชีวิตได้เจอ “ความรักแท้ ความรักนิรันดร”
o ชีวิตของเราอยากได้ความรักแท้ และเป็นความรักแท้นั้นต้องเป็นนิรันดร
o คนเราเมื่อเจอความรัก ดูเหมือนว่าอยากให้ทุกอย่างหยุดอยู่ตรงนั้น ไม่อยากให้มีการเคลื่อนไหวต่อไป ดูเหมือนความทรงจำจะหยุดอยู่ตรงนั้น ๆ ที่ความรักได้พบกัน ได้ปิ๊งกันหรือได้มาพบกันครั้งแรก....
• พ่อได้ยินว่า คู่รักจำนวนมากที่รักกันนานๆ เขามักจะจดจำสถานที่ เวลา และโอกาสที่เขาทั้งสองได้พบกันครั้งแรกได้
o บ่อยครั้ง ในงานแต่งงาน เมื่อสัมภาษณ์คู่บ่าวสาว เขามักจะถามว่า ทั้งคู่ได้พบกันเมื่อไร ที่ไหน โอกาสอะไร และจากจุดไหนที่เขาโคจรมาพบกัน และได้เห็นกันครั้งแรกและประทับใจต่อกัน ส่วนใหญ่ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ
o คนที่รักกัน ไม่อยากให้เวลามันหมด อยากอยู่ใกล้ อยากเจอกันนาน อยู่ด้วยกันนาน....
• เคยมีประสบการณ์แบบนี้ไหมครับ...
o ขับรถถึงที่หมายแล้ว แต่ยังคุยไม่จบ ยังไม่อิ่ม ยังต้องวนๆ วนๆ ต่อไปอีกหน่อย เพราะอยากคุยกันต่อ อยากให้ความ “หวาน” เดินหน้าต่อไป ยากหยุดเวลาไว้ตรงนั้น
o บางคู่นั่งรถเมล์ ไกลมาก สนทนกัน รักกัน และถึงป้าที่ต้องลง อาจถึงขั้นต้องต่อตั๋ว ไปต่ออย่างไร้จุดหมาย ถ้าคนเก็บสตางค์ถามว่าจะต่อไปถึงไหน คำตอบก็มักจะให้ไปจนสุดสายแหละ และค่อยกลับมาใหม่ หรือวนกลับมาใหม่ เพราะอยากอยู่กันนานๆ อยากคุยกันนานๆ
o ความรักไม่อยากให้เวลาหมด... หมดแล้วอยากต่อ และถ้าเป็นไปได้ให้มันผ่านไปอย่างช้าๆ อยู่นานๆ ได้ไหม นานๆจะเจอกันซักที... เวลาของความรักเป็นแบบนี้เสมอเลย หวานแหววเสียไม่มี...
o ความสุข ผ่านไปเร็ว ปิดเทอมทีไร สามเดือน สองเดือนดูมันสั้นเหลือเกิน แต่เวลาสอบสองสัปดาห์เหมือนบ้าคลั่ง เมื่อไรจะจบเสียที เวลาที่มีความสุขผ่านไปเร็วเสมอ จริงๆ อยากหยุดเวลาแบบนี้ไว้นาน...
• ครับ วันนี้พ่อไม่อยากเขียนไปนานว่านี้ เพราะยิ่งเขียนดูเหมือนพ่อเข้าใจความรัก คู่รัก หรือความรักแรกของคนนรักมาไป เข้าใจความรักมากเหลือเกิน
o เอาเป็นว่า สรุปอีกนิดหลังจากที่ได้อ่านเยเรมีย์วันนี้...
o วันก่อนพ่อไปรับประทานข้าวกับคุณพ่อรุ่นน้อง เรียกว่า รุ่นลูกศิษย์ก็ได้...เพียงแต่ท่านตัวใหญ่มากๆ พ่อว่าพ่อตัวใหญ่แล้ว แต่ศิษย์น้องก็ใหญ่กว่าอีก
o เรารับประทานข้าวกัน คุยกันไป เวลาก็ผ่านไปเร็วด้วยครับ
o เราทานอาหารกันอยู่สามคน...ที่สุด คุณพ่อท่านนั้นถามหลังจากที่เราคุยกันเรื่องชีวิตพระสงฆ์ และครอบครัวสงฆ์ ครอบครัวคริสตชน...
o เขาถามพ่อว่า “พ่อเกียรติเคยไหมเวลาที่อายุมาถึงวัยอายุมากขึ้นๆ พ่อเคยคิดถึงว่า ตนเองอยากมีลูกไหม ว่าลูกถ้ามีหน้าตาจะเป็นอย่างไร เคยมีความรู้สึกแบบนี้ไหม...”
o แน่นอน นี่เป็นคำถามทางจิตวิทยาที่มักจะเกิดขั้นสำหรับคนวัยกลางคน คนอย่างเราๆโสดโดยเฉพาะ ตอบทันที... “ไม่มี ไม่เคย จริงๆ” และต่อไปว่า “คงเป็นเพราะผมคิดเสมอว่า คนรอบข้าง เด็ก ครอบครัว คือ ลูกของผมจริงๆ รู้สึกอย่างนั้น จริงๆ เรียกทุกคนว่าลูกเพราะเขาเรียกเราว่าพ่อ และได้เรียนรู้สึกของความเป็นพ่อจริงๆ จากพวกเขากระมัง “รักแบบนี้” ทำให้ไม่ได้คิด เพราะมีลูกเต็มไปหมดแล้ว... ครับ จากการสนทนาทำให้คิดต่อ ความรักของพระเจ้าต่อเราก็เป็นเช่นนี้ ความรักแบบพระบิดาทรงรักเรา เป็นความรักนิรันดร ไม่เปลี่ยนแปลง แม้เราจะเปลี่ยนไป ไถลไป แต่พระเจ้าก็รัก
ครับ อ่านเยเรมีย์บทนี้ครับ แล้วจะมีความสุขกับความรักของพระเจ้าที่ทรงรักเราจริงๆ รักเราถึงเพียงนี้ เป็นความรักนิรันดรตลอดไป อ่านนะครับ แล้ว ความรักของเราต้องเลียนแบบความรักของพระองค์ ให้ความรักของเรามีต่อกันและกันเสมอ ชีวิตคริสตชนคือความรัก ความรักคือชีวิตคริสตชนครับ นี่คือของจริงๆ และความจริง ขอพระเจ้าอวยพร อ่านนะครับ.... อ่านแล้วจะตกหลุมรักพระเจ้าเสมอเชียวแหละครับ....
