"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)


(ไฟล์ "เสียงวรสาร" โดย วัดแม่พระกุหลาบทิพย์ กรุงเทพฯ)

4 1คนทั้งหลายจงยึดถือว่าเราเป็นผู้รับใช้ของพระคริสตเจ้า เป็นผู้จัดการดูแลธรรมล้ำลึกของพระเจ้า 2คุณสมบัติที่เขาแสวงหาในผู้จัดการก็คือ ต้องเป็นผู้ที่วางใจได้ 3ส่วนข้าพเจ้าการที่ท่านหรือมนุษย์คนใดaจะตัดสินข้าพเจ้านั้น เป็นเรื่องไม่สำคัญ แม้ข้าพเจ้าก็ยังไม่ตัดสินตนเอง 4จริงอยู่ มโนธรรมbไม่ได้ตำหนิอะไรข้าพเจ้าเลย แต่นี่ไม่หมายความว่าข้าพเจ้าเป็นผู้ชอบธรรม ผู้ตัดสินข้าพเจ้าคือองค์พระผู้เป็นเจ้า 5ดังนั้น จงอย่าตัดสินเรื่องใดๆ ก่อนจะถึงเวลา จงคอยจนกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จมา พระองค์จะทรงฉายแสงให้ความลับที่ซ่อนอยู่ในความมืดแจ่มแจ้ง และจะทรงเปิดเผยความในใจของทุกคนให้ปรากฏ เมื่อนั้น ทุกคนจะได้รับคำชมเชยจากพระเจ้าตามสมควร

6พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้ายกเรื่องนี้ที่เกี่ยวกับตนเองและอปอลโลเป็นตัวอย่าง เพื่อเป็นประโยชน์แก่ท่านทั้งหลาย ให้ท่านเรียนรู้จากเราถึงความหมายของคำพูดที่ว่า “อย่าก้าวเกินขอบเขตที่เขียนไว้”c เพื่อมิให้ใครหยิ่งผยอง เข้าข้างคนหนึ่งและต่อต้านอีกคนหนึ่ง 7ใครเล่าตัดสินว่าท่านดีกว่าผู้อื่น ท่านมีอะไรบ้างที่ไม่ได้รับ ถ้าท่านได้รับแล้ว ท่านจะโอ้อวดประหนึ่งว่าไม่ได้รับทำไม 8ท่านมีทุกสิ่งที่ต้องการแล้วหรือ ท่านร่ำรวยแล้วใช่ไหม ท่านครองราชย์dเป็นกษัตริย์โดยไม่ต้องมีเราแล้วก็ได้ เราอยากให้ท่านครองราชย์เป็นกษัตริย์จริงๆ เพราะเราจะได้เป็นกษัตริย์ครองราชย์พร้อมกับท่านด้วย 9ข้าพเจ้าคิดว่าพระเจ้าทรงจัดตั้งเราซึ่งเป็นอัครสาวกไว้ตรงที่สุดท้าย เหมือนกับผู้ที่ถูกตัดสินปรับโทษถึงตาย เรากลายเป็นเป้าสายตาeของโลก ทั้งของทูตสวรรค์และของมนุษย์ 10เราเป็นคนโง่เขลาเพราะเห็นแก่พระคริสตเจ้า ส่วนท่านเป็นคนเฉลียวฉลาดในพระคริสตเจ้าใช่ไหม เราอ่อนแอ ส่วนท่านเข้มแข็งใช่หรือไม่ ท่านมีเกียรติ ส่วนเราไร้เกียรติfใช่ไหม 11จนกระทั่งบัดนี้เราก็ยังหิวและกระหาย ไม่มีเสื้อผ้านุ่งห่ม ถูกตบตี และไร้ที่อยู่อาศัย 12เราเหน็ดเหนื่อยทำงานหนักด้วยน้ำพักน้ำแรงของเราเอง เมื่อถูกด่าว่า เราให้พร เมื่อถูกเบียดเบียน เราก็อดทน 13เมื่อถูกใส่ร้าย เราก็พูดดีด้วย เราเป็นเสมือนขยะมูลฝอยของโลก เป็นสิ่งปฏิกูลgของทุกคนจนกระทั่งบัดนี้

คำขอร้อง

14ข้าพเจ้าเขียนเรื่องเหล่านี้มิใช่เพื่อทำให้ท่านอับอาย แต่เขียนเพื่อตักเตือนในฐานะที่ท่านเป็นลูกรักของข้าพเจ้า 15แม้ว่าท่านจะมีครูพี่เลี้ยงนับหมื่นคนhในพระคริสตเจ้า แต่ก็มีบิดาเพียงคนเดียว เพราะข้าพเจ้าให้กำเนิดท่านในพระคริสตเยซูi โดยการประกาศข่าวดี 16ดังนั้น จึงขอร้องท่านให้ยึดถือข้าพเจ้าเป็นแบบอย่าง 17ข้าพเจ้าขอส่งทิโมธีมาพบท่าน เขาเป็นบุตรที่รักและซื่อสัตย์ของข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจะเตือนท่านให้คำนึงถึงวิถีชีวิตjในพระคริสตเจ้า ดังที่ข้าพเจ้าเจริญชีวิตและสั่งสอนในพระศาสนจักรทั่วทุกแห่งหน

18บางท่านหยิ่งผยองเพราะคิดว่าข้าพเจ้าจะไม่กลับมาพบท่านอีก 19แต่ถ้าเป็นพระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าจะมาพบท่านในเร็ววันนี้ เมื่อนั้นข้าพเจ้าจะรู้ว่าคนที่หยิ่งผยองซึ่งพูดมากนั้นทำอะไรได้บ้างk 20พระอาณาจักรของพระเจ้าไม่อยู่ในคำพูด แต่อยู่ในการกระทำซึ่งแสดงพระอานุภาพของพระจิตเจ้า 21ท่านต้องการอะไร ให้ข้าพเจ้ามาพบโดยถือไม้เรียว หรือมาพบด้วยความรักใคร่และมีจิตใจที่อ่อนโยน

 

4 a แปลตามตัวอักษรได้ว่า “วันของมนุษย์” เปาโลกำลังพูดประชดในความหมายที่ว่า มนุษย์กล้าตัดสินคนอื่นเหมือนกับที่พระเจ้าทรงกระทำในวันพิพากษาซึ่งเป็น “วันของพระเจ้า” (ดู 1:8 เชิงอรรถ e)

b คำว่า syneidesis (ดู 1 ซมอ 25:31; ปชญ 17:11 เชิงอรรถ c) ได้กลายเป็นคำที่เปาโลใช้อธิบายความประพฤติของคริสตชน กฏเกณฑ์ภายนอกจะเป็นอย่างไรไม่สำคัญ พฤติกรรมของมนุษย์ขึ้นกับการตัดสินส่วนตัวเท่านั้น (กจ 23:1; 24:16; รม 2:14-15; 9:1; 13:5; 2 คร 1:12) แต่การตัดสินนี้จะขึ้นกับการตัดสินของพระเจ้าอีกต่อหนึ่ง (1 คร 8:7-12; 10:25-29; 2 คร 4:2; เทียบ 1 ปต 2:19) มโนธรรมเป็นสิ่งที่ดีและบริสุทธิ์ ถ้ามีความเชื่อและความรักเป็นพลังบันดาลใจ (1 ทธ 1:5,19 ฯลฯ; 1 ปต 3:16,21) และได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ด้วยพระโลหิตของพระคริสตเจ้า (ฮบ 9:14; 10:22)

c ข้อความนี้มีความหมายคลุมเครือ อาจเป็นการอ้างคำพังเพยที่ชาวยิวที่เมืองโครินธ์คุ้นเคย หรืออาจเป็นคำเตือนที่ผู้คัดลอกได้เติมเข้ามาตำหนิผู้ที่ชอบเพิ่มคำแทรกเข้ามาในพระคัมภีร์

d หมายความว่า ท่านได้บรรลุถึงอาณาจักรสวรรค์ โดยไม่ต้องรับความช่วยเหลือจากเรา ท่านจึงเสวยสุขเต็มเปี่ยมอย่างพระราชาทีเดียว

e เหมือนกับคนที่ถูกตัดสินปรับโทษให้สัตว์ร้ายกัดตายในสนามกีฬา และมีผู้คนจำนวนมากเฝ้าดูอยู่รอบๆ

f ตอนสุดท้ายของข้อความในข้อ 6-10 เปาโลนำความคิดในบทที่ 1-2 กลับมาพูดอีกในเชิงประชดประชัน ท่านคิดว่าตนเป็นคนฉลาด เข้มแข็งและมีเกียรติ แต่เป็นดังนี้เพียงในสายตาของโลกเท่านั้น ไม่ใช่ในสายพระเนตรของพระเจ้า โลกถือว่าอัครสาวกโง่เขลา อ่อนแอ และไร้เกียรติ จึงได้เบียดเบียน (ข้อ 11-13) แต่ในความเป็นจริง พระเจ้าทรงเห็นตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง

g คำกรีกที่เราแปลว่า “ขยะมูลฝอย” และ “สิ่งปฏิกูล” ยังหมายถึงคนเคราะห์ร้ายที่ต้องรับโทษแทนทุกคนในกรณีเกิดภัยพิบัติของบ้านเมือง เปาโลพูดหลายครั้งถึงความทุกข์ทรมาน การเบียดเบียนที่ได้รับในการทำงานธรรมทูต และยังพูดถึงวิธีที่พระเจ้าทรงช่วยให้พ้นจากเหตุการณ์เหล่านี้ด้วย (2 คร 4:7-12; 6:4-10; 11:23-33; 1 ธส 3:4; 2 ทธ 3:10-11) ในทรรศนะของเปาโลความอ่อนแอของบรรดาอัครสาวกเป็นการแสดงอำนาจของพระเจ้าผู้ทรงส่งพวกเขาไป (2 คร 12:9-10; ฟป 4:13) เพราะความยิ่งใหญ่ของการงานที่ทำไปนั้น ไม่มาจากความสามารถของผู้ถูกส่งไปทำงานเท่านั้น (2 คร 4:7 เชิงอรรถ c)

h “ครูพี่เลี้ยง” หมายถึง ทาส ซึ่งมีหน้าที่พาเด็กไปโรงเรียน และคอยดูแลความประพฤติของเด็กจนกระทั่งโตเป็นหนุ่ม

i การทำให้กำเนิดฝ่ายจิตนี้สอดคล้องกับสิ่งที่เปาโลได้กล่าวใน 3:6 “ข้าพเจ้าเป็นผู้ปลูก” ข้าพเจ้าได้หว่านชีวิตใหม่ของพระจิตเจ้าลงในตัวท่าน ชีวิตใหม่นี้ทำให้ท่านละม้ายคล้ายกับพระคริสตเจ้า (ดู ข้อ 17; กท 4:19; ฟม 10) ในจดหมายฉบับอื่น เปาโลใช้ภาพพจน์การเป็นบิดาหรือมารดาเพื่อแสดงความรักใคร่อ่อนโยนต่อคริสตชนของท่าน (1 ธส 2:7, 11; ดู 2 คร 12:15 เชิงอรรถ e)

j เทียบ สดด 119:1; ยน 14:6 เชิงอรรถ d; กจ 9:2 เชิงอรรถ b)

k เปาโล หมายถึง ผลจากพลังของพระจิตเจ้า (ดู 2:4; 1 ธส 1:5) โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกลับใจ และการดำเนินชีวิตตามคำแนะนำของพระจิตเจ้า

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2022

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

เช้าวันเสาร์เราคิดถึงพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก