Get Adobe Flash player

Bible Diary 2019

biblediary2019

Bible Application

Application พระคัมภีร์คาทอกลิกฉบับสมบูรณ์
::: วิธีติดตั้งโมดูล Pocket Sword สำหรับ IPHONE และ IPAD :::
::: วิธีติดตั้งโมดูล Pocket Sword แบบออฟไลน์ :::
Application พระคัมภีร์คาทอลิกค้นหา "พระคัมภีร์คาทอลิก"
ได้ทั้ง Appstore และ Playstore

พระคัมภีร์คาทอลิก(E-Book)

E-book มัทธิว มาระโก ลูกา ยอห์น กิจการฯ

สมณลิขิตVerbum Domini

สมณลิขิตเตือน Verbum Domini ของสมเด็จพระสันตะปาปา เบเนดิกต์ที่ 1

บทอ่านและบทมิสซาประจำวัน

บทอ่านและบทมิสซาประจำวัน

ติดตามข่าวสมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิสเสด็จเยือนราชอาณาจักรไทย

สมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิสเสด็จเยือนราชอาณาจักรไทยอย่างเป็นทางการ

รำพึงพระวาจาประจำวัน โดยคุณพ่อสมเกียรติ  ตรีนิกร
วันพฤหัสบดีที่ 2 กรกฎาคม 2015
สัปดาห์ที่สิบสาม เทศกาลธรรมดา
มธ 9:1-8…

1พระเยซูเจ้าเสด็จลงเรือข้ามฝั่งกลับมายังเมืองของพระองค์ 2ทันใดนั้น มีผู้หามคนอัมพาตคนหนึ่งนอนบนแคร่มาเฝ้าพระองค์ เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเห็นความเชื่อของเขา จึงตรัสแก่คนอัมพาตว่า “ทำใจดีๆ ไว้เถิด ลูกเอ๋ย บาปของท่านได้รับการอภัยแล้ว” 3ธรรมาจารย์บางคนคิดในใจว่า “คนนี้กล่าวดูหมิ่นพระเจ้า” 4พระเยซูเจ้าทรงทราบความคิดของเขา จึงตรัสว่า “ท่านคิดร้ายในใจทำไม 5อย่างใดง่ายกว่ากัน การบอกว่า ‘บาปของท่านได้รับการอภัยแล้ว’ หรือบอกว่า ‘ลุกขึ้น เดินไปเถิด’ 6แต่เพื่อให้ท่านทราบว่า บุตรแห่งมนุษย์มีอำนาจอภัยบาปได้บนแผ่นดินนี้”พระองค์จึงตรัสสั่งคนอัมพาต ว่า “จงลุกขึ้น แบกแคร่ กลับบ้านเถิด” 7เขาก็ลุกขึ้นกลับไปบ้าน 8เมื่อประชาชนเห็นดังนี้ ต่างมีความกลัว ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า ผู้ประทานอำนาจเช่นนี้ให้แก่มนุษย์


อรรถาธิบายและไตร่ตรอง
• พ่อไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของพ่อ พร้อมกับพี่น้อง 15 คน... เมื่อวานพ่อกลับไปอยู่บ้านที่เจ้าเจ็ดซึ่งก็ยังเหมือนเดิม บ้าน ริมคลองหนองบัว อากาศ สายน้ำ เป็ดน้อยมาเฟียสามตัวที่ว่ายไปมาในคลองดุจเจ้าของคลองที่ไม่ยอมให้นกตัวใดลง มากินน้ำ มันจะมุ่งเข้าไปขับไล่ทันที พ่อนั่งคุยกับพี่สาว พี่บอกว่า “มันคิดว่าคลองเป็นของมัน มันเป็นเจ้าของคลอง” พ่อนั่งดูพ่อก็ขำ นั่งทำงานอ่านสมณสาสน์เล่มล่าสุดของพระสันตะปาปา เรื่องการที่เราต้องดูแลรับผิดชอบสภาพแวดล้อม น่าสนใจ พระองค์สอนตรงกับเวลาและยุคสมัยจริงๆ

• ที่พ่อว่าพ่อไม่รู้ว่าเกิดอะไรกับชีวิตพ่อกับพี่น้อง คือ นี่คืออาทิตย์ที่สามผ่านไปแล้ว หลังจากที่จาของพวกเรา (ต้องใช้คำว่าพวกเรา จริงใช้คำว่า “พรรค” ก็ยังใหญ่กว่าพรรคการเมืองบางพรรค ด้วย เพราะพวกเรา ลูกจา 15 คน) ช่วงจาป่วยหนัก พี่ๆเขามีกลุ่มไลน์ที่คุยกันสื่อสารกัน เขาทำกันมาระยะหนึ่งแล้ว แต่พ่อเพิ่งได้รับเชิญเข้าร่วมวงไลน์ของพวกเขา... พ่อก็เข้าไป (พี่บางคนบอกกันว่า เชิญพ่อเกียรติเข้ามาเดี๋ยววงแตก เพราะภาษาพวกเราหนุกหนานและก็หลายครั้ง ก็สัพเพเหระ... แต่พ่อเข้าไปก็บางทีก็นะ... สนุกสนานกับพี่ๆ คุยกัน) สาระสำคัญก็คือเรื่องของพวกเรา ส่วนใหญ่เรื่องความเจ็บป่วยของจา ณ เวลานั้น จะทำอย่างไรดี เอาแบบนี้ เลือกอย่างไรให้จาเจ็บน้อยที่สุด และบ่อยๆพี่ก็พรรณนากันว่า “สงสารจา” พ่อก็บอกกับทุกคน “อย่าพยายามพูดคำว่า “สงสาร” เพราะจิตใจพวกเราจะห่อเหี่ยว... ก็นะครับพี่น้องผู้หญิงเยอะ เดี๋ยวก็ “สงสารจาจัง” อะไรทำนองนี้

• ที่พ่อว่าแปลกจัง ก็เพราะว่านับจากวันที่จาป่วย...พวกเราพี่น้องคุยกัน ยิ่งป่วยหนัก เรายิ่งคุยกันมากขึ้น... จำได้ว่า ตอนรู้ว่าหนักมาก พ่อก็ให้กำลังใจเสมอ เตือนใจพี่ๆว่า “ไม่เป็นไร” แต่ขณะเดียวกันพ่อก็เตรียมอะไรๆเงียบๆ บางเรื่องก็ไม่ได้บอกใคร.. เตรียมของที่ระลึก สั่งโลงที่คิดว่าสวยและเหมาะสมกับความเชื่อและสิ่งที่จาชอบคือ “ไม้” งานลายไม้สวยงาม จาชอบที่สุด... พ่อติดต่อคุยกับพ่อเจ้าวัด คุยกับมาเซอร์ที่แสนใจดีและมีจิตวิญญาณแห่งการอภิบาลผู้ป่วยที่โรงพยาบาล กับพี่น้องก็บอกให้ทำใจ และเตรียมพร้อม... พวกเราก็ไลน์คุยกัน สนุกบ้าง เตรียมสิ่งต่างๆบาง ให้กำลังใจบ้าง

• ที่ว่าพ่อรู้สึกแปลในหมู่พี่น้องคือ เมื่อจาสิ้นชีวิตและจากไปแล้ว จนถึงเวลานี้... พวกเราไลน์คุยกันทุกวัน พี่ๆบางคนก็ออนไลน์ตลอดทั้งวัน ว่างก็ส่งไลน์คุยกัน ส่งสติ๊กเกอร์ให้กัน ถามไถ่กันเรื่องอาหารการกิน พี่บางคนก็ออกจากบ้านตนไปทั้งอาทิตย์ไปอยู่กับน้องที่เจ้าเจ็ด ไปทำอาหาร พากันไปซื้อของ พูดคุย และก็ไปอยู่กันเพื่อดูแลพี่สาวคนที่สี่ที่ป่วยมานาน น้องๆก็คุยกันทางไลน์ หาทางช่วยกันดูแล ให้อาหารที่ดี เพราะเขาผอมมาก...ฯลฯ พวกเราคุยกัน มีสนุก ส่งสติ๊กเกอร์หยอกล้อกัน เจ้าพี่ชายคนที่ติดพ่อก็ตัวดี.. ขุดคุ้ยเรื่องเก่าๆ รูปเก่ามาเยอะแยะสมัยเราเป็นเด็ก รูปทั้งขำ ตลก ไร้สาระแต่สุดยอดทำให้พวกเราคิดถึงวัยเด็กสนุก ขำ พ่อก็เลยได้รูปเก่าๆมาดู และพี่ชายตัวดีก็เอารูปมารีทัชตบแต่งภาพ จังหลานๆใส่แว่นตา จับพี่น้องตอนเด็กมาทำเป็นตัวตลก

• สรุปว่า พวกเราใกล้ชิดกันมากขึ้นตั้งแต่วันที่เราสูญเสียหรือจาจากไป... บางเวลาก็เราเรียกว่า “ดราม่า” คือ ถ้าคนหนึ่งเล่าถึงจาในมุมที่เราจำได้ ความน่ารัก และมีอาการดราม่า เดี๋ยวๆในไลน์ก็เงียบงัน ไปหามุมเงียบร้องไห้คิดถึงจากัน... เมื่อวานพ่อออกจากบ้านจะกลับบ้านเณร เย็นแล้ว พ่อไปนั่งเงียบๆอยู่ศาลาริมคลองหนองบัวทั้งวันอย่างที่บอกตอนต้น... เมื่อออกมา น้องคนเล็กที่ในไลน์พี่สาวที่ไปอยู่ไปเยี่ยมเป็นเพื่อน เรียกแบบน่ารักว่า “นางมารน้อย” นางมารน้อยมาส่งพ่อที่รถ... กับพี่สาวจอมทำอาหารเลี้ยงพวกเรา พ่อออกมาเงียบๆ เงียบกว่าที่เคย เพราะปกติคนที่มาส่งต้องขี่รถคันเล็กที่จอดอยู่ คลุมผ้าไว้ คือ จาพ่อ... เมื่อกลับมานางมารน้อยบอกในไลน์ว่า อยากบอกพ่อเหมือนจาบอกทุกครั้ง “พอขับรถช้าๆ ขับรถปลอดภัยนะ จาสวดให้” (นางมารน้อยเล่ามาในไลน์และดูเหมือนจะดราม่าน้ำตาปน...)

• พ่อออกมาจาาบ้านเมือวาน ก็ขับตรงไปสุสานของวัด ไปจอดรถ ลงไปเยี่ยมจา นั่งภาวนาเงียบๆ สักพัก และก็ออกเดินทางกลับสามพราน (ไม่ได้ดราม่าแต่น้ำตามันไหลออกมเอง...ถ้าไม่เล่าตรงนี้ก็ไม่มีใครรู้เพราะ อยู่ในรถคนเดียว แต่ที่เล่าก็เพื่อให้เรื่องเล่านี้เดินหน้าต่อไปได้... พ่อก็ส่งรูปที่สุสานเข้าไปในไลน์ และก็เซลฟี่หน้าตัวเองที่ตาแดงไปให้พี่ๆดู เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาช่วงจาป่วย ตลอดงานศพ พวกเขาไม่เคยได้เห็นน้ำตาน้องชายที่เป็นพระสงฆ์คนนี้... มันตกครับ แต่มันตกอยู่ข้างใน 555 แต่พอมาเยี่ยมจาคนเดียว ขับรถกลับ ก็ดราม่ามากหรือน้อย ไม่มีใครได้เห็นครับ)

• นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น... พวกเราพี่น้องสิบกว่าคน นับจากวันจากไปของจา...ขอบคุณไลน์ที่ทำให้เราได้มีโอกาสคุยกันทุกวัน แบ่งปันทุกข์สุขกันทุกวัน “ดราม่ากันนิดหน่อย” (เมื่อสองวันก่อนพวกเขาเข้าไปสวดก่อนนอนในห้องนอนจา... ก็ได้ยินว่า น้ำตากระเด็นกันอีก)

• ที่สุด ถามตนเองว่า วันนี้พ่อเล่าเรื่องราวอาจดูไร้สาระในสายตาของพี่น้องที่รัก เล่าเรื่องพี่น้องในครอบครัวของพ่อทำไม เล่าเรื่องความขำ รอยยิ้ม หรือดราม่าเจ้าน้ำตาของพี่น้องของพ่อทำไม (เดี๋ยวพี่ๆต้องมีบ่นพ่อแน่ โดยเฉพาะเจ้ามารน้อย) อันที่จริงๆพ่อมีเป้าหมายครับ... “พ่อแยกไม่ออกว่า น้ำตาที่ร้องไห้กันอยู่ มันความทุกข์จริงๆไหม??? หรือมันเป็นความสุขกันแน่???”

• พ่อมีคำตอบครับ “ความสุขครับ” พระเยซูเจ้าตรัส “บุญลาภ(ความสุขแท้) แก่ผู้เป็นทุกข์ (ร่ำไห้เสียน้ำตา) หมายถึงน้ำตาดราม่า การร้องไห้ที่อันที่จริงมันมาจาก “ความรักอัดแน่นอยู่ในหัวใจ” ความรักต่อบิดาผู้ให้กำเนิด ความรักต่อจา ต่อประสบการณ์ดีๆมากมายห้าสิบปีสำหรับพ่อ สำหรับพี่ๆ ก็ยาวกว่านั้น... การตายจากไม่ใช่เหตุโดยตรงของความเสียใจ (หลายคนตายไปพวกเราก็ไม่รู้ เจ้าพ่อ หรือมาเฟียถูกยิงตาย คนร้ายถูกเก็บ หรือคนที่เราไม่รู้จักเสียชีวิต... เราก็ไม่รู้สึกอะไร แต่คนใกล้ตัว จาเราจากไป..เรารู้สึกมากเพราะความสัมพันธ์ยาวนา ความรักมากมาย) สรุป...น้ำตาดราม่าอย่างที่พวกเราคุยกันในไลน์ พ่อรู้ครับ มันคือความสุขลึกจริงๆ ความสุขแท้จริงๆที่พวกเราได้รักกัน ได้มีจาทีรักและได้เกิดมาเพราะความรัก (เขียนต่อนั่งเงียบๆคนเดียวแบบนี้เดี๋ยวพ่อจะดราม่าไปด้วย.. พี่น้องอ่านไปถ้าคิดถึงพี่น้องหรือคนที่เรารัก เดี๋ยวก็จะดราม่าตาม)

• พี่น้องครับ... ความสุขแท้แก่คนที่ร้ำไห้เสียน้ำตาม เพราะความรักต่อพระเจ้า (เมื่อตนทำบาป) เพราะความรักต่อเพื่อนมนุษย์เมื่อเกิดการพลัดพราเพราะความตาย จึงอันที่จริง.. นั่นคือ “ความรักอัดแน่นในหัวใจ นั่นคือดราม่าธรรมดาชีวิตของคนเราครับ” (ตลอดงานจา ไม่มีใครได้เห็นน้ำตาหรือปล่อยโฮออกมาของพ่อ เพราะพ่อได้เลียนรู้ว่า... “ความสุดยอดของคนเราจะถูกทดสอบ เมื่อเรายังสามารถให้กำลังใจคนรอบข้างได้เสมอ ขณะนั้นที่ตัวเราเองกำลังพานพบกับมรสุมอย่างหนักในชีวิต” พ่อต้องถูกทดสอบที่จะเป็นพระสงฆ์ที่ยังให้กำลังใจทุกคนได้ เสริมกำลังทุกคนได้อย่างมีพลังมากขึ้น เพราะแทนที่จะระบิดออกมาเป็นน้ำตาดราม่า แต่ส่งเป็นขุมพลังระบิดออกมาเป็นความรักและความห่วงใยยิ่งกว่าเดิม

• พระเยซูเจ้า ทรงเห็นคนเป็นอัมพาตที่เขาหามมาบ่นแคร่.. พระองค์ตรัส “บาปของท่านได้รับการอภัยแล้ว” นั่นคือ วาจาปลอบโยนและเสริมกำลังจากพระหฤทัยของพระองค์ (พ่อในที่ฟังแก่บาป เป็นเวลาที่ยอดเยี่ยม บ่อยครั้ง พี่น้องมาแก้บาปอย่างดีเหลือเกิน บางท่านมาพร้อมน้ำตาแบบดราม่าด้วย เขาเสียใจที่เขาได้ทำบาปไป...น่ารักจริงๆ เพราะเขารักพระเจ้า เขารักเพื่อนพี่น้อง เขาเสียใจ... พ่อรู้สึกดีมากๆที่ได้ฟัง ฟัง ฟัง ปลอบโยนใจและที่สุด...พ่อก็ลงท้ายตามสูตรการให้อภัย... “..พ่อจึงอภัยบาปทั้งสิ้นของลูก เดชะพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิต...จงไปเป็นสุขเถิด”

• พ่อเชื่อว่า ทุกคนที่มากแก้บาปอย่างดี เขาจะลุกขึ้นออกไปอย่างสุขใจ... วันนี้ พระเยซูเจ้าก็ให้อภัยบาปของคนอัมพาต แต่ประโยคสุดท้าย คือ “ลุกขึ้น แบกแคร่ กลับบ้านเถิด”

• พี่น้องที่รักครับ พ่อสรุปเรื่องราวละครับ ที่พ่อเล่ามาทั้งหมดซึ่งอาจเป็นเรื่องดราม่าขำๆปนน่ารักของนางมารน้อย...และ พี่น้องในครอบครัว แต่ทั้งหมดคือ

o ประการแรก “ความรัก” ความอบอุ่นที่เรามีต่อกัน พ่อคิดว่านี่ไม่ใช่บทสอน ครอบครัวพ่อไม่มีอำนาจหรือมีฐานะใดๆที่จะสอนใครได้... แต่พ่อแบ่งปันประสบการณ์ความรักจากหัวใจเล็กของพวกเราเพื่อทำให้ทุกท่านได้ รักมากขึ้น มากขึ้น ในความรัก พี่น้อง ครอบครัว ไม่ได้มีกันและกันเป็นความรัก ไม่ได้มีจาแม่เป็นความรัก แต่มี “ความรัก” เองที่ผูกพันเราครับ และถ้าดูลึกๆ พระเจ้าองค์ความรักคือผู้ผูกพันเราทุกคนจริงๆ

o ประการที่สอง “การเสริมกำลังกันให้ลุกขึ้น” ความรักทำให้เราเสริมกำลังกันให้ลุกขึ้น ไม่ใช่จากสภาพที่ดราม่า แต่เป็นลุกขึ้นจากบาป จากความโดดเดี่ยวหรือบกพร่อง ความรักทำให้เราพี่น้องคริสตชนได้แข็งแรง เติมกำลังกันและกันด้วยความรักได้มากขึ้น พ่ออยากเห็นพี่น้องญาติกันลุกขึ้นเสมอ แน่นอน เราคงบอกคนเป็นอัมพาต หรือคนเจ็บหนักๆลุกขึ้นไม่ได้แล้ว...(อาจเป็นญาติในครอบครัวเรา) แต่เราต้อง “ลุขขึ้น” จากอัมพาตฝ่ายจิตใจที่ไม่ได้เหลียวแลและคิดจะไปเยี่ยมเยียน ไปหาก่อนที่เวลาจะจบลง “ลุกขึ้นครับ” เลิกเป็นอัมพาตฝ่ายจิตใจ และไปหากันและกันครับ

o ประการสุดท้าย ถ้าเราเป็นอัมพาตที่ไม่ยอมลุกขึ้นไปหาพระเจ้า เป็นใบ้ ดื้อที่ไม่ยอมร้องขอความเมตตาจากพระเจ้า จงลุกขึ้น แบกที่นอนแช่อยู่นั้นไปด้วย ลุกขึ้นกลับไปหาความรักแท้ที่ร้องเรียกจากพระเจ้าของเราเถิดครับ...

• ขอพระเจ้าอวยพรครับ พี่น้องที่รักครับ ขออภัยวันนี้ดราม่าในหมู่พี่น้องครอบครัวพ่อไปหน่อย แต่ก็นะ... อยากเห็นทุกครอบครัวมีความสุขกับการได้หันหน้าหากัน พูดคุยกัน และรักกัน เพราะ นั่นคือความสุขจริงๆและมีพระเจ้าอยู่ท่ามกลางเสมอครับ... (วันนี้น้องพ่อคงอ่าน ขำ และเคืองพี่ชาย ที่เอาคำว่า นางมารน้อยมาเขียน ก็มันดูน่ารักร้ายนิดๆอะไรทำนองนั้น) สวัสดีครับ

ค้นหาข้อความภาษาไทย

Catholic Biblical Federation

E-Book เชิญฟังพระวาจา

E-Book หนังสือ เชิญฟังพระวาจา โดย คุณพ่อทัศไนย์  คมกฤส

สื่อ-หนังสือ-เครื่องมือ

Download Banner

Download ไฟล์ Banner ข้อความ " พระวาจาทรงชีวิต"

บทความ ข้อคิด ข้อเขียน

บทเทศวันอาทิตย์ โดย ฯพณฯ ฟรังซิสเซเวียร์ วีระ อาภรณ์รัตน์
วิดีโอบทเทศวันอาทิตย์โดย พระสังฆราชยอแซฟ ลือชัย ธาตุวิสัย"ข้าพเจ้าจะเข้าใจได้อย่างไร ถ้าไม่มีใครอธิบาย" อธิบายพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมาระโก โดย บาทหลวง ฟรังซิส ไกส์
"ชวนคิด ชวนรำพึง" โดย คุณพ่อเชษฐา  ไชยเดช
รำพึงประจำวัน โดย ภราดาอำนวย ยุ่นประยงค์
รำพึงพระวาจาประจำวันโดยคุณพ่อสมเกียรติ  ตรีนิกร
ข้อคิดจากพระวาจาประจำวัน โดย..คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์ข้อคิดจากพระวาจาประจำวัน โดย..คุณพ่อฉลองรัฐ สังขรัตน์บทความบำรุงศรัทธา
พจนานุกรมพระคัมภีร์ โดยภราดา อำนวย ยุ่นประยงค์

เชิญมาอ่านพระคัมภีร์ฯ

 

ศิลปะเพื่อพระเจ้า

ศิลปะเพื่อพระเจ้า โดย สรินทร เมธีวัชรานนท์

DOWNLOAD เอกสาร

แผนอภิบาล ค.ศ.2010-2015 พระศาสนจักรคาทอลิกในประเทศไทย
บทภาวนาของคริสตชน ฉบับปรับปรุง ค.ศ.2012

แนะนำเว็บเกี่ยวกับพระคัมภีร์

South-East Asia Bible Link
Catholic biblical Federation

Friends of the Catholic Biblical Federation biblia_clerus
แผนกพระคัมภีร์ ฝ่ายงานอภิบาล อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ
แผนกคริสตศาสนธรรมอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯวิถีชุมชนวัด BEC สภาพระสังฆราชคาทอลิกประเทศไทย