วันอังคารที่ 16 ธันวาคม 2014
สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
มธ 21:28-32…
28“ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไร ชายคนหนึ่งมีบุตรสองคน เขาไปพบบุตรคนแรกพูดว่า “ลูกเอ๋ย วันนี้ จงไปทำงานในสวนองุ่นเถิด” 29บุตรตอบว่า “ลูกไม่อยากไป” แต่ต่อมาก็เปลี่ยนใจและไปทำงาน 30พ่อจึงไปพบบุตรคนที่สอง พูดอย่างเดียวกัน บุตรคนที่สองตอบว่า “ครับพ่อ” แต่แล้วก็ไม่ได้ไป 31สองคนนี้ใครทำตามใจพ่อ” พวกเขาตอบว่า “คนแรก” พระเยซูเจ้าจึงตรัสว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีจะเข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้าก่อนท่าน
32เพราะยอห์นได้มาพบท่าน ชี้หนทางแห่งความชอบธรรม ท่านก็ไม่เชื่อยอห์น ส่วนคนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีเชื่อ แต่ท่านทั้งหลายเห็นดังนี้แล้ว ก็ยังคงไม่เปลี่ยนใจมาเชื่อยอห์น
อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• มาถึงอาทิตย์ที่สามเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้าแล้ว... ชื่อที่เราได้ยินในพระวรสารเกือบทุกวัน พิธีกรรมของพระศาสนจักรจัดไว้ให้เราอ่านและไตร่ตรองเพื่อดำเนินชีวิต ชื่อนั้น คือ “ยอห์น” ยอห์น บัปติส ชื่อนี้มากบ่อยจริงๆ วันนี้ในพระวรสารตอนนี้ที่เราได้อ่าน ก็ปรากฏชื่อยอห์นนี้ที่พระเยซูเจ้ากล่าวถึง 3 ครั้ง “เพราะยอห์นได้มาพบท่าน ชี้หนทางแห่งความชอบธรรม ท่านก็ไม่เชื่อยอห์น ส่วนคนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีเชื่อ แต่ท่านทั้งหลายเห็นดังนี้แล้ว ก็ยังคงไม่เปลี่ยนใจมาเชื่อยอห์น”
• อ่านไปพ่อก็ขนลุกครับ “ยอห์น” มาหลายรอบ ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาก็มีชื่อนี้ปรากฏหมายรอบจริงๆ ทำไม ทำไม ทำไม แน่นอน พ่อชื่อนักบุญยอห์นเหมือนกัน อธิบายไปครั้งก่อนๆแล้ว และชื่อยอห์น แปลว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระกรุณา” ก็แสนจะไพเราะเหลือเกิน... ยอห์น ยอห์น ยอห์น ซ้ำแล้วซ้ำอีก... แต่วันนี้มีสามประเด็นที่พ่ออยากนำมาจากประโยคสุดท้ายของพระวรสารวันนี้ที่พ่อยกมาครับ
1. “เพราะยอห์นได้มาพบท่าน ชี้หนทางแห่งความชอบธรรม” พ่อคิดว่าเราต้องไตร่ตรองเรื่อง “หนทางแห่งความชอบธรรม” จริงๆ พ่อเองต้องไตร่ตรองมากๆ ตอนเด็ก พ่ออยู่วัดนักบุญยอห์น เจ้าเจ็ดนี่เอง มีเพลงสรรเสริญนักบุญยอห์นบัปติสนี่แหละครับที่พ่อร้องขึ้นใจ ประโยคหนึ่งเขียนว่า “ท่านสู่โลกนี้เพื่อชี้สวรรค์ นำความหวาดหวั่นให้แก่อบาย” พี่น้องที่รัก วันนี้เรามาไตร่ตรอง “ทางแห่งความชอบธรรม หรือทางสวรรค์” พ่อคิดว่า คือ หนทางแห่งพระบัญญัติของพระเจ้า คือ หนทางแห่งความเที่ยงตรง สัตย์จริงๆ พ่อคิดว่า การเตรียมฉลองคริสตมาสปีนี้จะมีความหมายมากถ้าเราฟังเสียงของท่านนักบุญยอห์น และให้เราได้ดำเนินชีวิตใน “หนทางเที่ยงตรง” ถามตนเองตรงๆ เราซื่อตรงกันไหม เราเที่ยงตรงกันไหม... ชีวิตเราคิดเคี้ยวเลี้ยวลด ไม่ซื่อไม่ตรงที่ไหนบ้างอย่างไรบ้าง... มาเลยครับ มาฝั่งเสียงของท่านนักบุญยอห์น และออกไปรอรับเสด็จพระคริสตเจ้า ให้เราฟังเสียงเตือนของพระวาจา และให้เราได้กลับใจจริงๆ เลิกเดินทางผิด ผิดแล้วก็กลับใจได้นี่ครับ.. คิดผิดตัดสินใจผิด คิดใหม่ ชดใช้ เริ่มใหม่ได้นี่ครับ... สิ่งที่สำคัญมากๆ คือ “สำนึก” ครับ... บุตรคนแรกบอกพ่อว่าไม่ไป...ไม่ไปทำงานตามคำสั่งพ่อ... แต่ที่สุดสำนึก คิดได้ แล้วก็ไปเพราะ “สำนึก” พี่น้องครับ เราคริสตชนต้องมีสำนึกผิดชอบชั่วดีเด่นชัดกว่าใครๆ จะผิดมั่วชั่วตามไปและดื้อด้านไม่สำนึกก็น่าเสียใจ น่าเสียดายมโนธรรมที่พระเจ้าแสนดีทรงประทานให้เรา สิ่งที่พระบิดาทรงรักและเรียกเราให้สำนึกรักพระองค์ ให้รักเพื่อนพี่น้องของเรา คงน่าเสียดายตายเลยถ้าเราไม่ดำเนินชีวิตด้วยสำนึกในพระพรครับ ดังนั้น “ยอห์น” เตือนเราเช่นนี้ให้เดินทางตรง สอนหนทางเที่ยงธรรม ขอให้เราดำเนินชีวิตเที่ยงตรง เตรียมชีวิตที่เที่ยงตรงเพื่อรับเสด็จพระเยซูกันครับ
2. ท่านก็ไม่เชื่อยอห์น พระเยซูเล่าเรื่องเปรียบเทียบนี้เพื่อตำหนิฟาริสีจริงๆ คนที่เป็นใหญ่ มีหน้ามีตา เป็นคนในตำแหน่งฐานะทางศาสนาและเป็นที่ยอมรับ.. แต่พวกเขาคิดว่าตนเองดีแล้ว ไม่ต้องการกลับใจแล้ว มีสำนึกที่ดีแล้ว... ไม่เชื่อยอห์นที่มาสอนความเที่ยงธรรม ทั้งๆที่ยอห์นเคยตำหนิพวกคนพวกนี้ว่า เป็นสัญชาติงูร้าย... แต่พวกเขาไม่ได้ฟัง พวกเขาใช้ชีวิตทางศาสนา เป็นคนชั้นสูงในศาสนา แต่หารู้ร้อนรู้หนาวกับคนยากจนและคนบาป กลับดูถูกเหยียดหยามคนบาป และนำเสนอตนเองเป็นคนดีเปอร์เฟค ไม่มีบาป ขนาดภาวนายังต้องแยกที่กันยืน ไม่ยืนร่วมกันคนบาป ภาวนาอยู่แถวหน้า มีผ้าห้อยรุงรัง และโดดเด่นในศาสนสถาน... แต่ที่จริง ดื้อที่สุด ไม่มีสำนึกเลย ไม่ยอมทำตามพระบัญญัติด้วยใจจริงๆ แถมยังเหยียดหยามคนบาป และคอยแต่ตำหนิ สอนชี้ ไม่ได้ปฏิบัติแม้แต่ปลายนิ้วง.. พระเยซูทรงตำหนิพวกเขาแรงๆเสมอ... พี่น้องที่รักครับ เสียงเตือนของยอห์น พระดำรัสเตือนของพระเยซูด้วยอุปมาวันนี้ พ่อรู้สึกกลัวว่า พ่อเองนี่แหละที่จะเป็นฟาริสีแถวหน้า และเกรงว่า บางทีเราอาจจะพลาดเป็นเหมือนฟาริสีแถวต่อๆกันไป... ดังนั้น พ่อคิดว่า เรารีบ “กลับใจ” ให้เราสำนึก ตระหนัก ใช้โทษบาป และรีบเตรียมรับเสด็จพระองค์ด้วยการฟังและสำนึก และปฏิบัติตามพระวาจา พระบัญญัติแห่งความรักของพระเจ้ากันเถอะนะครับ ให้เราเห็นใจพี่น้อง คนที่ผิดพลาด ช่วยเหลือ สำคัญมากทำตามที่พระบิดาทรงเรียกร้อง “รักพระองค์และรักเพื่อนพี่น้องด้วยใจจริงมากขึ้นทุกวันครับ”
3. ส่วนคนเก็บภาษีและหญิงโสเภณีเชื่อ แต่ท่านทั้งหลายเห็นดังนี้แล้ว ก็ยังคงไม่เปลี่ยนใจมาเชื่อยอห์น” พ่อคิดว่าถึงเวลาจริงๆที่พ่อต้องเชื่อมากขึ้ง ต้องกลับใจมากเชื่อในพระคริสตเจ้ามากขึ้น และอันที่จริง มองตนเองลึกลงไป เราก็คนบาปหนาเหมือนกัน เราไม่ได้ชอบธรรมกว่าคนอื่นๆเลย ยิ่งถ้าเราเชื่อเสียงมโนธรรมที่ดี สำนึกรู้ตัวในความผิดบอกพร่อง เรายิ่งเห็นความรักของพระเจ้า และที่สำคัญ เรายิ่ง “เห็นใจ” เพื่อนพี่น้องที่อาจผิดพลาด ทำบาป หลงทางไป และบ่อยครั้ง พวกเขาเป็นบทสอนที่ดีแก่เราได้มากมาย... พ่อไม่ลืมว่า ถ้าจะสารภาพ และไตร่ตรองจริง พ่อก็เป็นคนบาปที่ต้องการพระเมตตาและการกลับใจมากเช่นกัน... ดังนั้น วันนี้ พ่ออยากฟังเสียงของพระเจ้าอีกครั้งดังเช่นทุกวัน ฟังเสียงเตือนขอพระเจ้า เสียงเตือนให้เดินทางชอบธรรมมากขึ้น พ่อคิดว่า วันนี้ เสียงของยอห์น ชื่อของยอห์นบัปติสที่ได้ยินมาทุกๆวันในเทศกาลนี้กำลังมีความหมายมากขึ้นสำหรับพ่อและสำหรับพี่น้องทุกคนครับ...
• พี่น้องที่รักครับ... ถ้าเราดื้อไป กลับมาน่ารักเถอะครับ ถ้าเราหลงไป กับมาในหนทางของพระเจ้าเถอะครับ และในพระองค์ เราพี่น้องทุกคนจะได้รับการสวมกอดด้วยความรักนิรันดร์ของพระเจ้า... เราจะได้รักกันในฐานะคริสตชน “พี่น้องที่รัก” ในพระเจ้าอย่างลึกซึ้งครับ เขียนเสร็จ เทศน์เสร็จ พ่ออยากจะเดินไปหาพี่น้องที่รักทุกท่าน และขอกอดแน่นๆด้วยความรักที่บริสุทธิ์ของพระเจ้า ความรักจริงๆใจที่ใสซื่อเปี่ยมสุขกับทุกคนครับ...
• วันนี้ในครอบครัว กับพี่น้อง สวมกอดกันแน่นๆ ด้วยรัก การคืนดี และหัวใจที่บริสุทธิ์นะครับ กับเพื่อนพี่น้องคริสตชนที่เราอาจจะไม่ได้มองเขาเป็นพี่น้องมานาน เพราะเขาอาจไม่ดีในสายตาเรา... และเราอาจจะคิดว่าเราดีกว่าเขา... ถึงเวลาครับ คืนดี สวมกอด และต้อนรับกัน อย่าได้ปฏิเสธกันเลย... ความรัก คือ การต้อนรับกันและกันนะครับ.. ยอห์นมาแล้วครับ เชื่อยอห์นเถอะครับ พ่อเองก็ยอห์นบัปติสเป็นองค์อุปถัมภ์ พ่อก็คงต้องหันกลับมาเชื่อท่านยอห์นให้มากขึ้นเหมือนกันครับ...ขอพระเจ้าอวยพรครับ
