เวลาที่ได้กำหนดไว้มาถึงแล้ว
บทเทศน์วันอาทิตย์ที่ 22 มกราคม 2012 (ปี B)
บทอ่าน : ยนา. 3: 1-5, 10 ; 1 คร. 7:29-31 ; มก. 1:14-20
นักบุญยอห์น บัปติสต์ ได้ทำพิธีล้างให้พระเยซูเจ้าในแม่น้ำจอร์แดน ซึ่งพระองค์ได้รับมอบพันธกิจจากพระบิดา โดยอาศัยพระจิตเจ้า พระวารสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมาระโก เปลี่ยนเรื่องเร็วมากไม่กี่ประโยค ได้สรุปการเทศน์ของพระเยซูเจ้าและการเรียกอัครสาวกกลุ่มแรก
จากแคว้นกาลิลี
สำหรับประชาชนแคว้นยูเดีย กาลิลีเป็นแคว้นอื่นที่น่าดูถูกและน่าสงสัย เพราะมีประชาชนต่างความเชื่อเป็นเพื่อนบ้าน จึงได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรม ศาสนา และวิธีพูด ชาวยิวทั่วไปไม่คิดว่ามีอะไรดีมาจากกาลิลี ผลตามมาคือ พระเยซูเจ้าชาวนาซาเร็ธในแค้วนกาลิลีกำลังประกาศคำสอน จากสถานที่ (คนอื่นถือว่า) เล็กๆ และไม่สำคัญ คำเทศน์เรื่องความรักสากลของพระเจ้า ของพระเยซูเจ้ามาจากคนจนน่าดูถูก พระองค์จึงพบกับการต่อต้านคัดค้าน ตามที่นักบุญมาระโกชี้ว่า “หลังจากที่ยอห์นถูกจองจำ” (บทที่ 1:14) เหมือนเป็นการเตือนล่วงหน้าว่าจะเกิดกับพระเยซูเจ้าเช่นกัน
พระองค์ทรงประกาศว่า “เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้ว พระอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ใกล้แล้ว วันของพระเจ้ามาถึงแล้ว” พระประสงค์ของพระเจ้าเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ พระอาณาจักรได้รับการเผยแสดงแล้วในพระองค์ สิ่งนี้มิใช่เกิดขึ้นจากมนุษย์ แต่เป็นแผนการของพระเจ้าซึ่งเกิดขึ้นในใจของประวัติศาสตร์ของมนุษย์ อาณาจักรแห่งความรักและความยุติธรรม เป็นแผนการของพระเจ้าสำหรับประวัติศาสตร์มนุษย์ และเพราะเหตุนี้จึงท้าทายเราทุกคน
เครื่องหมายแห่งกาลเวลา
การเป็นคริสตชน หมายความถึง ความสนใจต่อพระพรนี้ (Kairos) ช่วงเวลาพิเศษที่พระเจ้าแสดงที่นี่และบัดนี้ เป็นมิติประกาศกแท้ของชีวิตคริสตชนทุกคน ชีวิตเสี่ยง : ต้องสนใจการตัดสินของพระเจ้า เกี่ยวกับสถานการณ์ชีวิตของประชาชนส่วนมากในทวีปเอเชีย และในประเทศของเรา ต้องสนใจปฏิกิริยาของรัฐบาลที่ขัดแย้งกับการส่งเสริมชีวิต ความเป็นปึกแผ่นระหว่างคนจน การเป็นพยานของชุมชนคริสตชนที่สนใจคนจนและผู้ถูกทอดทิ้ง การแสดงออกถึงความเคารพชีวิตมนุษย์ในทุกมิติ ความปิติยินดีและความหวังของคนจนซึ่งพบความทุกข์ยาก และการเรียนรู้จักภาวนาขณะต่อสู้เพื่อเสรีภาพ ทั้งหมดเหล่านี้เป็นเครื่องหมายของอาณาจักรพระเจ้าใจประวัติศาสตร์ของเราเอง
การต้อนรับพระอาณาจักรของพระเจ้าเรียกร้องเราให้กลับใจ (วรรค 15) นี่เป็นข้อเรียกร้องเร่งด่วน นักบุญเปาโลกล่าวว่า “ข้าพเจ้าขอบอกท่านว่า เวลานั้นสั้นนัก” ( 1 คร. 7:29) ซึ่งมาพร้อมกับพระพรแห่งพระอาณาจักร และช่วยให้เกิดทัศนคติใหม่ต่อพระเจ้าและผู้อื่น ประกาศกโยนาห์ได้รับพันธกิจให้ไปเตือนชาวนินะเวห์ให้กลับใจ นินะเวห์เป็นนครหลวงของอาณาจักรอัสซีเรีย ซึ่งเป็นศัตรูกับอิสราเอล (1:1-2) โยนาห์เป็นชาวยิวผู้รักประเทศของตน ไม่ต้องการรับหน้าที่นี้ แต่ในที่สุดท่านประกาศกยอมรับพระประสงค์ของพระเจ้า ให้อภัยซึ่งไม่จำกัดเชื้อชาติและศาสนา (3 : 1-5) อาณาจักรของพระเจ้าคือพระหรรษทาน แต่เป็นคำเรียกร้องเราด้วยเช่นกัน
บรรดาศิษย์กลุ่มแรกได้ยินพระเยซูเจ้าทรงเริ่มประกาศ “ข่าวดี” และทรงเรียกพวกเขาให้มีส่วนในพันธกิจของพระองค์ (มก. 1:16-20) ข่าวดีนี้เปลี่ยนแปลงชีวิตของพวกเขา ข่าวดีนี้ต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตของเราด้วย
พระสังฆราช วีระ อาภรณ์รัตน์ แปล
จาก Sharing the Word through the Liturgical Year.
โดย กุสตาโว กูตีเอแรส 2004, หน้า 130-132.
