Get Adobe Flash player

ชาวอิสราเอลเดินทางจากคาเดชถึงแม่น้ำอารโนนa

2  1ต่อมาเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา เราจึงหันกลับ ออกเดินทางผ่านถิ่นทุรกันดาร มุ่งไปสู่ทะเลต้นกก เราเดินทางเร่ร่อนรอบภูเขาเสอีร์b เป็นเวลาหลายวัน               2แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า  3"ท่านทั้งหลายได้เดินทางเร่ร่อนรอบภูเขานี้มานานพอแล้ว จงเลี้ยวไปทางเหนือ  4จงสั่งประชาชนว่าท่านทั้งหลายกำลังเดินทางผ่านดินแดนของบุตรหลานเอซาวพี่น้องของท่าน ผู้อาศัยอยู่แถบภูเขาเสอีร์ เขาทั้งหลายจะกลัวท่าน แต่ท่านจงระวังให้ดี  5อย่าทำสงครามกับเขา เพราะเราไม่ได้ยกแผ่นดินของเขาให้ท่านแม้แต่คืบเดียว เรามอบดินแดนแถบภูเขาเสอีร์ให้เป็นมรดกของเอซาวc  6ท่านจะจ่ายเงินซื้ออาหารที่จะกิน และซื้อน้ำที่จะดื่มจากเขาได้  7องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่าน ทรงอวยพรทุกสิ่งที่ท่านทำ พระองค์ทรงดูแลท่านเมื่อเร่ร่อนผ่านถิ่นทุรกันดารกว้างใหญ่ไพศาลนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่านทรงสถิตอยู่กับท่านตลอดสี่สิบปีเหล่านี้ ท่านไม่ขาดแคลนสิ่งใดเลย"

8เราจึงผ่านแผ่นดินของพี่น้องของเรา คือบุตรหลานของเอซาว ซึ่งอาศัยอยู่ในแถบภูเขาเสอีร์ และตามหุบเขาอาราบาห์ จากเมืองเอลัท และเอซิโอน เกเบอร์ แล้วจึงเลี้ยวกลับเดินทางมุ่งไปยังถิ่นทุรกันดารโมอับ  9องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า "อย่ารบกวน  โมอับ และอย่าทำสงครามกับเขา เพราะเราไม่ได้ยกแผ่นดินของเขาให้ท่านยึดครองแม้แต่น้อย เราได้มอบเมืองอาร์ให้เป็นมรดกแก่บุตรหลานของโลท"  10ก่อนหน้านั้นชาวเอมิมเคยอาศัยอยู่ที่นั่น เป็นชนชาติใหญ่มีจำนวนมาก รูปร่างสูงใหญ่เหมือนบุตรของยักษ์อานาค   11ทุกคนเรียกชนที่มีรูปร่างเหมือนยักษ์อานาคนี้ว่า ชาวเรฟาอิม แต่ชาวโมอับเรียกเขาว่าชาวเอมิม  12แต่ก่อนชนชาวโฮรีd เคยอาศัยอยู่ในแถบภูเขาเสอีร์ด้วย แต่บุตรหลานของ  เอซาวขับไล่เขาออกไป ทำลายล้างจนหมดสิ้นแล้วตั้งหลักแหล่งอยู่ที่นั่นแทน เหมือนในเวลาต่อมาชาวอิสราเอลเข้ายึดครองแผ่นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบเป็นมรดกแก่เขา

13บัดนี้ ท่านทั้งหลาย จงลุกขึ้น และข้ามห้วยเศเรดไปเถิด เราจึงข้ามห้วยเศเรด  14การเดินทางของเราจากคาเดช บารเนียจนถึงข้ามห้วยเศเรด ใช้เวลาสามสิบแปดปี จนกระทั่งคนในรุ่นนั้นที่ทำสงครามได้ต้องล้มหายตายจากไปจนหมดสิ้น ดังที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปฏิญาณไว้  15พระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้สู้กับเขา พระองค์ทรงทำลายเขาจนหมดสิ้นไปจากค่าย

16เมื่อทุกคนที่ทำสงครามได้ต่างสิ้นชีวิตไปแล้ว  17องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า  18"วันนี้ท่านทั้งหลายต้องข้ามพรมแดนโมอับไปทางเมืองอาร์  19แล้วเข้าเผชิญหน้ากับชาวอัมโมนe อย่ารบกวนเขา และอย่าทำสงครามกับเขา เพราะเราไม่ได้ยกแผ่นดินของชาว  อัมโมนให้ท่านยึดครองแม้แต่น้อย เราได้มอบแผ่นดินนี้ให้เป็นมรดกแก่บุตรหลานของโลทแล้ว"  20แผ่นดินนี้ทุกคนเรียกกันว่าแผ่นดินของชาวเรฟาอิม เพราะชาวเรฟาอิมเคยอาศัยอยู่ที่นั่น แต่ชาวอัมโมนเรียกเขาว่าชาวศัมซุมมิม  21คนเหล่านี้เป็นชนชาติใหญ่ มีจำนวนมาก รูปร่างสูงใหญ่เหมือนบุตรของยักษ์อานาค แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำลายเขา ให้ชาว  อัมโมนขับไล่เขาออกไป และตั้งหลักแหล่งอาศัยอยู่ที่นั่นแทน  22องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำเช่นเดียวกันกับบรรดาบุตรหลานของเอซาวซึ่งอาศัยอยู่แถบภูเขาเสอีร์ พระองค์ทรงทำลายชาวโฮรี ให้ชาวเอโดมขับไล่เขาออกไป และตั้งหลักแหล่งอาศัยอยู่ที่นั่นแทนมาจนบัดนี้    23ชาวครีตซึ่งมาจากเกาะครีตf ทำลายชาวอัฟวิม ซึ่งอาศัยตามหมู่บ้านทางทิศใต้ไปจนถึงเมืองกาซา แล้วเข้าตั้งหลักแหล่งอาศัยอยู่ที่นั่นแทน

24"ท่านทั้งหลาย จงลุกขึ้น ออกเดินทางข้ามแม่น้ำอารโนนไปเถิด ดูซิ เราจะมอบกษัตริย์สิโหน ชาวอาโมไรต์ ซึ่งเป็นกษัตริย์แห่งเมืองเฮชโบนให้อยู่ในอำนาจของท่าน พร้อมกับแผ่นดินของเขาด้วย จงยกพลเข้าโจมตีและยึดครองแผ่นดินของเขาเถิด  25วันนี้ เราจะทำให้ประชากรทั้งหลายใต้ท้องฟ้าตระหนกตกใจกลัวท่าน ทุกคนที่ได้ยินชื่อของท่าน จะตระหนกตกใจกลัวจนตัวสั่น"


2 a ทั้ง ฉธบ และ กดว 14:25 ซึ่งเป็นแหล่งข้อมูลกล่าวว่า ชาวอิสราเอลออกเดินทางจากคาเดชมุ่งสู่ทะเลต้นกกโดยตรง แต่ ฉธบ ให้รายละเอียดมากกว่าโดยบอกเส้นทางผ่านถิ่นทุรกันดารไปยังแคว้นโมอับและอัมโมน ในเวลาที่เขียนตอนนี้ ชาวเอโดมตั้งหลักแหล่งทางตะวันตกของหุบเขาอาราบาห์กินอาณาเขตไปถึงอ่าวอาคาบา (ทะเลต้นกก) อยู่แล้ว ดังนั้น เรื่องที่ชาวเอโดมไม่ยอมให้ชาวอิสราเอลผ่านดินแดนของตนนั้น (กดว 20:14-21) จึงเล่าไม่ได้อีกแล้ว แต่เล่าว่าชาวอิสราเอลจะผ่านดินแดนของชาวเอโดม โดยไม่แตะต้องสิ่งใด ในทำนองเดียวกัน จะเล่าว่า  อิสราเอลจะไม่ยึดครองแผ่นดินที่เป็นของชาวโมอับหรืออัมโมน เพราะแหล่งข้อมูลโบราณไม่พูดถึงชนสองพวกนี้ ชาวอิสราเอลเดินทางอ้อมแผ่นดินโมอับ โดยผ่านถิ่นทุรกันดาร แต่ไม่ได้ไปถึงแผ่นดินของชาวอัมโมน (ดู 2:19 เชิงอรรถ e) ความคิดทางเทววิทยาที่ว่าแผ่นดินแห่งพระสัญญาเป็นของประทานจากพระเจ้านั้น (1:6-8; ดู 1:5 เชิงอรรถ b) ถูกนำมารวมกับความคิดที่กว้างกว่าว่าพระเจ้าประทานแผ่นดินให้แก่ชนชาติต่าง ๆ เอโดม โมอับและอัมโมนมีความสัมพันธ์กับอิสราเอล จะมีแผ่นดินเป็นมรดก (ดู 2:5 เชิงอรรถ c) แต่พระเจ้าจะทรงมอบแผ่นดินของกษัตริย์สิโหน ซึ่งเป็นของชาวอาโมไรต์ให้แก่อิสราเอล (ข้อ 24)

b ชื่อเสอีร์มักจะพบควบคู่กับชื่อเอโดมบ่อย ๆ (ดู ปฐก 32:4; กดว 24:18; วนฉ 5:4) หมายถึง ดินแดนของเอซาว/เอโดม (ปฐก 33:14; 36:8) ดินแดนนี้แต่เดิมตั้งอยู่ทางตะวันออกของหุบเขาอาราบาห์ แต่ในบทนี้ เช่นเดียวกับใน ยชว 11:7; 12:7 "ภูเขาเสอีร์" ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองคาเดช ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากเมืองโฮร์มาห์เท่าใดนัก (ดู 1:44) รายละเอียดนี้สะท้อนสถานการณ์ในสมัยของผู้เขียน ชาวเอโดมได้ข้ามหุบเขาอาราบาห์มาทางตะวันตกแล้ว (ดู กดว 20:22 เชิงอรรถ f) เมื่ออาณาจักรยูดาห์ล่มสลาย (587 ก.ค.ศ.) ชาวเอโดมจะรุกขึ้นไปจนถึงเมืองเฮโบรน และบริเวณนี้    ทั้งหมดได้ชื่อว่าแคว้นอิดูเมอา (1 มคบ 5:3 เชิงอรรถ b; มก 3:8)

c เช่นเดียวกับที่พระยาห์เวห์ทรงจัดให้ชาวอิสราเอลเข้าอาศัยในแผ่นดินของชนชาติอื่น พระองค์ก็ทรงจัดให้ทั้งชาวเอโดมซึ่งสืบเชื้อสายมาจากอับราฮัม (ปฐก 36) ทั้งชาวโมอับและอัมโมน (ข้อ 9 และ 19) ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากโลท (ปฐก 19:30ฯ) เข้าตั้งหลักแหล่งอาศัยอยู่ในดินแดนที่เคยเป็นของชนชาติอื่นมาก่อนด้วย ชื่อของชนชาติดั้งเดิมนั้นมีบันทึกไว้ใน ฉธบ 2:10-12,20ฯ 

d ชาวโฮรีในที่นี้ไม่น่าจะเป็นชนพวกเดียวกับชาวเฮอรี ซึ่งเอกสารที่ใช้อักขระรูปลิ่มบันทึกไว้ ชาวเฮอรีเข้ามาตั้งหลักแหล่งในแผ่นดินปาเลสไตน์ประมาณปี 1500 ก่อนคริสตศักราชเท่านั้น และมีจำนวนน้อยมากจึงสูญเสีย    เอกลักษณ์ของตนในไม่ช้า เรายังพบหลักฐานของชาวเฮอรีนี้ในชื่อเมืองบางแห่งทางตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน แต่ไม่มีเลยทางฟากตะวันออก ส่วนชื่อ "ชาวโฮรี" คงจะเป็นเพียงชื่อปลอมของผู้ที่อาศัยในดินแดนของเอโดม เสอีร์  (ดู ปฐก 36:20) เพราะคำนี้มีรากศัพท์เหมือนกับคำว่า huru ซึ่งชาวอียิปต์ใช้เรียกผู้อาศัยในปาเลสไตน์ในช่วงเวลาที่ชาวอิสราเอลมาตั้งหลักแหล่งที่นั่น

e ดินแดนของชาวอัมโมนตั้งอยู่เหนือดินแดนของกษัตริย์สิโหน ทางต้นน้ำของแม่น้ำยับบอก (ดู 3:16; กดว 21:24)  แม้ว่าพระคัมภีร์ตอนนี้จะเน้นย้ำว่าชาวอิสราเอลเป็นพี่น้องกับชาวอัมโมน (ดู ข้อ 37) ชนชาติทั้งสองนี้จะสู้รบกันในสมัยของผู้วินิจฉัย (วนฉ 10:7ฯ) และโดยเฉพาะในสมัยของกษัตริย์ดาวิด (2 ซมอ 10:6ฯ; 11)  ต่อมา ชาวอัมโมนจะแผ่อำนาจ เข้ายึดดินแดนของเผ่ากาด (ดู ยรม 49:1) และเอกสารดั้งเดิมเบื้องหลัง ฉธบ มองชาวอัมโมนเป็นอริกับชาวอิสราเอล (ดู ฉธบ 23:4)

f "ชาวครีต" นี้หมายถึง ชาวฟีลิสเตียซึ่งอพยพมาจากเกาะครีตหรือจากที่อื่นในอาเซียน้อย (ดู ยชว 13:2 เชิงอรรถ b)