"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)


(ไฟล์ "เสียงวรสาร" โดย วัดแม่พระกุหลาบทิพย์ กรุงเทพฯ)

อุปมาเรื่องคนเช่าสวนชั่วร้าย

          12  1พระเยซูเจ้าตรัสเรื่องอุปมาให้บรรดาผู้นำชาวยิวฟังว่า “ชายคนหนึ่งปลูกองุ่นไว้สวนหนึ่ง ทำรั้วล้อม ขุดบ่อย่ำผลองุ่น สร้างหอเฝ้า ให้ชาวสวนเช่า แล้วก็ออกเดินทางไปต่างเมือง  2เมื่อถึงเวลากำหนด เขาก็ใช้ผู้รับใช้คนหนึ่งไปหาคนเช่าสวน  เพื่อรับส่วนแบ่งจากผลผลิตของสวน  3แต่คนเช่าสวนจับผู้รับใช้คนนั้นทุบตี แล้วไล่กลับไปมือเปล่า  4เจ้าของสวนจึงส่งผู้รับใช้ไปอีกคนหนึ่ง คนเช่าสวนตีหัวและด่าว่าผู้รับใช้คนนี้อย่างหยาบคาย  5เจ้าของสวนส่งผู้รับใช้ไปอีกคนหนึ่ง คนเช่าสวนก็ฆ่าเขาเสีย เจ้าของสวนยังส่งผู้รับใช้คนอื่นไปอีกหลายคน ก็ถูกคนเช่าสวนทุบตีบ้าง ฆ่าเสียบ้าง  6เจ้าของสวนยังมีคนเหลืออยู่อีกคนหนึ่ง คือบุตรสุดที่รัก เขาจึงส่งบุตรไปเป็นคนสุดท้าย โดยคิดว่า “พวกนั้นคงจะเกรงใจลูกของเราบ้าง”  7แต่คนเช่าสวนเหล่านั้นพูดกันว่า “คนคนนี้เป็นทายาท เราจงฆ่าเขาเสียเถิด มรดกจะได้ตกเป็นของเรา”  8แล้วเขาก็จับบุตรของเจ้าของสวนฆ่าเสีย ทิ้งศพไว้นอกสวน  9เจ้าของสวนจะทำอย่างไร เขาจะมาทำลายคนเช่าสวนเหล่านั้นเสีย แล้วยกสวนให้คนอื่นเช่า  10ท่านทั้งหลายไม่ได้อ่านพระคัมภีร์ตอนนี้หรือว่า

          หินที่ช่างก่อสร้างทิ้งเสียนั้น

          ได้กลายเป็นศิลาหัวมุม

          11องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกระทำเช่นนั้น

          เป็นที่น่าอัศจรรย์กับเรายิ่งนัก

          12บรรดาผู้นำชาวยิวพยายามจับกุมพระองค์ เพราะรู้ว่าพระองค์ตรัสอุปมานี้กระทบถึงเขา แต่เขายังเกรงประชาชนอยู่จึงผละจากพระองค์ไป

          การเสียภาษีแก่ซีซาร์

          13ต่อมา เขาได้ส่งชาวฟาริสีและคนบางคนที่เป็นฝ่ายของกษัตริย์เฮโรดมาพบพระเยซูเจ้า หมายจะจับผิดพระวาจาของพระองค์  14คนเหล่านั้นทูลว่า “พระอาจารย์  พวกเรารู้ว่า ท่านเป็นคนเที่ยงตรง ไม่ลำเอียง ท่านไม่เห็นแก่หน้าใคร แต่สั่งสอนวิถีทางของพระเจ้าตามความจริง เป็นการถูกต้องหรือไม่ที่จะเสียภาษีแก่ซีซาร์ เราต้องเสียภาษีหรือไม่ต้องเสียภาษี”  15พระองค์ทรงทราบความเจ้าเล่ห์ของเขา จึงตรัสว่า  “มาทดสอบเราทำไม เอาเงินเหรียญมาให้เราดูสักเหรียญหนึ่งซิ”  16เขาก็นำเงินเหรียญหนึ่งมาถวาย พระองค์จึงตรัสถามว่า “รูปและคำจารึกนี้เป็นของใคร” เขาก็ตอบว่า “เป็นของซีซาร์”  17พระองค์จึงตรัสว่า “ของของซีซาร์จงคืนให้ซีซาร์ และของของพระเจ้าก็จงคืนให้พระเจ้าเถิด” คนเหล่านั้นต่างประหลาดใจในพระองค์

          การกลับคืนชีพของบรรดาผู้ตาย

          18ต่อมา ชาวสะดูสีบางคนมาพบพระเยซูเจ้า คนเหล่านี้สอนว่าไม่มีการกลับคืนชีพ เขาทูลถามพระองค์ว่า  19“พระอาจารย์ โมเสสเขียนสั่งไว้ว่า ถ้าพี่ชายตาย ทิ้งภรรยาไว้โดยไม่มีบุตร ก็ให้น้องชายของเขารับเอาหญิงนั้นมาเป็นภรรยา เพื่อจะได้สืบสกุลของพี่ชาย  20ยังมีพี่น้องเจ็ดคน คนแรกมีภรรยาแล้ว ตายไปโดยไม่มีบุตร  21คนที่สองก็รับนางเป็นภรรยา แล้วตายไปโดยไม่มีบุตร คนที่สามก็เช่นเดียวกัน  22ทั้งเจ็ดคนไม่มีบุตรเลย ในที่สุดหญิงคนนั้นก็ตายไปด้วย  23เมื่อมนุษย์จะกลับคืนชีพในวันกลับคืนชีพ หญิงนั้นจะเป็นภรรยาของใคร เพราะทั้งเจ็ดคนต่างได้นางเป็นภรรยา”  

24พระเยซูเจ้าจึงตรัสว่า “ท่านคิดผิดไปแล้วมิใช่หรือ ท่านไม่เข้าใจพระคัมภีร์และไม่รู้จักพระอานุภาพของพระเจ้า  25เมื่อผู้ตายจะกลับคืนชีพนั้น จะไม่มีการแต่งงานเป็นสามีภรรยากันอีก แต่เขาจะเป็นเหมือนทูตสวรรค์  26ส่วนเรื่องผู้ตายกลับคืนชีพนั้น ท่านไม่ได้อ่านหนังสือของโมเสสตอนที่กล่าวถึงพุ่มไม้aหรือว่าพระเจ้าตรัสกับเขาอย่างไร พระองค์ตรัสว่า “เราคือพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัคและพระเจ้าของยาโคบ   27พระองค์มิใช่พระเจ้าของผู้ตาย แต่เป็นพระเจ้าของผู้เป็นท่านคิดผิดไปมากทีเดียว”

          บทบัญญัติเอก

          28ธรรมาจารย์คนหนึ่งเข้ามาเฝ้าพระเยซูเจ้า ได้ฟังการโต้เถียงเรื่องนี้ และเห็นว่าพระองค์ทรงตอบได้ดี จึงทูลถามพระองค์ว่า “บทบัญญัติข้อใดเป็นเอกกว่าบทบัญญัติข้ออื่น ๆ”  29พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “บทบัญญัติเอกก็คือ อิสราเอลเอ๋ย จงฟังเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้า** พระเจ้าของเราทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแต่เพียงพระองค์เดียวb  30ท่านจะต้องรักองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่านสุดจิตใจ สุดวิญญาณ สุดสติปัญญาและสุดกำลังของท่าน  31บทบัญญัติประการที่สองก็คือ ท่านจะต้องรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเอง ไม่มีบทบัญญัติข้อใดยิ่งใหญ่กว่าบทบัญญัติสองประการนี้  32ธรรมาจารย์คนนั้นทูลว่า “พระอาจารย์ ท่านตอบได้ดี จริงทีเดียวที่ท่านกล่าวว่า พระเจ้ามีแต่เพียงพระองค์เดียวและนอกจากพระองค์แล้วไม่มีพระเจ้าอื่นเลย  33การจะรักพระองค์สุดจิตใจ สุดความเข้าใจและสุดกำลัง และรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเองนี้มีคุณค่ามากกว่าเครื่องเผาบูชา หรือเครื่องสักการบูชาใด ๆ ทั้งสิ้น”  34พระเยซูเจ้าทรงเห็นว่าเขาพูดอย่างเฉลียวฉลาด จึงตรัสว่า “ท่านอยู่ไม่ไกลจากพระอาณาจักรของพระเจ้า” หลังจากนั้น ไม่มีผู้ใดกล้าทูลถามพระองค์อีกเลย

          พระเยซูเจ้าทรงเป็นยิ่งกว่าโอรสของกษัตริย์ดาวิด

          35พระเยซูเจ้าทรงสั่งสอนอยู่ในพระวิหาร ตรัสถามว่า “บรรดาธรรมาจารย์พูดได้อย่างไรว่าพระคริสต์เป็นโอรสของกษัตริย์ดาวิด  36เพราะกษัตริย์ดาวิดเอง เมื่อได้รับการดลใจจากพระจิตเจ้า ได้ตรัสว่า

          องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า

          เชิญประทับนั่งเบื้องขวาของเรา

          จนกว่าเราจะทำให้ศัตรูของท่าน

          อยู่ใต้พระบาทของท่าน

          37เมื่อกษัตริย์ดาวิดทรงเรียกพระคริสต์ว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า พระคริสต์จะทรงเป็นโอรสของกษัตริย์ดาวิดได้อย่างไรกัน” ประชาชนจำนวนมากฟังพระองค์ด้วยความพอใจ

          พระเยซูเจ้าทรงประณามบรรดาธรรมาจารย์

          38พระเยซูเจ้าตรัสกับประชาชนขณะที่ทรงสั่งสอนว่า “จงระวังบรรดาธรรมาจารย์ที่ชอบสวมเสื้อยาวเดินไปมา พอใจให้คนทั้งหลายคำนับตามลานสาธารณะ  39พอใจนั่งแถวหน้าในศาลาธรรม พอใจนั่งที่หัวโต๊ะในงานเลี้ยง  40คนพวกนี้กินบ้านของหญิงม่าย และอธิษฐานภาวนายืดยาวเพื่อให้คนมอง คนเหล่านี้จะรับโทษหนักกว่าผู้อื่น”

          เศษเงินของหญิงม่าย

          41ขณะที่พระองค์ประทับนั่งตรงหน้าตู้ทาน ทอดพระเนตรเห็นประชาชนใส่เงินลงในตู้ทานcคนมั่งมีหลายคนใส่เงินจำนวนมาก  42หญิงม่ายยากจนคนหนึ่งเข้ามา  เอาเหรียญทองแดงสองเหรียญใส่ลงในตู้ทาน  43พระองค์จึงทรงเรียกบรรดาศิษย์เข้ามาตรัสว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า หญิงม่ายยากจนคนนี้ได้ทำทานมากกว่าทุกคนที่ได้ใส่เงินลงในตู้ทาน  44เพราะทุกคนเอาเงินที่เหลือใช้มาทำทาน แต่หญิงคนนี้ขัดสนอยู่แล้ว ยังนำเงินทั้งหมด นำทุกอย่างที่มีอยู่สำหรับเลี้ยงชีวิตมาทำทาน”

12 a หมายถึง เรื่องพุ่มไม้ที่ลุกเป็นไฟ (ดู อพย 3:6)

** “องค์พระผู้เป็นเจ้า” ภาษากรีกว่า “Kyrios” ภาษาฮีบรู “Adonai” เป็นคำที่ชาวยิวใช้เรียกพระเจ้าโดยเลี่ยงไม่ใช้พระนาม “พระยาห์เวห์” โดยตรง

b พันธสัญญาใหม่ยังรักษาลัทธิเอกเทวนิยมของชาวยิวในพันธสัญญาเดิมอย่างเคร่งครัด ข้อความที่พระเยซูเจ้าตรัสที่นี่ ยกมาจาก “shema” ซึ่งเป็นการแสดงความเชื่อของชาวยิว (ฉธบ 6:4-5 เชิงอรรถ b) เปาโลจะเตือนคนต่างศาสนาให้กลับใจมาหาพระเจ้า ผู้ทรงชีวิตแต่พระองค์เดียว (กจ 14:15 เชิงอรรถ k; 1 ธส 1:9; ดู 1 คร 8:4-6 เชิงอรรถ c; 1 ทธ 2:5) ตามทรรศนะของเปาโล กิจการทั้งหมดของพระเยซูเจ้ามาจากพระเจ้า และนำไปหาพระเจ้า เพราะพระเจ้าทรงทำให้กิจการเหล่านั้นส่งเสริมพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ (รม 8:28-30; 16:27; 1 คร 1:30; 15:28,57; อฟ 1:3-12; 3:11; ฟป 2:11; 4:19-20; 1 ทธ 2:3-5; 6:15-16; f ดู ฮบ 1:11-13; 13:20-21) พระวรสารของยอห์นก็สอนเรื่องเอกเทวนิยม แต่ใช้วิธีต่างกัน คือพูดว่าพระเยซูเจ้าทรงมาจากพระบิดา (3:17,31; 6:46;) และจะทรงกลับไปหาพระบิดา (7:33; 13:3; 14:6 เชิงอรรถ d)

c ตู้ทานนี้ติดกับผนังของห้องคลังภายในบริเวณพระวิหาร

ข่าวสารและประชาสัมพันธ์

ประชุมกรรมการอำนวยการสมาคมพระคริสตธรรมไทย สมัยสามัญ ครั้งที่ 3/2021
ประชุมกรรมการอำนวยการสมาคมพระคริสตธรรมไทย สมัยสามัญ ครั้งที่ 3/2021 วันพุธที่ 8 กันยายน 2021 เวลา 13.00-15.00...
อบรมพระคัมภีร์ หัวข้อ “หนังสือปฐมกาล”
เชิญรับการอบรมพระคัมภีร์ “หนังสือปฐมกาล” สอนโดย คพ. ผศ. วสันต์ (คณะสติกมาติน) วันเสาร์ที่ 7, 14, 21, 28 สิงหาคม 2021 เวลา 9.00-12.00 น. โดยใช้โปรแกรม/แอพพลิเคชั่น Zoom ลงทะเบียนที่ https://bit.ly/3BEtdHV จัดโดยแผนกพระคัมภีร์ อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ
“CBF คืออะไรสำหรับฉัน” โดย พระคุณเจ้า ฟ.วีระ อาภรณ์รัตน์
{mp4}bs-veera-cbf-video{/mp4} จดหมาย CBF ส่งคลิปวีดีโอ ++++++++++ สหพันธ์พระคัมภีร์คาทอลิก (Catholic Biblical Federation - CBF) ในช่วงเตรียมการประชุมสามัญของ CBF ครั้งที่ 10 ในเดือนเมษายน 2022 ที่กรุง Mar del Plata ประเทศอาร์เจนตินา แม้จะมีการแพร่ระบาดของโควิด - 19...

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2021

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก