Get Adobe Flash player

26 1เกียรติยศไม่เหมาะสำหรับคนโง่เขลา

เหมือนหิมะในฤดูร้อนและฝนในฤดูเก็บเกี่ยว

2คำสาปแช่งที่ไร้เหตุผลย่อมไม่เกิดผล

เหมือนนกกระจอกที่บินไปมาและนกนางแอ่นที่กำลังบิน

3แส้มีไว้สำหรับม้า บังเหียนมีไว้สำหรับลา

ไม้เรียวมีไว้สำหรับหลังคนโง่เขลา

4อย่าตอบคนโง่เขลาตามความโง่ของเขา

เพราะท่านจะเป็นเหมือนเขาด้วย

5จงตอบคนโง่เขลาตามความโง่ของเขา

เพราะเขาจะคิดว่าตนมีปรีชาa

6ผู้ใช้คนโง่เขลาส่งข่าว

ก็ตัดเท้าของตนและดื่มยาพิษ

7สุภาษิตที่อยู่ในปากของคนโง่เขลา

เป็นเหมือนขาของคนง่อยที่ไม่อาจพยุงเขาให้ทรงตัวได้b

8ผู้ให้เกียรติแก่คนโง่เขลา

ก็เหมือนผู้ที่มัดก้อนหินไว้กับสลิงc

9สุภาษิตที่อยู่ในปากของคนโง่เขลา

เป็นเหมือนต้นหนามทิ่มแทงมือของคนเมา

10ผู้จ้างคนโง่เขลาหรือคนเมา

ก็เหมือนนักธนูซึ่งยิงทุกคนที่ผ่านมาd

11คนโง่เขลาที่ซ้ำความโง่ของตน

ก็เหมือนสุนัขที่กลับมากินสิ่งที่มันสำรอกออกมา

12ท่านเคยเห็นคนที่คิดว่าตนมีปรีชาไหม

ยังมีหวังในคนโง่เขลาได้มากกว่าในคนเช่นนั้น

13คนเกียจคร้านพูดว่า “มีสัตว์ร้ายอยู่ที่ถนน

มีสิงโตอยู่ตามลานเมือง”

14ประตูหันไปมาบนบานพับฉันใด

คนเกียจคร้านก็พลิกตัวไปมาบนที่นอนฉันนั้น

15คนเกียจคร้านจุ่มมือลงในชาม

เขาเหนื่อยเกินไปที่จะนำมือกลับมาที่ปากของตน

16คนเกียจคร้านคิดว่าตนมีปรีชา

มากกว่าคนเจ็ดคนที่ตอบได้อย่างหลักแหลม

17ผู้ที่เข้าไปยุ่งในการทะเลาะวิวาทซึ่งไม่ใช่เรื่องของตน

ก็เหมือนคนที่จับหูสุนัขจรจัดที่ผ่านมา

18คนบ้าที่โยนดุ้นไฟ

ลูกธนู และความตาย

19ก็เหมือนกับคนที่ล่อลวงเพื่อนบ้าน

แล้วพูดว่า “ฉันเพียงแต่ล้อเล่นเท่านั้น”

20ถ้าไม่มีฟืน ไฟก็ดับ

ถ้าไม่มีผู้ซุบซิบนินทา การทะเลาะวิวาทก็หยุด

21ถ่านทำให้ไฟคุกรุ่น ฟืนทำให้ไฟลุกฉันใด

ผู้ชอบทะเลาะวิวาทก็ยั่วยุให้มีการทะเลาะวิวาทมากขึ้นฉันนั้น

22ถ้อยคำของผู้ซุบซิบนินทาเป็นเหมือนชิ้นอาหารอร่อย

ที่ลงลึกไปในท้อง

23ปากประจบประแจง แต่ใจชั่วร้าย

ก็เหมือนขี้เงินที่เคลือบภาชนะดิน

24ผู้ที่เกลียดผู้อื่นมักเสแสร้งด้วยคำพูดประจบสอพลอ

แต่คิดหลอกลวงอยู่ในใจ

25ถ้าเขาพูดอ่อนหวาน ก็อย่าเชื่อเขา

เพราะเขามีความชั่วร้ายร้อยแปดอยู่ในใจ

26แม้เขาจะเสแสร้งปิดบังความเกลียดชังไว้

ความชั่วร้ายของเขาก็จะปรากฏแก่ทุกคน

27ผู้ใดขุดหลุมพรางก็จะตกลงไปเอง

ผู้ใดผลักก้อนหินให้กลิ้ง ก้อนหินนั้นก็จะกลับมาทับเขา

28ลิ้นมุสาเกลียดชังผู้ที่ถูกใส่ร้าย

ปากที่ป้อยอก็ก่อให้เกิดความพินาศ                

26 a สุภาษิตบทนี้ตรงกันข้ามกับสุภาษิตบทก่อนหน้านี้โดยจงใจ เป็นการย้ำความหมายสองแบบของวลี “ตามความโง่ของเขา” - บทหนึ่งว่า “อย่าตอบ” - อีกบทหนึ่งว่า “จงตอบ”

b “เป็นเหมือนขา.......ทรงตัวได้” – แปลโดยคาดคะเน - ต้นฉบับไม่ชัดเจน

c “มัดก้อนหินไว้กับสลิง” - จึงยิงก้อนหินที่เป็นลูกกระสุนออกไปไม่ได้

d ข้อนี้แปลโดยคาดคะเน - ต้นฉบับไม่สมบูรณ์