วันเสาร์ที่ 23 มกราคม 2016
สัปดาห์ที่ 2 เทศกาลธรรมดา
2ซมอ 1:1-4,11-12,17,19,23-27
1หลังจากกษัตริย์ซาอูลสิ้นพระชนม์ ดาวิดรบชนะชาวอามาเลข แล้วกลับมาอยู่ที่เมืองศิกลากได้สองวัน 2วันที่สาม ชายคนหนึ่งจากค่ายของกษัตริย์ซาอูลมาถึง เขาฉีกเสื้อผ้าเอาฝุ่นดินโรยศีรษะเป็นการไว้ทุกข์ เข้ามากราบลงกับพื้นดินแสดงคารวะต่อหน้าดาวิด 3ดาวิดถามเขาว่า “ท่านมาจากไหน” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าหนีมาจากค่ายอิสราเอล” 4ดาวิดถามต่อไปว่า “จงเล่าซิว่าเกิดอะไรขึ้น” เขาตอบว่า “ทหารอิสราเอลต้องหนีจากสนามรบ หลายคนถูกฆ่า กษัตริย์ซาอูลและโยนาธานพระโอรสก็สิ้นพระชนม์ด้วย”
11ดาวิดจึงฉีกเสื้อผ้าของตน ทุกคนที่อยู่กับเขาก็ทำเช่นเดียวกัน 12ทุกคนร่ำไห้ ไม่ยอมกินอะไรเลยจนถึงเวลาเย็นเป็นการไว้ทุกข์ให้กษัตริย์ซาอูลและโยนาธานพระโอรส ไว้ทุกข์ให้ประชากรของพระยาห์เวห์และชาวอิสราเอล ที่ถูกฆ่าในสมรภูมิ
17ดาวิดคร่ำครวญถึงกษัตริย์ซาอูลและโยนาธาน พระโอรสด้วยเพลงบทนี้
19อิสราเอลเอ๋ย เกียรติยศของท่านถูกฆ่าบนเนินเขาของท่าน
บรรดาวีรบุรุษล้มได้อย่างไร
23ซาอูลและโยนาธาน ที่รักและสุดเสน่หา
ไม่พรากจากกันทั้งในชีวิตและในความตาย
ทั้งสองคนคล่องแคล่วมากกว่านกอินทรี
แข็งแรงมากกว่าสิงโต
24บรรดาบุตรหญิงแห่งอิสราเอลเอ๋ย จงร่ำไห้ถึงกษัตริย์ซาอูลเถิด
พระองค์ประทานเสื้อผ้าสีแดงเข้มและผ้าเนื้อละเอียดให้เธอทั้งหลายสวม
ทรงประดับเสื้อผ้าของเธอด้วยเครื่องประดับทองคำ
25บรรดาวีรบุรุษล้มระหว่างรบได้อย่างไร
โยนาธานเอ๋ย ข้าพเจ้าเป็นทุกข์อย่างยิ่งเมื่อท่านสิ้นชีวิต
26โยนาธานพี่ที่รัก ข้าพเจ้าโศกเศร้าถึงท่าน
ท่านเป็นที่รักยิ่งของข้าพเจ้า
ความรักของท่านต่อข้าพเจ้าประเสริฐกว่าความรักของหญิงใดๆ
27บรรดาวีรบุรุษล้มได้อย่างไร
ศัสตราวุธทั้งหลายถูกทำลายได้อย่างไร
-------------------------------------
แม้กษัตริย์ซาอูลจะเป็นคนอิจฉาดาวิด และซาอูลก็เป็นกษัตริย์ที่จิตของพระเจ้าละไปจากเขาแล้ว ดาวิดเองได้รับการเจิมเป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลแทนซาอูลนานแล้ว แต่ดาวิดตราบที่ซาอูลยังมีชีวิต ดาวิดก็รับใช้ซาอูลและมีมิตรภาพที่ดีกับซาอูลอย่างมาก นอกนั้น โยนาธานบุตรของกษัตริย์ซาอูลคือเพื่อนแสนดีเป็นเพื่อรักกับดาวิด เราทราบจากพระคัมภีร์ว่าซาอูลนั้นไล่ล่าดาวิดเพราะความอิจฉาเกลียดชัง และจิตชั่วอยู่ในใจของซาอูล... เพราะความอิจฉานี่แหละที่เลวร้ายที่สุด ก่อให้เกิดความพยายามที่จะฆ่าดาวิดอยู่เนือง แม้ดาวิดมีโอกาสจะกำจัดซาอูลสองครั้งสองครา ราวกับว่าพระยาห์เวห์ได้มอบซาอูลไว้ในมือของดาวิด แต่ดาวิดคือดาวิด ดาวิดให้ความเคารพซาอูลเพราะซาอูลก็เป็นกษัตริย์ที่ได้รับการเจิมจากพระเจ้าด้วยเช่นกัน ดาวิดจึงไม่ยอมยื่นมือทำร้ายซาอูล
ดาวิดแปลว่า “ความรัก ที่รัก” ความรักไม่สร้างความเสียหาย ความรักในพระคัมภีร์ จดหมายถึงชาวโครินท์เราก็ทราบว่าความรักไม่ช่างจดจำความผิด ไม่กระทำการชั่วใดๆ พ่อพาพี่น้องอ่านและตีความเรื่องราวของหนังสือซามูเอล บัดนี้มาถึงเวลาที่ซาอูลและโยนาธาน กษัตริย์และพระโอรสต้องตายในสงคราม และดาวิดซึ่งแม้ได้รับความเกลียดชังจากซาอูลมาตลอด แต่ดาวิดมิได้เกลียชังหรือแก้แค้นหรือกระทำกับซาอูลแม้มีโอกาส เพราะดาวิดเป็นเครื่องหมายของความรักและการให้อภัยจริงๆ ดาวิดมีศรัทธาอย่างมากต่อพระเจ้าและต่อกษัตริย์ซาอูล
พี่น้องที่รักครับ พ่อได้เรียนรู้จากพระวาจาวันนี้... บุคลิกของดาวิดที่เป็นยอดแห่งความรัก กษัตริย์แห่งความรักที่ได้แสดงออกอย่างสุดซึ่งต่อความรัก... เมื่อดาวิดได้ยินข่าวว่าซาอูลและบุตรชายต้องสิ้นชีวิตในสงคราม “ทหารอิสราเอลต้องหนีจากสนามรบ หลายคนถูกฆ่า กษัตริย์ซาอูลและโยนาธานพระโอรสก็สิ้นพระชนม์ด้วย”
ทันทีที่ทราบข่าวดาวิดเสียใจมาก เขาโมโหความตายที่ซาอูลกษัตริย์และโยนาธานบุตรชายได้รับ ดาวิดทำให้เห็นว่าตนเองเจ็บปวดเพราะความตาย ดาวิดเสียใจและคร่ำครวญ แต่คำคร่ำครวญของดาวิด คือ คำสอน คือความงดงามที่เราควรอ่านดีๆ และพ่อเสนอสรุปคำคร่ำครวญของดาวิดเป็นประเด็นๆ พ่ออ่านคำคร่ำครวญของดาวิดในพระคัมภีร์บทนี้ในบรรยากาศนี้พ่อเห็นได้ถึงความรัก “ความรักของดาวิด” (ดาวิดแปลว่าที่รัก) ดาวิดให้เกียรติซาอูลอย่างมาก ดาวิดประกาศความรักศรัทธาต่อกษัตริย์ซาอูล แม้ซาอูลจะอิจฉาและพยายามฆ่าดาวิด... ความรักของดาวิดกับโยนาธานก็ยิ่งใหญ่ เป็นความรักที่พระคัมภีร์พรรณาได้สวยงามเหลือเกินจริงๆ
• อิสราเอลเอ๋ย เกียรติยศของท่านถูกฆ่าบนเนินเขาของท่าน บรรดาวีรบุรุษล้มได้อย่างไร
• ซาอูลและโยนาธาน ที่รักและสุดเสน่หา ไม่พรากจากกันทั้งในชีวิตและในความตาย ทั้งสองคนคล่องแคล่วมากกว่านกอินทรี แข็งแรงมากกว่าสิงโต
• บรรดาวีรบุรุษล้มระหว่างรบได้อย่างไร
o โยนาธานเอ๋ย ข้าพเจ้าเป็นทุกข์อย่างยิ่งเมื่อท่านสิ้นชีวิต
o โยนาธานพี่ที่รัก ข้าพเจ้าโศกเศร้าถึงท่าน ท่านเป็นที่รักยิ่งของข้าพเจ้า ความรักของท่านต่อข้าพเจ้าประเสริฐกว่าความรักของหญิงใดๆ
พี่น้องที่รัก พ่อเคยไปที่เมืองเบชาน หรือเบธเชอาน ที่ๆมีภูเขากิลโบอา สถานที่กษัตริย์ซาอูลและโยนาธานสิ้นชีวิต และแม้ว่าปัจจุบันคือซาเมืองปรักหักพังของเมืองของโรมันหลังสมัยซาอูลมากนัก เรียกว่าเมืองโบราณของโรมันถือว่าเจริญมากๆ แต่สิ่งที่พ่อพบคือภูเขากิลโบอา เป็นที่รับรู้ว่าเป็นที่กษัตริย์ซาอูลสิ้นพระชนม์พร้อมกับโยนาธาน และอันที่จริงก็กษัตริย์ซาอูลต้องตายอย่างไร้เกียจ และถูกประจานด้วย... พ่อไปที่เบธชาน พ่อได้เดินดูเมืองโบราณอย่างเงียบๆ และพ่อได้มองดูภูเขากิลโบอาสถานที่กษัตริย์ซาอูลสิ้นพระชนม์ และในโอกาสนี้ดาวิดได้ร้องไห้ระทมทุกข์ ฉีกเสื้อของตน และร่ำไห้เปี่ยมรักต่อซาอูลและโยนาธาน... ตามพระคัมภีรืวันนี้ น่าอ่านมากๆทีเดียว
พ่อจำได้ว่า ครั้งสุดท้ายที่พ่อไปที่เมืองเบธชานนี้ พ่อเดินกางร่มเพราะฝนตกหนักมากตลอดคืน สถานที่เมืองโบราณเพียงแฉะไปหมด... หลายคนที่ไปด้วยก็หลบฝนไม่อยากเดินออกในเมืองโรมันที่เป็นซากปรักหักพังในบริเวณแหล่งโบราณคดีและเปียกฝนมาก พ่อจำได้ พ่อเดินออกไปเงียบๆ คนเดียว พ่อเดินผ่านเส้นทางผ่านกลางเมืองเบธชาน ฝนตก พ่อซื้อร่มและเดินออกไปใช้เวลาสักเกือบชั่วโมง พ่อมองดูภูเขากิลโบอา พ่อดูเมืองที่ซาอูลสิ้นพระชนม์ และพ่อซึมทรัพย์พระวาจาตอนนี้ที่ดาวิดร้องไห้คร่ำครวญถึงซาอูลและโยนาธาน พ่อเดินไปเงียบพ่อได้สัมผัสความหนาวเย็นของอากาศและน้ำฝนในขณะเดียวกัน พ่อรู้สึกอยากได้ยินเสียงคร่ำครวญ อยากสัมผัสความรู้สึกของดาวิดที่แสนรักซาอูลและโดยเฉพาะอย่างยิ่งโยนาธาน พ่อเดินไปเช่นนี้เพราะอยากจุ่มจิตวิญญาณของพ่อในความรักแบบดาวิด ในความรักต่อผู้รับเจิมของพระเจ้า คือ ซาอูล และความรักต่อโยนาธาน
พ่อสรุปและรู้สึกว่า ชีวิตของเราต้องซึมซับและเรียนรู้ที่จะรัก ที่จะให้เกียรติแก่เพื่อนพี่น้องของเราเสมอมิได้ขาด เพราะนี่คือธรรมชาติของการที่พวกเราไดรับการเลืกสรรค์ของพระเจ้า
พี่น้องที่รัก ความรักคือหัวใจสำคัญในความสัมพันธ์ของเราทุกคนกับเพื่อนพีน้องของเรา พ่อวิงวอนของพระเจ้าโปรดให้พี่น้องทุกคนได้มีความรักต่อพระเจ้า ต่อเพื่อนพี่น้อง และมีความเห็นใจกันในยามยากลำบากของชีวิตอย่างจริงจังเสมอไปนะครับ ขอให้เราได้มีความรัก และเป็นดาวิดแก่กันและกันในสังคมเราเสมอไปครับ
