29 1ผู้ได้รับคำตักเตือนบ่อยๆ แต่ยังไม่ยอมปรับปรุงความประพฤติ

จะถูกทำลายโดยฉับพลัน และไม่อาจแก้ไข

2เมื่อผู้ชอบธรรมมีอำนาจ ทุกคนย่อมยินดี

เมื่อคนชั่วร้ายปกครอง ประชาชนย่อมคร่ำครวญ

3ผู้รักปรีชาญาณย่อมทำให้บิดายินดี

แต่ผู้หมกมุ่นกับหญิงแพศยาย่อมผลาญทรัพย์สมบัติของตน

4ถ้ากษัตริย์ทรงตัดสินอย่างยุติธรรม แผ่นดินย่อมมั่นคง

ถ้าทรงคิดแต่จะรับของกำนัล แผ่นดินย่อมพินาศ

5ผู้ประจบประแจงเพื่อนบ้าน

ย่อมขึงตาข่ายไว้ดักเท้าของเพื่อนบ้าน

6คนชั่วย่อมติดกับดักอยู่ในความชั่วของตน

แต่ผู้ชอบธรรมย่อมร่าเริงและยินดี

7ผู้ชอบธรรมเข้าใจสิทธิของคนยากจน

แต่คนชั่วไม่มีปัญญาที่จะเข้าใจa

8ผู้ชอบเยาะเย้ยก่อความวุ่นวายในเมือง

แต่ผู้มีปรีชาระงับความโกรธ

9ถ้าผู้มีปรีชาโต้เถียงกับคนโง่เขลา

ไม่ว่าคนโง่จะโกรธหรือหัวเราะ การโต้เถียงก็ไม่จบ

10คนกระหายเลือดย่อมเกลียดชังคนไร้ตำหนิ

แต่คนซื่อตรงแสวงหาชีวิตของคนไร้ตำหนิ

11คนโง่เขลาย่อมปล่อยอารมณ์โกรธทั้งหมดออกมา

แต่ผู้มีปรีชารู้จักระงับโทสะ

12ถ้าผู้มีอำนาจปกครองเชื่อฟังคำเท็จ

ข้าราชการทุกคนคงต้องเป็นคนชั่วร้าย

13คนยากจนและผู้เบียดเบียนคนยากจนเป็นเหมือนกัน

คือพระยาห์เวห์ประทานความสว่างแก่ดวงตาของทั้งสองฝ่าย (cf 22:2)

14ถ้ากษัตริย์ทรงพิพากษาคนยากจนอย่างยุติธรรม

พระบัลลังก์ย่อมมั่นคงตลอดไป

15ไม้เรียวและคำตักเตือนทำให้เกิดปรีชาญาณ

เยาวชนที่ไม่มีผู้อบรมสั่งสอนย่อมทำให้มารดาอับอาย

16เมื่อคนชั่วร้ายมีอำนาจปกครอง การล่วงละเมิดก็จะทวีขึ้น

แต่คนชอบธรรมจะเห็นความพินาศของเขา

17จงแก้ไขความประพฤติของบุตรของท่าน แล้วเขาจะทำให้ท่านสบายใจ

เขาจะทำให้ท่านมีความยินดี

18ที่ใดไม่มีประกาศกสั่งสอน ประชาชนย่อมไม่มีศีลธรรม

ผู้ที่รักษาธรรมบัญญัติย่อมเป็นสุขb

19เพียงคำพูดไม่อาจแก้ไขความประพฤติของผู้รับใช้ได้

แม้เขาจะเข้าใจ เขาก็จะไม่เชื่อฟัง

20ท่านเคยเห็นคนพูดไม่ยั้งคิดไหม

ยังมีหวังในคนโง่เขลามากกว่าในคนเช่นนั้น

21ผู้ตามใจผู้รับใช้ตั้งแต่ผู้รับใช้ยังเป็นเด็ก

จะต้องเสียใจc ในที่สุด

22คนโกรธง่ายย่อมก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาท

คนฉุนเฉียวย่อมทำผิดมากมาย

23ความหยิ่งจองหองทำให้มนุษย์ตกต่ำ

แต่ผู้มีใจถ่อมตนจะได้รับเกียรติ

24ผู้คบกับขโมยย่อมทำร้ายตนเอง

เขาได้ยินคำสาปแช่งd แต่ไม่ยอมบอกอะไร

25การกลัวมนุษย์เป็นการวางกับดักตนเอง

แต่ผู้วางใจในพระยาห์เวห์ย่อมปลอดภัย

26คนจำนวนมากแสวงหาความกรุณาจากผู้มีอำนาจปกครอง

แต่มนุษย์ได้รับความยุติธรรมจากพระยาห์เวห์

27คนอธรรมเป็นที่สะอิดสะเอียนแก่ผู้ชอบธรรม

แต่คนซื่อตรงเป็นที่สะอิดสะเอียนแก่คนชั่วร้าย

29 a “ไม่มีปัญญาที่จะเข้าใจ” – แปลตามตัวอักษรว่า “ไม่เข้าใจความรู้”

b “ประกาศกสั่งสอน” – แปลตามตัวอักษรว่า “นิมิต” – คำว่า “ธรรมบัญญัติ” (Torah) ยังอาจแปลได้อีกว่า “คำสั่งสอน” (ของประกาศก)

c “จะต้องเสียใจในที่สุด” – แปลโดยคาดคะเน เราพบคำภาษาฮีบรูคำนี้ (manon) ที่นี่เท่านั้นในพระคัมภีร์

d “คำสาปแช่ง” เป็นการสาปแช่งผู้กระทำผิดที่ยังไม่ปรากฏตัว หรือสาปแช่งพยานที่ไม่ยอมออกมาให้การเป็นพยาน – เทียบ ลนต 5:1; วนฉ 17:2.