อุปมาเรื่องคนงานในสวนองุ่นa

          20  ¹"อาณาจักรสวรรค์เปรียบเหมือนพ่อบ้านผู้หนึ่งซึ่งออกไปตั้งแต่เช้าตรู่  เพื่อจ้างคนงานมาทำงานในสวนองุ่น  ²ครั้นได้ตกลงค่าจ้างวันละหนึ่งเหรียญกับคนงานแล้ว ก็ส่งไปทำงานในสวนองุ่น  ³ประมาณสามโมงเช้า พ่อบ้านออกมาก็เห็นคนอื่น ๆ ยืนอยู่ที่ลานสาธารณะโดยไม่ทำงาน  ⁴จึงพูดกับคนเหล่านี้ว่า ‘จงไปทำงานในสวนองุ่นของฉันเถิด ฉันจะให้ค่าจ้างตามสมควร'  ⁵คนเหล่านี้ก็ไป พ่อบ้านออกไปอีกประมาณเที่ยงวันและบ่ายสามโมง กระทำเช่นเดียวกัน  ⁶ประมาณห้าโมงเย็น พ่อบ้านออกไปอีก พบคนอื่น ๆ ยืนอยู่ จึงถามเขาว่า ‘ทำไมท่านยืนอยู่ที่นี่ทั้งวันโดยไม่ทำอะไร' เขาตอบว่า ‘เพราะไม่มีใครมาจ้าง' พ่อบ้านพูดจึงว่า ‘จงไปทำงานในสวนองุ่นของฉันเถิด'

          ⁸ "ครั้นถึงเวลาค่ำ เจ้าของสวนบอกผู้จัดการว่า ‘ไปเรียกคนงานมา จ่ายค่าจ้างให้เขาโดยเริ่มตั้งแต่คนสุดท้ายจนถึงคนแรก'  ⁹เมื่อพวกที่เริ่มงานเวลาห้าโมงเย็นมาถึง เขาได้รับคนละหนึ่งเหรียญ  ¹⁰เมื่อคนงานพวกแรกมาถึง เขาคิดว่าตนจะได้รับมากกว่านั้น แต่ก็ได้รับคนละหนึ่งเหรียญเช่นกัน  ¹¹ขณะรับค่าจ้างเขาก็บ่นถึงเจ้าของสวนว่า  ¹²‘พวกที่มาสุดท้ายนี้ทำงานเพียงชั่วโมงเดียว ท่านก็ให้ค่าจ้างแก่เขาเท่ากับเรา ซึ่งต้องตรากตรำอยู่กลางแดดตลอดวัน'  ¹³เจ้าของสวนจึงพูดกับคนหนึ่งในพวกนี้ว่า ‘เพื่อนเอ๋ย ฉันไม่ได้โกงท่านเลย ท่านไม่ได้ตกลงกับฉันคนละหนึ่งเหรียญหรือ  ¹⁴จงเอาค่าจ้างของท่านไปเถิด ฉันอยากจะให้คนที่มาสุดท้ายนี้เท่ากับให้ท่าน  ¹⁵ฉันไม่มีสิทธิ์ใช้เงินของฉันตามที่ฉันพอใจหรือ ท่านอิจฉาริษยาเพราะฉันใจดีหรือ'

          ¹⁶"ดังนี้แหละ คนกลุ่มสุดท้ายจะกลับกลายเป็นคนกลุ่มแรก และคนกลุ่มแรกจะกลับกลายเป็นคนกลุ่มสุดท้าย"b

20 a เจ้าของสวนองุ่นออกไปจ้างคนงานหลายครั้งตั้งแต่เช้าถึงเย็น และให้ค่าจ้างเต็มวันแก่ทุกคน เขาใจดีต่อบางคนโดยไม่ได้ผิดความยุติธรรมต่อใคร พระเจ้าก็ทรงปฏิบัติเช่นนั้น พระองค์ทรงนำคนที่มาช้า เข้าในพระอาณาจักรของพระองค์ หมายถึงคนบาปและคนต่างศาสนา ส่วนชาวยิวที่ได้รับเรียกเข้ามาก่อน ก็มิได้ถูกริดรอนสิทธิแต่ประการใด

b สำเนาโบราณบางฉบับเสริมว่า "เพราะว่าคนที่ถูกเรียกมีมาก แต่คนที่ได้รับเลือกมีน้อย" อาจคัดมาจาก 22:14