Get Adobe Flash player

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์

ฉบับที่ 2

บทนำ

คำขึ้นต้นและคำทักทาย การขอบพระคุณ

1  1จากเปาโล ผู้เป็นอัครสาวกของพระคริสตเยซูตามพระประสงค์ของพระเจ้า และจากทิโมธี พี่น้องของเรา
ถึงพระศาสนจักรของพระเจ้าที่อยู่ในเมืองโครินธ์ และถึงบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ทุกคนซึ่งอยู่ทั่วแคว้นอาคายา  2ขอพระหรรษทานและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า สถิตอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด

       3ขอถวายพระพรแด่พระเจ้า พระบิดาของพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา พระบิดาผู้ทรงพระกรุณา และพระเจ้าผู้ประทานกำลังใจทุกประการa  4พระองค์ประทานกำลังใจในความทุกข์ยากต่าง ๆ ของเรา เพราะเราได้รับกำลังใจจากพระเจ้าแล้ว เราจึงให้กำลังใจผู้มีความทุกข์ทั้งมวลได้  5เราได้รับการทรมานร่วมกับพระคริสตเจ้ามากฉันใด เราก็ได้รับกำลังใจเดชะพระคริสตเจ้ามากฉันนั้น  6เมื่อเรารับความทุกข์ยาก ท่านก็ได้รับกำลังใจและความรอดพ้น เมื่อเรารับกำลังใจ ท่านก็ได้รับกำลังใจซึ่งบันดาลให้ท่านมีพละกำลังที่จะอดทนต่อความทุกข์ยากเหมือนกับที่เรากำลังอดทนอยู่ 7เรามีความหวังอย่างแน่วแน่ในท่านทั้งหลายเพราะเรารู้ว่าท่านมีส่วนร่วมรับความทุกข์ของเราฉันใด ท่านก็จะมีส่วนร่วมรับกำลังใจพร้อมกับเราด้วยฉันนั้นb

        8พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าต้องการให้ท่านรู้ถึงความทุกข์ยากที่เราได้รับเมื่ออยู่ในแคว้นอาเชียc เราได้รับความทุกข์ยากอย่างล้นเหลือ เกินกำลังของเรา จนกระทั่งเราหมดหวังแม้จะมีชีวิตอยู่ต่อไป  9เรารู้สึกประหนึ่งว่าถูกตัดสินประหารชีวิต ความทุกข์ยากเหล่านี้เกิดขึ้นเพื่อมิให้เราไว้ใจตนเอง แต่ให้ไว้ใจในพระเจ้าผู้ทรงบันดาลให้ผู้ตายกลับคืนชีพ  10พระองค์ทรงช่วยเราให้รอดพ้นจากอันตรายยิ่งใหญ่ที่จะต้องตาย และพระองค์จะทรงช่วยให้เรารอดพ้นอีกd เรายังมั่นใจว่าพระองค์จะทรงช่วยให้เรารอดพ้นต่อไป  11เพราะท่านทั้งหลายอธิษฐานภาวนาเพื่อเรา พระเจ้าจึงประทานพระพรให้เรา เพราะคำอธิษฐานภาวนาของคนจำนวนมาก คนจำนวนมากจึงขอบพระคุณeแทนเราf



1 a "กำลังใจ" ในที่นี้คือ กำลังใจที่บรรดาประกาศกได้ประกาศไว้เป็นลักษณะประการหนึ่งแห่งยุคพระผู้ไถ่

(อสย 40:1) ซึ่งพระเมสสิยาห์เป็นผู้นำมาให้ (ลก 2:25) สาระสำคัญของกำลังใจนี้คือการสิ้นสุดความทุกข์ยากและการเริ่มต้นยุคแห่งสันติภาพ และความชื่นชมยินดี (อสย 40:1ฯ; มธ 5:5) ในพันธสัญญาใหม่ ยุคใหม่ได้เริ่มต้นแล้ว และคริสตชนซึ่งเป็นหนึ่งกับพระคริสตเจ้าได้รับกำลังใจ แม้ยังต้องทนทุกข์อยู่อีก (1:4-7; 7:4 เทียบ คส 1:24) กำลังใจนี้ไม่เป็นเพียงการรับความบรรเทาเท่านั้น แต่ยังเป็นการเชิญชวนให้ทำการด้วย (ภาษากรีกใช้คำเดียวกันว่า paraklesis) กำลังใจนี้มาจากแหล่งเดียว คือ พระเจ้า (พระบิดา) (1:3,4) โดยทางพระคริสตเจ้า (1:5) และโดยทางพระจิตเจ้า (กจ 9:31 เชิงอรรถ p) และคริสตชนจะต้องถ่ายทอดกำลังใจนี้ให้แก่ผู้อื่นด้วย (2 คร 1:4,6; 1 ธส 4:18) พันธสัญญาใหม่ยังสอนอีกว่ากำลังใจนี้มาจากความก้าวหน้าในชีวิต  คริสตชน (7:4,6,7) การกลับใจ (7:13) พระคัมภีร์ (รม 15:4) กำลังใจนี้เป็นบ่อเกิดแห่งความหวัง (รม 15:4)

b ใน 2 คร เปาโลมักจะเน้นบ่อย ๆ ถึงสิ่งที่ดูเหมือนขัดแย้งกันซึ่งอยู่ในพระคริสตเจ้า ดังนั้นสิ่งที่ดูเหมือนจะขัดแย้งกันนั้นจึงอยู่ในเปาโลและในบรรดาคริสตชนด้วย  เช่นที่เปาโลพูดถึงความทุกข์ทรมานและกำลังใจ (7:4) ความตายและชีวิต (4:10-12; 6:9) ความยากจนและความร่ำรวย (6:10; 8:9) ความอ่อนแอและความเข้มแข็ง (12:9-10) สิ่งที่ดูเหมือนจะขัดแย้งกันเหล่านี้เป็นธรรมล้ำลึกปัสกา คือการประทับอยู่ของพระคริสตเจ้า ผู้กลับคืนพระชนมชีพในโลกเก่าที่ยังมีบาปและความตายอยู่ด้วย (ดู 1 คร 1-2)

c ความทุกข์ยากประการหนึ่งในหลาย ๆ อย่างที่เปาโลพูดถึงใน 11:23ฯ

d บางฉบับว่า "และยังช่วยให้เรารอดพ้น"

e การขอบพระคุณมีบทบาทสำคัญในเทววิทยาของเปาโล ดูตอนเริ่มต้นจดหมายต่าง ๆ เปาโลขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับความเชื่อของผู้รับจดหมาย (รม 1:8; 1 คร 1:4; ฟป 1:3; คส 1:3; 1 ธส 1:2; 2 ธส 1:3; ฟม 4)  คำขอบพระคุณนี้มิได้เป็นสูตรตามธรรมเนียม ดังนั้น เมื่อเปาโลไม่ได้เขียนคำขอบพระคุณใน กท จึงต้องมีเจตนาพิเศษ (กท 1:1 เชิงอรรถ a) การขอบพระคุณทำให้กิจการทุกอย่างที่คริสตชนกระทำในพระนามของพระคริสตเจ้ามีคุณค่า ที่พระองค์ทรงนำมาถวายในการขอบพระคุณแด่พระบิดา (อฟ 5:20; คส 3:17)  การขอบพระคุณเป็นหน้าที่ที่ตอบสนองพระประสงค์ของพระเจ้าไม่เพียงแต่สำหรับคริสตชนเท่านั้น (1 ธส 5:18) สำหรับคนต่างศาสนาอีกด้วย (รม 1:21) การขอบพระคุณจึงเป็นเป้าหมายสุดท้ายของคำอธิษฐานภาวนาวอนขอพระหรรษทาน (1:11; 4:15) และเป็นเป้าหมายของการแสดงความรักฉันพี่น้อง (9:11-15)  การขอบพระคุณจึงมีความสำคัญในพิธีกรรม (1 คร 14:16; อฟ 5:19ฯ; คส 3:16) และในการอธิษฐานภาวนาส่วนตัว (ฟป 4:6; 1 ธส 5:18)

f บางฉบับว่า "แทนท่าน" ภาษากรีกในข้อ 11 นี้ สับสนเข้าใจยาก