6.
23  1เมื่อท่านนั่งกินอาหารกับผู้มีอำนาจ

จงสังเกตให้ดีว่าผู้ใดอยู่ต่อหน้าท่าน

2ถ้าท่านหิวมาก

จงจ่อมีดไว้ที่คอของท่านa

3อย่าปรารถนาอาหารอร่อยของเขา

เพราะเป็นอาหารที่หลอกลวงb

7.

4อย่ากระวนกระวายเพื่อจะร่ำรวย

จงเลิกคิดเช่นนี้

5เมื่อตาของท่านเพ่งดูทรัพย์สมบัตินั้น

ทรัพย์สมบัตินั้นก็หายไป

เพราะทรัพย์สมบัติมีปีกเหมือนนกอินทรี

บินขึ้นไปบนท้องฟ้า

8.

6อย่ากินอาหารของคนมุ่งร้าย

อย่าปรารถนาอาหารโอชะของเขา

7เพราะเขาคิดคำนวณอยู่ในใจแล้ว

เขาพูดว่า “จงกินและดื่มเถิด”

แต่เขาไม่จริงใจกับท่านc

8ท่านจะสำรอกอาหารที่ได้กิน

และเสียถ้อยคำอ่อนหวานของท่านเปล่าๆ

9.

9อย่าพูดถ้อยคำให้คนโง่เขลาได้ยิน

เพราะเขาจะดูหมิ่นถ้อยคำที่มีไหวพริบของท่าน

10.

10อย่าย้ายหลักเขตดั้งเดิมd

หรือเข้าไปยึดทุ่งนาของลูกกำพร้า

11เพราะพระผู้ปกป้องสิทธิeของเขาทรงอำนาจ

พระองค์จะทรงเป็นทนายสู้ความกับท่าน

11.

12จงใส่ใจรับคำตักเตือน

จงเงี่ยหูรับฟังถ้อยคำที่ให้ความรู้

12.

13อย่าละเลยที่จะตีสอนเยาวชน

แม้ท่านจะใช้ไม้เรียวตีเขา เขาก็จะไม่ตาย

14ถ้าท่านใช้ไม้เรียวตีเขา

ท่านจะช่วยชีวิตเขาให้รอดพ้นจากแดนผู้ตาย

13.

15ลูกเอ๋ย ถ้าใจของลูกมีปรีชา

ใจของพ่อก็จะยินดีด้วย

16จิตใจของพ่อจะชื่นชม

เมื่อปากของลูกพูดถ้อยคำที่ถูกต้อง

14.

17อย่าให้ใจของลูกอิจฉาคนบาป

แต่จงยำเกรงพระยาห์เวห์อยู่เสมอ

18ถ้าทำเช่นนี้ ลูกจะมีอนาคตมั่นคง

และความหวังของลูกจะไม่ล้มเหลว

15.

19ลูกเอ๋ย จงฟังเถิด แล้วลูกจะมีปรีชา

จงนำใจของลูกไปตามทางที่ถูกต้อง

20อย่าอยู่ในหมู่คนเมา

หรือในหมู่คนที่กินเนื้ออย่างตะกละ

21เพราะคนเมาและคนตะกละจะยากจน

และคนชอบนอนจะต้องห่มผ้าขี้ริ้ว

16.

22จงฟังพ่อที่ให้กำเนิดลูก

อย่าดูหมิ่นแม่ของลูกเมื่อแม่แก่ชรา

23ความจริงที่ลูกต้องซื้อและอย่าขาย

คือปรีชาญาณ คำสั่งสอน และความเข้าใจ

24บิดาของผู้ชอบธรรมจะชื่นชมยินดี

และผู้ให้กำเนิดบุตรที่มีปรีชาจะยินดีพร้อมกับเขา

25พ่อและแม่ของลูกจะยินดี

จงทำให้แม่ที่ให้กำเนิดลูกชื่นชมยินดีเถิด

17.

26ลูกเอ๋ย จงตั้งใจฟังพ่อเถิด

จงจับตามองดูความประพฤติของพ่อเป็นตัวอย่าง

27หญิงมีชู้เป็นเหมือนหลุมลึก

หญิงแปลกหน้าเป็นเหมือนบ่อแคบ

28นางคอยซุ่มอยู่เหมือนโจร

ทำให้คนไม่ซื่อสัตย์มีจำนวนมากขึ้น

18.

29ผู้ใดเคราะห์ร้าย ผู้ใดมีความทุกข์

ผู้ใดทะเลาะวิวาท ผู้ใดคร่ำครวญ

ผู้ใดถูกทุบตีโดยไม่มีเหตุผล

ผู้ใดมีตาแดงก่ำ

30ผู้นั้นคือผู้ที่มีแต่ดื่มเหล้า

พร้อมเสมอที่จะชิมเหล้าต่างๆผสมกัน

31อย่ามองดูเหล้าองุ่นเมื่อมีสีแดง

เป็นประกายในถ้วย และค่อยๆลงไปในคอ

32ในที่สุดเหล้านั้นจะกัดลูกเหมือนงู

จะฉกลูกเหมือนงูพิษ

33ดวงตาของลูกก็จะเห็นสิ่งแปลกๆ

และใจของลูกจะพูดตลบตะแลง

34ลูกจะเป็นเหมือนคนที่นอนอยู่กลางทะเล

เหมือนคนที่นอนอยู่บนเสากระโดง

35ลูกจะพูดว่า “เขาตีฉัน แต่ฉันไม่เจ็บ

เขาโบยตีฉัน แต่ฉันไม่รู้สึก

เมื่อใดฉันจะตื่นขึ้น

ฉันจะไปหาเหล้ามาดื่มอีก”

23 a “จงจ่อมีดไว้ที่คอของท่าน” ดูเหมือนจะหมายความว่า “จงอย่าตะกละ” – บางคนแปลว่า “ความตะกละเป็นเหมือนมีดจ่ออยู่ที่คอของท่าน” – นั่นคือ “เป็นอันตรายแก่ชีวิต”

b สุภาษิตเกี่ยวกับอาหารบทนี้ยังพบได้อีกในข้อเขียนของปทา-โฮเทป และในข้อเขียนของอาเมน-เอม-โอฟิส – แสดงว่าชาวอียิปต์เอาใจใส่มากเกี่ยวกับมารยาทในการกินอาหาร – ดู ปฐก 43:34 ด้วย (เรื่องโยเซฟเลี้ยงอาหารแก่พี่น้อง)

c บรรทัดแรกของสุภาษิตบทนี้มีความหมายไม่ชัดเจน – แปลตามตัวอักษรว่า “เขาคิดในใจอย่างไร เขาก็เป็นเช่นนั้น” - ดูเหมือนจะมีเจตนาชี้ให้เห็นว่าความรู้สึกแท้จริงในใจมักไม่ตรงกับความรู้สึกที่แสดงออกมาภายนอก

d “อย่าย้ายหลักเขตดั้งเดิม” – บางคนคิดว่าน่าจะแก้ไขคำ “ดั้งเดิม” (colam) เป็น “ของหญิงม่าย” (calmanah) – ดู 15:25 (“หลักเขตของหญิงม่าย”)

e “ผู้ปกป้องสิทธิ” (go’el) – ดู กดว 35:19 เชิงอรรถ c – ในกรณีนี้ “ผู้ปกป้องสิทธิ” คือพระยาห์เวห์ – เทียบ สภษ 22:23; ยรม 50:34.